voor Holten, door Holten

Vervlèuig’n

0

As de ôôst’nwind um ’t huus hen vleukt, de leste blaa noar röste zeukt.

Ie zeet ze vall’n, niks heult ze tèèg’n, näns um e vroag’n, zô mar e krèèg’n.

Vervleuig’n joar, deep’ in gedach’n, vervleuig’n joar, het geet zô hard.

As lös zàànd vlug ‘t oe duur de vingers, vuur dàj’t wèèt, dan heij’t e had.

Waterig zunneke, als mà keulder, korte daag’n en als mar eulder.
 
Het leste rèuske, de èèrste vörs, natte schnèè op ’t greune grös.

Stille zit ik vuur de roet’n, steuirig duur, vallende blaa.

En met de allerèèrste nachvörs, snèuvelt de begonia.

Vergàànkelijk, de keulte grip miej, ne dasse en ne winterjas.

Èèm’n noar buut’n, ne friss’n nèuze, ‘k wol det ’t mà wier vuurjoar was.

In de harfstied van het lèèm’n, warkt het weer op oen gemood

De warmte in de moand december, dut een mèènse meer dan good.

Sunterkloas kump vuur de kleintjes, sunterkloas kik neet noar kluur.

Alle mèèns’n möt vuur knech spöll’n, alle kinder kump e vuur.

Familie, àmoa biej mekaare, neuist’n zeukt mekaare op.

’T heult de keulte buut’n de duure met de naarighèid vuurop.

Karsdaag’n, lange duustre daage, ne heldere sterre an de lôch.

In ne stal een kind geboor’n, umdet e näns ààns binn’n môch.

Karsdaag’n, heiw we wat verleuirne? Kiekt waj’ nog hebt, dè’s völle meer.

Met de karsdaag’n heij’ mekaare, Karsdaag’n ’t is neet meer zô veer.

Karsdaag’n, um noar uut te kiek’n, warmte ,leefde, roste, vrèè.

Karsdaag’n brengt ôôns biej mekaare, kon ’t mar altied karsfees weer.

Hartje winter, noa de karsdaag’n, een klèin keerltje op de slèè.

’T ôôle joar trek deepe spoor’n, tuss’n de iezers in de schnèè.

Het ôôle joar sloft noar een èine en hij geet er hèèmoa vuur.

Dan op’n èèrst’n van èèrst’n, löp het kleine keerltje duur.

Loat de kôôle treuintjes achter, ôk al heij het mangs te kwoad.

Vèègt ze vôt, met ne gedachte, diet ne glimlach achterloat.

Àllèène dèènk’n an wat oe leef is, ech dan zal het bes wà goan.

En met hulpe van mekaare, kriej’ wier krach vuur ’t nieje joar.

Völle geluk, vuural gezôônd bliem’n, bliem’n hopp’n, wat zöj’ àans?

As de hoppe is vervleuig’n, verlus het lèèm’n alle glààns.

De Vèèrkàànte Viefkop

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link