voor Holten, door Holten

Zie kwamm’n mekaa tèèg’n

0

Det kan zô mà gebuur’n in disse tied. Ofgelôôp’n zoaterdag stun Prins Carnaval ôôge in ôôge met Sunterkloas. De kleintjes zung’n zich de long’n uut het lief, um mar een klein betje warm te bliem’n. Vuur het ôôle gemeentehuus zung’n der vieftig keerls met en joa heur, doar kwam Sunterkloas an in de koetse. De foto apparaat’n maakt’n oaveruur’n op ’n Beelt en vuur het ôôle gemeentehuus. Èèm’n later nog drei koets’n. Het lawaai in darp wörd’n drek een stuk minder. Gelukkig was dit, mekaa tèèg’nkômm’n, hèèmoa onscheuldig. In Egypte was det wal ààns. Onscheuldige lèu diet noar de karke wadd’n ewes, kwamm’n magere Hein tèèg’n, umdet ze doar toevallig wadd’n. De regering grip drek in, zie wèèt kennelijk woet die schoft’n zit. Hadd’n ze det neet eerder mönn’n doon? Het blif moeilijk. Is het in ôôns eeg’n làànd ààns? Àj’ möt lèèz’n dàj’ der ééne tèèngn kômt den dôôd en verdarf hef e zèèit in Syrië?! Zô köj’ mekaa op völle menèèr’n tèèg’nkômm’n. Det kan vuural in de digitale wereld en wiej meugt met geniet’n, hoe ‘t de reakties, al dan neet schofterig, links en rechts oaver het scharm vleegt. Op het Witte Huus in Washington kôm ie ôk al een karsbèumpke tèèg’n. Ik heur de Amerikaan’n dèènk’n, det had ôk wal een betje minder emeugt. In det grôôte Amerika, woet zô völle mèèns’n het niks te brèèd hebt. Ik heur oe dèènk’n, ie könt ’n armood van de hèèle wereld neet op oen’n nekk’n nemm’n. Det is zô, mar ôk àj’ dichter um oen hen kiekt, kom ie armood en verdreet tèèg’n van mèèns’n diet àllèène bint. Het zich allèène veul’n, het neet meer zeen zitt’n. Het leste wat ze tèèg’n komt, nen anstormenden trein. Ie bint er stille van. Het is net as of het in disse duustere daag’n, extra hard ankump. Juus doarumme, zörgt er vuur dàj’ mèèns’n tèèg’n blieft kômm’n. Een vrèindelijk woord dut vaake meer as dàj’ arg in hebt. Wat is ter noe mèuier as dàj’ zeet det het lèu, noar ne zwoare periode in ’t lèèm’n, wier better geet. Prins Harry is min of meer toevallig de leefde tèèg’n ekömm’n. Det gun ie toch iedereene. Àj’ um oen hen kiekt, kom ie ôk hier de èèrste karsbèume tèèg’n. Alles verààndert, Sunterkloas en de Karsman kômt mekaar tèèg’n ôônder ‘n karsbôôm op ’n Beelt. Héé, de karsbôôm, den bin ‘k nog neet tèèg’n e kömm’n! Hij zal der toch wà kômm’n? Vaste wà, zie wacht tut det Sunterkloas wier op de kökk’n zit. Wiej komt mekaa vaste nog wà tèèg’n, doar ôônder den grôôt’n Karsbôôm, op ôônz’n Beelt.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.