voor Holten, door Holten

Tien joar à wier

Het allerèèrste stukske, wie wilt neet verzoep’n in Riess’n. Iedereene vreug zich of, wie schrif det? Det blèèf een half joar geheim en toen blek het de “Vèèrkàànte Viefkop” te weer. Het was Peter Bulthuus diet wat in miej zag. Ik zal ‘m der altied  dàankbaar vuur bliem’n. Het hef ne hôôp môôie dinge brach. Völle verhaal’n oaver Hoolt’n van vrogger en noe. Kritiek was ter van de echte taalkenners. Taalkundig was het neet good. Det is ôk nôôit de bedoeling e wes. Het gung der miej umme det het Hoolt’ns was. Veerder möj’ doar nôôit oaver distern, want iedereene hef het wier net iets ààns op e pikt. Môôie dinge bint er duur ontstoane, nemt noe het verhaal oaver de Canadeez’n in 2006. Vèèr joar later môch  ik met, ôôndermeer, völle hulpe van de BAF-keerls an de weege stoan van de onvergettelijke versierde Canadeez’nroute, langs alle monument’n van ‘n tweed’n wereldoorlog in Hoolt’n. Bienoa gung het mis met de columnist toen e in scharpe taal schrèèf det de Hoolter kràànte môs bliem’n. Het wörd’n neet in dàànk of enömm’n. Het was meteen het leste stuk in Hoolt’ns Niejsblad. Gelukkig dach het digitale Hoolt’n Niejs der ààns oaver en ôk het nieje Hoolt’n Extra zag ter brôôd in. Wat zeg ie, vanaf den dag kon hèèl Hoolt’n metgeniet’n op de vuurpagina. Wie hebt e vöch’n tèèg’n het grôôte industrieterrein in Hoolt’n. Vuur daw we der arg in hadd’n zat e wiej in Zwolle en stun wiej in ’n Haag te kiek’n. Wiej hebt er ééne op e drunk’n toen det hèèle fees neet duur gung. Ie wint neet altied. Het gevech um den Noordelijken rondweg, woet hèèl Hoolten vuur was, is verstomd. Hij zal der wà nôôit kômm’n. Met plezèèr dèènk ik trugge an het verhaal’n oaver Jan van de Meulen en zien brèur. Het biezundere gesprek met de opoe van Mark van de Schreur. Al die verhaal’n en gedicht’n wörd’n verwarkt in inmiddels à wier vief beuke. Vuur altied vaste leg, grôôt’ndeels in de Hoolt’nse taal. Links en rechts môch ik vertell’n en zing’n oaver vanalles en nog wat. Alle wekk’n van lèu opmarking’n, van môôi en duur doon en zô of en touw ne brèèf van, stopt er met. Sinds een klein joar mag ik ôk op de vuurpagina schriem’n van de Battumse Kràànte. Zô bestrieke wiej een hèèl stuk van Sallàànd, want det is wà’k uutdrèège, Hoolt’n is Sallàànd en Battum à hèèmoa. Zôlange as de gezôôndheid het touwlöt en de uutgèèvers miej de gelèèg’nheid gèèft um te schriem’n, goa we vedan. De leste wekke wörd’n ik bedölv’n ôônder de kôômpelemèènt’n vuur het nieje book oaver de Poasvèur’n. Netuurlijk was het völle wark, netuurlijk is het book een “koopje”. Det kan àllèene ma met hulpe van al die lèu diet achter de scharm’n ôk völle wark hebt e doane. Gen naam’n disse kèèr, àmoa ne goeie Poas’n. Wis en waarachtig.
De Vèèrkàànte Viefkop

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link