Slech e sloap’n

Vriedagoamd, in Turkije wörd’n der e schött’n. Zôl het dan toch nog good kômm’n? De verkloaring vuur de tillevizie gaf hoppe vuur de zô verschillende bevolkingsgroep’n in det làànd. De Haagse politiek was stille op ééne noa. ‘N ààndern männ de ontnuchtering. De machtsoavername was mislukt. De democratie had e wunn’n. Een kleine dreihonderd dôôi’n en de machthebbers leut’n as èèrste de rechtelijke mach oppakk’n en alles wat tèèg’n eur was e wes. Noe, al een dikke zes duuzend. De hôôge Heer’n uut Brussel en Amerika wadd’n ôk bliej det den opstàànd neet was e lukt. Het Turkse volk schreeuwt, um de dôôdstraf wier in te voer’n en de Turkse machthebbers wilt het volk gèèm’n wat ze wèènst. Op minderhèèd’n wördt gen ach meer e sloane. De opstandeling’n bint nog minder dan PKK-suldoat’n. Doar zitte wiej dan, simpele ziel’n. Wat möw we der met? Het benöuwt miej. De ellende van Nice en de Brexit bint èèm’n noar de achtergrôônd verdrung’n. In Ankara, Instanbul en Rotterdam goat de oaverwinnaars zingend duur de stroate. Roet’n van àànsdèènkenden wordt in ôôns làànd kepot e gôôit. Nederlààndse Denk-Kamerleed’n stoat triomferend op de barricades. Het lik wà of e wiej ne provincie van Turkije bint. Ie möt er neet an dèènk’n det op alles wat vanuut Turkije wördt e schreeuwt, hier wördt reageert. De börgemèister van Rotterdam löt een geluud heur’n, van tut hier en neet veerder, mà vuur de rest blif het akelig stille. Ôôns rechtsgeveul hef wier ne klap e krèèg’n. Uuropa hooft ech neet grötter te word’n. Loaw we hopp’n det Brussel is ne kèèr duudelijk ne liene trekt. Och simpele ziel, het is hôôge tied vuur vakàààntie. In Hoolt’n altied iets langer dan in de rest van ôôns làànd. Vuurlôpig neet noar Turkije, ie wèèt mà nôôit. De angst dàj’der mà zô op e pakt könt word’n umdaj’ neet vuur de machtshebbers bint, heult miej in dit veilige lèège läenneke an de zèè, doar woet alle Medelàànders in vriejhèid könt zegg’n wat ze wilt. De kràànte geet er een wekke of vèère tuss’nuut, dus köw we de penne een tiedje neerlegg’n. Loaw we hopp’n daw we veschôônd blieft van nog meer narighèid. Was ter dan hèèmoa niks plezèèrigs, ja netuurlijk wà, doar vuur môs ie noar Splôô. Greun Hoolt’n bestun viem’ntwintig joar en doar hebt ze ôôns àmoal in met loat’n deel’n. Het was ter gezellig doar in det buske an de Pasmansweg. Ne hôôp Hoolter genött’n van gebakk’n stoete en een ijsje. Duur middel van ne rondleiding leut’n ze oe zeen det ze ôk nog wà wat ààns dèud’n as allèène hoolt hakk’n. De natuur in stàànd hôôld’n op ne môôie ongedwung’n meniere, veer weg van de rotzooi in de wereld. De lèu genött’n, in de rôôk van het kampvèur, met op de voest, een biertje of ne grôôte balle gehakt. Ie hooft neet zô wiet vôt um te geniet’n. Mà toch, àmoa ne fijne vakààànsie en veilig en gezôônd wierkômm’n, wis en waarachtig.
De Vèèrkàànte Viefkop.

Misschien ook leuk

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link