voor Holten, door Holten

De Koneginne

0

De Koneginne schèidt er met uut. Op zich is doar niks mis met. Zie is de lèèftied van Drees à tien joar vuurbiej. Toch zet ’t een mèènse an ’t dèènk’n. À wier drèi’ndartig joar veerder in de tied. Wiej bint op e greuit met de ôôle koneginne Juliana. Toen die in 1980, noa twei’ndartig joar, stopp’n, krèèj in de gaat’n, det oe jeugd, vuurgood achter oe lèè. Zô geet het met alle generaties. At opoe en opa het hadd’n oaver de ôôle koneginne, dan bedoel’n ze Willemina. De èèrste gedach’n oaver de konginne, diet biej miej opkômt, goat trugge noa nèèngtien zèum’nvieftig. Koneginne Juliana kwam, met prinses Beatrix, duur Hoolt’n hen, op weg noar Markel. De schoolwichter stunn’n àmoal in de darpsstroate, langs de kàànte van de weg, te wach’n op de koneginne. Ja heur, doar kwam ze an, in ne grôôte zwarte waag’n rèèd ze duur de grôôte stroate. Zie leut eur’n cheffeur extra hèinig riè, zôdaj’ oe oen vlaggetje bienoa an bölle zwaai’n. ‘T was ’t zô wier of e leup’n, mà toch verget ie het neet. Op noar het schoolfees en det was nog in augustus. Den doatem kwam nog uut de tied van Willemina, dent op 31 augustus jeuirig was. Wiej wörd’n verwèènd met ranja en cocosmekroon’n en an ’t èinne van ’n dag, gung ie met ne lolly op huus an.

Aj’ trugge dèènkt an Willemina blif oe de begrafnisse uut 1962 biej. Hèèmoal in ’t wit. Netuurlijk wusse wiej det ze in Apeldoorn wônn’n en det ze een book had e schrèèm’n, Eenzaam mà neet àllèène. Veerder was zie hèèl wiet weg vuur de kindergedach’n. Met Juliana greui’n wiej op. Wiej wuss’n neet ààns. Ieder joar zunge wiej vuur het ôôle gemeentehuus. De tied vleuig vuurbiej. De kindergedach’n bint mà kort, mà de latere optocht’n langs Soestdijk, bint ôôns biej e blèèm’n. In 1980 kwam ôônze generatie an de mach, met koneginne Beatrix. Noe wier drei en dartig joar later, köj’ zegg’n det ze ’t good hef e doane. Petje of, vuural àj’ der biej stille stoat wat ze publiekelijk àmoal oaver eur hen hef e had. Nationale narighèid, as de Bijlmer, Vool’ndam en Èènschke. Vuural den anslag in Apeldoorn hef ôôns àmoal an e grepp’n. In de leste 10 joar hef ze völle rouw en verdreet met e maakt in de neuiste femilie. Het geet oe neet in de kôôle kleere zitt’n. ‘T is môôi e wes. Zie geet noe hoppelijk, saam’n met ôônze generatie nog lange geniet’n van ne verdeenden ôôld’n dag. Het zal ôk vuur eur inlèèvern word’n, mar och,zie zal der zich wà met könn’n redd’n. Het geet eur good. Ôôns làànd mag vedan met koning Willem Alexander en koningin Maxima. Een good uuthangbord vuur Nederlàànd in de hèèle wereld. In mien ôôg’n bint ze der hèèmoa kloar vuur. Doar zölt wat dinge verààndern, mà loaw we toch met zien all’n nôôit vergett’n, in wat vun môôi làànd ôw we lèèft.

Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.