voor Holten, door Holten

Vallende blaa

0

Ie könt ’n snoet’n nog neet buut’n de duure stekk’n of de rèèg’n en de vall’nde blaa sloat oe in ’t gezichte. Letterlijk en figuurlijk wèèit de dôôie blaa van de bèume. Wat möj’ der met an. Èèm’nôôlders, het pakt oe, ie dèènkt er oaver noa en dan goaj’ wier vedan. Ie möt wà, ie wordt e grepp’n duur ’t nieje kabinet. Àj ’t àmoa gelèum’n möt zal der völle verààndern. De lèu met geeld kriegt het zwoar te verduur’n. Het zal nog wà met vall’n. Àj’ honderdduzend hebt, köj ‘der ôk wà duuz’nd van miss’n. De piene is völle arger àj’ niks hebt en ie möt met honderd geuld’n minder touw. Het is good det het mes van bèire kàànt’n geet schnie. De scheuld hoe langer hoe veerder op loat’n lôôp’n, det geet neet. Det krèège wiej à met van ôônze ôôle lèu, èèrs spoar’n en dan kôôp’n. Ja, ik heur oe wà, det is ôôlderwets! Hoppelijk is det noe zô gangswieze  wier duur e drung’n tut in ’n Haag. Ie könt neet bliem’n graai’n en gôôi’n met ààndermans geeld. In Europa bint ze doar nog neet hèèmoal achter. De bokse zakt oe of, aj’ heurt, det ze der doar nog wier geeld biej möt hemm’n, terwiel sommige lidstaat’n, op starv’n noa, dôôd bint. Wèèj’ wat ’t is, wiej stuurt Rutte en Samson een half jaor noar Brussel. Wie wèèt is dan det gerèis tuss’n Brussel en Straatsburg één van de èèrste dinge diet wordt of e schaft. Det is de gewone man, ne deurn in ’t ôôge. Ik kômme hoe langer hoe veerder van huus. Loaw we èèrst mar is zörg’n daw we in ôôns klèine kikkerlàànd de zaak wier op de rails kriegt. Det is à moeilijk genog in de tied van de vallende blaa. Biej al die verààndering’n, woet dit nieje kabinet vuur steet, is het zaak det ze bèire de rugge rech hôôlt en det zal nog hèèl zwoar word’n. Doar bint ôônderwarp’n biej, doar köj’ oe biej ofvroag’n, hoet zich det duur de joar’n hen zal uutroll’n. Vief grôôte provincies, och doar kômme wiej nog wal oaver hen, mà gemeentes van honderdduuz’nd inwonners, dè ’s ààndere kooke. Woe möt Hoolt’n noe wier biejkomm’n? Èènter en Wierd’n, Nijverdal en Hell’ndoorn? Wiej loat het mà röstig oaver ôôns hen kômm’n. De politiek kump hoe langer hoe veerder van Hoolt’n en Sallàànd of te stoan. Ik verlange trugge noar ôôle harfstied’n.

Ik lôôpe àllèène duur nen duusteren nach
Nog nôôit had de hartzeerte miej in de mach

Gen mèinse op stroate, ik veule miej slech
Was ik mar in Hoolten, want doar bràànd mien lech.

Ik misse de warmte van mien ôôle café
Kammereuire van eerder, die ‘k neet völle meer zee

Het nuil’n oaver vrogger, was miej nôôit genog
Oh Hoolten, mien Sallàànd wat mis ik oe toch

Doar wil ik lèèven, vuur noe en altied.
Mien Hoolten, mien dèèrntje, gen eene wi ‘k kwiet

Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link