voor Holten, door Holten

Wiej bint ter hèèmoa kloar vuur

0

De kruutdäämpe bint op e trökk’n. Hoolt’n hef vief Hoolter roadsleed’n en één’ Hoolter wethôôlder. Iedereene hef ne hôôp e doane en ne plas. Veerder is alles e blèèm’n zô as ’t was. De bede is e blèèm’n en het vleuk’n is nog altied verbèudne in het “Làànd van gedôôndert mie” De kômm’nde wekk’n hewwe mà ééne bede en det is, det Nederlàànd wereldkampioen wördt. As det neet lukt, doo we ôônz’n naam één kèèr good eere an en dan goa we wier vedan met het lèèm’n van alledag. Één dinge is ter wà veràànderd, wiej hebt wier ne börgemèister dent in Hoolt’n wônt. Disse wekke hèw ‘m meug’n begroet’n an de gemeentegrèènze. Det wil zegg’n een paar van ôôns. De rest kôn ‘m in de kràànte bekiek’n. Hij hef het Zwartewater verruilt vuur de Regge, zô steet ter. Hatstekke mis, doar möt nog hèèl wat water duur de Schipbekke hen, vuur det ze det in Riess’n begriept. Arco Hofland wil börgemèister weer vuur de hèèle gemeente, dus ie könt ter vergif op innemm’n, daj ‘m tèèg’n komt op alle jaorlijkse Hoolter feest’n. Hij hef ne lang’n weg te goan, langs Splôôse Hekkalver, de feestèènte in’ Diekerhook, de hardlôôpers biej de triatlon um uutgeteld an te kômm’n biej de kèunefeest’n. Een betje börgemèister pakt Elsrock netuurlijk ôk nog met en dan, dan begint’ Carnaval. Het is àmoal bes vol te hôôld’n, al is ’t wà te hopp’n det ter neet al te völle nieje dôômies kômt, want dan woj’ der drôk met. Het beste lik miej, daj’ de Veeldwachter metnemt. De plietsie köj’ oe dan bespoar’n. Hij wèèt de weg. Ôônz’n wethôôlder hooft ter àllèène mà vuur te zörg’n det de glèèze vol bint. As optimist kan de börgemèister der zelf vuur zörg’n det zien glas half vol is of half lèuig. Het maakt neet uut, wat het gauwste mà geet. Het èèrste begin zut ter good uut. De börgemèister hef zich een huus e koch an’ Lech’nbargerdiek en ôk nog an de Hoolter kàànte. Hij wônt an de Sallààndse Hèuvelrugge in Hoolt’n. De lèu möt grèuts weer op de plaatse woet ze wônt, zô löt te ôôns wèèt’n en zô is’t. Det geeldt ôk vuur de börgemèister. Arie Cornelis Hofland, ie zit inmiddels op het pluuche. Vanof disse kàànte heete wiej oe, met de vrouwe en de drei dèèrns, van harte welkom binn’n de Hoolter gemeenschap. “Komt ter in, dan köj’ der uut kiek’n.” Wiej hopt daj’, met oe gezin, ne môôi’n tied hebt as börgemèister en nog meer as inwonners van Hoolt’n. Wiej hopt daw w’oe, met de vrouwe en vuural de dochters, hèèl vaake meugt zeen in ’t darp. Môch ie het of en touw toch hèinig an will’n doon, dan köj altied noar Riess’n hen um biej te kômm’n. Wiej bint ter kloar vuur um oe het komm’nde joar het Hoolter geveul biej te breng’n. Hier is mien stèè. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.
 

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link