voor Holten, door Holten

De school’n bint à wier begunn’n

0

Op mien’n daaglijksen gàànk noar de geit’nwèire zee ‘k een klein mèike ankomm’n fiets’n. Ik dèènke een joar of zesse. Zô te zeen, met völle plezèèr, rit ze op schoole an. Op miene vroage, nôh, vandaage vuur de èèrste kèèr noar schoole, krie ‘k een, neet begriepend, nee. Moo fietst er, op een meter of twintig, lachend achter an. Met ne fôss’n hèui en ne bak vol brokk’n slof ik, prakkezèèr’nd, wieter. Dan kump de gedachte pas biej miej op det de wichter tèèngswoorig à met vèèr joar noar schoole goat. De tied’n verààndert snel. Nôh ja snel? Een dikke zestig joar e lèène ha ‘k mien kleuterschooljoar der op zitt’n en leup ik, an de hàànd van mamma, met noar de grôôte schoole. Stom verwôônderd kek ik duur die grôôte schoolraam’n noar buut’n, nog neet wèètend dà ‘k der tien joar later nog wier duur zôl kiek’n, toen ‘k op de Ulo schoole zatte. De daag’n duur’n in één kèèr völle langer. Wat veul’n ik miej àllèène loat’n. Wie bedech zukke dinge! Völle is ter miej neet van biej e blèèm’n. Àllèène dè ‘k ‘n deird’n dag in schoole môs e bliem’n, umdè ‘k as echt’n linkspoot de dreie verkèèrd umme zatte. Het nieje was meteen of. In gedach’n gôôi ik de brokk’n neuist ‘n bak. Karel de Grote! Ie könt an alles mark’n det het zommer der op zit. De appels, de eekels en de èèrste blaa valt oe noar de oor’n en de transferperiode biej de voetbal zit er op. Honderd miljoen vuur één’n spöller, vuur ne club met ne schuld van hier tut Tokio. Het möt neet gekker word’n. Hoe heet e ôk à wier? Ôk in het Oaveriesselse is de voetbalgekte neet van de lôch. Alle vèèr Oaveriesselse clubs uut de eredivisie in de linkse riege, met as koplôôper PEC-Zwolle. Det kump biej de Tukkers hard an. Mà doar kan noe de vlagge uut, want zie hebt er noe ene an e trökk’n vuur drei en half miljoen. As een knien uut ne Mexicaans’n hood stun e zô mar in Èènschke. As alles good geet köw ‘m oaver ne wekke bewôôndern, de verlösser van Twèènte, Jesus Corona. “Ne Mexicaan doar is niks mis met”, zeg mien zönne met een greins op zien gezichte. Volgens miej dech hij an hèèle ààndere zeutigheid. Het is te hopp’n det de Tukkers met de karsdaag’n, boam’nan stoat, ààns kon ‘t nog wal is slech oflôôp’n met det knien uut den hôôg’n hood. Biej de Rôôdzwart’n goat ze neet zô veer. Zie hebt Bas van de kleine Schreur der wier biej. Loaw we hopp’n det zien knei het kan hôôl’n, misschien det de Rôôdzwatte vlagge dan, an ‘t einne van ‘t seizoen, ech is ne kèèr wier uut kan. Beire vlagg’n heiw we kloar ligg’n,want ôk wiej kent ôônze gezegdes, net as de Tukkers, waj’ van veer haalt is lekker en één kèèr zölle wiej wier kampioen weer. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link