voor Holten, door Holten

Ooievaars

0

De vakààntie zit er op. Wiej nemt het dagelijkse lèèm’n wier op. ‘N één’n möt an ’t wark en ’n ààndern geet vedan met ziene leefhebberiej’n. Ie heurt het leste niejs. ‘N één’n hef ’n pôls e brökk’n en ’n ààndern is viem’nzestig e wörd’n. Drei daage waw we op Texel e wes. Ik zag e der as ne barg tèèg’n op. Ie möt doar fiets’n en het rèèg’nt ter.altied.. Dit kèèr gung ’t good. Môôi weer en wiej gung’n fluitend duur de duin’n. Ja, van’t joar biw we neet zô veer e wes. Bezuunigen hè. Al det duure ett’n zit er ôk neet meer in. Wiej hebt ôôns mönn’n bepark’n tut dikke rimm’n ett’n, tut daj’ neet meer opkonnn’n en vlèis rèuster’n, tut daj’genog hadd’n. Kilo’s an e kömm’n. Umdet drei daage toch wal arg kort is biw we nog ne wekke in het Sauerlàànd e wes. De rèèg’n völ steuirig vedan uut de lôch. Wiej wadd’n de grèènze nog neet oaver of wiej zagg’n ne grôôte koppel ooievaars zitt’n. Vrogger zatt’n die met zu’k weer in de kroeg, mà ja, alles verààndert en wiej verààndert met. Vuur de èèrste kèèr haw we elektrische fiets’n biej ôôns. Mà zô lange as het nog plenz’n, blèèm’n die wal op stal. Met de paar uur zat e wiej an de Möhnesee en an ’n èinne van ’n dag kwam e wiej biej ôôns hotel. Doar môch zô hier en doar wà ne kwas varve op de muur’n, mà Frau Dietzel dèu geweldig eur beste. Iedern männ’n ne lekkere schnie stoete met ’n ei en ’s oamds krèèw we zô völle vlèis vuur e schöttelt, daw we het biej lange noa neet op kônn’n. Doar was gen ett’n an, tien grôôte stukk’n vlèis met gesmeult’n kèèze, vuur vèèr man. Het weer sleug umme en zô fiets’n wiej de kilo’s der wier of langs de Biggesee, de Sorpesee en de Möhnesee. Gelukkig is ’t um die meer’n nog aarig vlak, mà doar zit toch nog wal een paar Motieweggetjes biej en ôk al heij’ elektrisch, ie kômt nog wal aarig an ’t heggebalg’n, vuur daj’ boam’n bint. Netuurlijk kwam ’n oorlog ôk nog èèm’n vuurbiej. Den dam in de Möhnesee is in die tied kapot e schöttn. Den nach bint er 1600 lèu as rott’n verzöpp’n. Ie zeet de krangighèid van oorlog wier in. Het is ter machtig môôi fiets’n. Ôôlde verhaal’n heiw we wier opniejs belèèfd. Wiej wadd’n in Freienohl op de plaatse woet de ooievaars ôôit ne hardlôôpwedstried wunn’n. Wiej wadd’n in Brilon, woet ze ternäuwernôôd ontsnapp’n an ne gruuwelijken bràànd. Achterof blek det er nen ooievaar tèèg’n nen brààndblusser was an e vlèuigen. In Willingen, biej Don Camillo in de karke struukeln ik en gunge het Schip in. Wiej slött’n of op de Berliner Platz in Bocholt. Het rèèg’n dat het göt, de caféés dichte en de winkels lös. Ne klèinighèid hôôl ie altied, de harfs is begunn’n, op noar de Keunefeest’n, wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link