voor Holten, door Holten

Vèèr wekke vakààntie

0

Drek noar ’n oorlog hadd’n de lèu wà wat ààns an’n kop as vakààntie. Toch wörd’n op 23 januari 1953, de buurtvereniging “De Haar” op e richt. Bôlink Bets wörd’n vuurzitter, Jan van Liez’n gung oaver ’t geeld en Broer van Cèènts was sikkretaris. Het èèrste doel van de vereniging was, ne dag met mekaa op vakààntie. De inleg wörd’n vaste stelt op op éénvieftig per moand. Later zôll’n ze bekiek’n of dit minder kôn word’n. ‘N ôôld’n Jan Bôlink wörd’n an e stelt um het geeld biej de lèu op te haal’n. Doarvuur môch hij dan vuur niks met. Al in detzelfde joar gung ze op rèize. De busse stun um halfzèume kloar um te vertrekk’n. Iedereene was op tied, behalve de penningmèister. Zie môss’n van armood wà wach’n, want zôônder geeld kôj’ ôk toen à weinig beginn’n. Half an e trökk’n kwam de penningmèister de busse in stoem’n. Doar gung ’t hen, via Zutphen noaar de Posbàànke. De Haarjödd’n vund’n het uutzich merakels. Zie rèèd’n veerder noar ’n Grebb’nbarg, woet èèm’n stille wörd’n e heul’n biej het oorlogskarkhof. Vedan noar ’n èèrst’n anleg in Buur’n vuur ’n köpke koffie en ne bôrrel. Veerder gung het langs paleis Soestdijk en en het machtig môôie hotel Hooge Vuurse noar Hilversum. Natuurlijk rèèd’n ze langs al die radio-umroop’n en het môôie stadhuus. Het weer wark’n merakels met. Ôônder ’t riè ne bujje, mà veerder het mèuiste weer van de wereld. Vedan, in de richting van Schiphol. In Amstelveen wörd’n der an e leg en kôn de metgenömm’n stoete noar binn’n word’n e warkt. Op Schiphol genött’n de lèu van die grôôte zilvren vôgels diet doar opstèèg’n en daale kwamm’n. Deskundig wörd’n ze rôônd e leidt en an ’t eine wörd’n der ne groepsfoto e maakt as andèènk’n an disse vakààntie. Ie kônn’der ôk nog ne rondvlucht maak’n, mà doar maak’n der gen ééne gebruuk van. De rèize gung veerder noar het einddoel van de tocht, Amsterdam. De mèèst’n wadd’n der nog nôôit e wes en kekk’n zich de ôôg’n uut. Wat onmeunig völle huuze. Netuurlijk wörd’n der e vaar’n duur de gracht’n en oaver het IJ, mà lange neet iedereene vun det môôi. De Haarjödd’n wadd’n gen water gewèènd. Netuurlijk môch ter noa de tied nog èèm’n word’n e winkeld. De vroole stèum’n de Bijenkorf in, mà de keerls krèèg’n nog wat te zeen, wat ze in Hoolt’n neet gewèènd wadd’n. Noa het warme ett’n in Amsterdam gung het wier op huus an, met nen anleg in Hoevelaak’n. Doar blek det er nog een klein betje geeld oaverblèèf en doarumme wörd’n der nog één kèèr an e leg en ofschèid e nömm’n biej de Ôôlde Mölle in Battem. De chauffeur wörd’n bedàànkt vuur alle môôie verhaal’n en zô kwam het gezelschap um half twaalme wier in Hoolt’n. De vakààntie zat er op en àmoa wadd’n ze ’t met mekaar eens en zèèd’n, det doo we nog is wier. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link