voor Holten, door Holten

Fanfare, mà niks is zô as ‘t lik

0

Schriem’n is ééne, mà ne fôss’n tekst uut ‘t hèufd leer’n en good vuur ‘t vootlech breng’n is ààndere kooke. Wat een mazzel, àj’ nen ôôld’n keerl bint en die rolle meugt spöll’n. De hoofdrolle nog wà, een uur làànk eerpel schell’n. Het is miej op ‘t lief e schrèèm’n. Àj’ ‘t dan ôk nog op zien Hoolt’ns meugt doon, binj’ die paar oamde in de keulte gauw vergett’n. Wie bedäch det, een openluchtspel ! Brrrr. Hetzelfde geveul zölt de spöllers van fanfare ôk krieg’n. Binj’ ôk zô beniejt, wat ze der van maakt. Netuurlijk wördt het hatstekke môôi en netuurlijk möj’ zörg’n dàj’ der kaart’n vuur kriegt. Wèèst er vlot biej want bèire stukk’n bint eerder uutverkoch as dàj’ arg in hebt. Wiej wordt de kommende tied verwèènd met geinige gekhèid, in ôônze eeg’n taal. De leste wekke hè ‘k miej suf e oefent. Ik völle der biej in sloap. As zönne van ‘n kötterboertje gung ik hen vriej’n noar Lôô-Battum. Ik had de stalruutjes good e telt en eerlijke zeg wadd’n der det een paar te völle. Det fees gung neet duur, mà der kwam wat ààns op mien pad. Ik was e der neet ech bliej met. Het was niks ààns as wark’n en pôkkeln, ‘n hèèl’n godsgàànselijken dag duur. Het völ miej zwoar en met al det ge-euis wörd’n der gen knôôp verdeend. Het boer’nspulleke môs verkoch word’n an de gemeente. Zie woll’n der völs te wèinig vuur gèèm’n. Het zwèèt brök miej van alle kàànt’n uut en net toen ‘k wethoolder de wach an wolle zegg’n, kwam Hanna der an. Zie vreug of ik met eur noar cafë Jootje hen wol. Èèm’n later zatte wiej biej fanfare Holterman op het terras en wörd’n wiej bedeend duur Erik Tiktak. De börgemèister wol det neet hemm’n op zundag en Zwaanhuuz’n, van Provinciale Staat’n, zag de subsidie hèèmoa neet meer zitt’n. De Brààndheultjes gung’n duur Hoolt’n en de vrouwe wörd’n met een gebrökk’n been noar ‘t zeek’nhuus e brach. ‘S oamds laate leup ik duur Hoolt’n met ‘n beeld van ne grôôt’n varkenskop op ‘n nekk’n. Zô kôôld as ne köttel en driefnat, kröp ik ‘t berre in um miej te warm’n an det beeld. De vrouwe scheut uut de slôffe. “Dè ‘s noe à de dèirde kèèr, daj’miej Hanna neumt en daj det beeld zô môôi vind. Ik vind ‘t àmoa prima, àj’ miej mà röstig loat sloap’n en miej neet iedere drei minuut’n umm’n nekk’n hen vleegt.” Driefnat van ‘t zwèèt, bin ‘k ter mar is een stèutje uut e goane, um de roll’n wier een betje uut mekaar te haal’n. Noar ‘n half uur hà ‘k alles wier op de riege. Hanna hè ‘k beneed’n e loat’n en det beeld löp wier in ‘t vark’nsschot. Noe hop ik dà ‘k nog èèm’n ‘n sloap kan vatt’n. Snap ie ‘t nog? Ikke wà. Hier möj’ kiek’n, www.midzomerfestivalholten.nl en

www.openluchtspel-loobathmen.nl; Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link