voor Holten, door Holten

Oorlog, schouwspel of gekk’nmanswark

0

Van de wekke dache wiej daw we in Syrië wônn’n. Het gescheet, vermengd kenongeboolder was neet van de lôch. Achter op ’n kààmp leer’n de Pruuss’n en de Kozakk’n in bivak. De jonge boer’n wadd’n mobilisèèrt en môss’n metdoon an den oorlog, as kanonn’nvôôr. Nen èinne veerderop leer’n de leste Frààns’n. Hoolt’n en Battum wadd’n à bevriejd. In Hoolt’n wadd’n ze bliej det die Kozakk’n eindelijk vôt wadd’n. Tied’nlàànk hadd’n ze op de Kozakkerieje, ’n èineke vuurbiej ’n Bekk’nkààmp e lèèg’n. Noe wadd’n ze duur e trökk’n op Battum an. Zie maak’n zich op vuur het gevech um Dèimter. Zô gebuur’n het in de Aap’nhuuze. De leste Frààns’n wörd’n in de panne hakt. In 1814 wadd’n de lèu der neet zô hèèl arg bliej met det de Kozakk’n duur ’t darp hen trökk’n. Het beste waj’ kônn’n doon, was een good henkômm’n zeuk’n. Het wadd’n gen zachtzinnige lèu, doaruut het veere Ruslàànd. Hoolt’n lèèr an de ôôle Hess’nweg van Amsterdam noar Berlijn en zô wadd’n ze iedere kèèr de klos as ter wier is heibel was in Hollàànd. Het wadd’n in die tied neet àllèène de Frààns’n diet ’t ôôns lastig maak’n, ôk Engelsen en later de Pruuss’n en neet in het minste de geneumde Kozakken wadd’n ruige jongens. De Engelsen verneeld’n in 1795 het huus van ’n dôômie en zie verbràànd’n zômar een paar bàànk’n in de karke. Die weele Kozakk’n wadd’n nog völle arger. Met grôôte beer’nmuts’n en ongescheur’n gezicht’n trök verneelend en rovend duur het Hoolterlàànd. Het schient det Luukske der ôôit ééne an de grèèpe hef e stökk’n, umdet ze ziene kouw in de wèire, woll’n slach’n. In ‘n tachtigjeuirigen oorlog was ’t hèèmoa barre. Hoolt’n lag zèum joar lange in puun en was hèèmoal onbewont. Det was Battum zundagmänn’n ôk. Ie kon der wal een kenon ofscheet’n. Det dèud’n ze twei kilometer veerderop. Doar völl’n in een uur uur tieds onmeunig völle dôôi’n en doar stunn’n al die Battemers en nog twintigduuz’nd ààndern noar te kiek’n. Zie hadd’n der môôi weer biej. De hèèle regio genöt van een onmeunig môôi schouwspel uut ne tied det Hoolt’n en Battum nog biej mekaa heur’n. Schout Jan Pakkert, ôônz’n laatern börgemèister stun op de èèrste riege te kiek’n, hoet de boer’n jongs stuk vuur stuk het lèudje lèèr’n vuur erfprins Willem Frederik. Gelukkig stunn’n ze àmoal wier op. In warkelijkhèid was ter mar één’n lichtgewôônd’n. Ne lôôp van ’n geweer uut mekaar e knapt. Misschien iets te völle kruut verschött’n. Noa oflôôp trök het volk met vriend en vijand noar Battum um te vier’n det de èèrste Oranjevereniging in ôôns làànd was geboor’n in 1814. Grôôt feest. In Syrië stoat ze neet wier op. Doar blif het verlees um al die dôôi’n. Doar in det kapot geschött’n làànd goat ze ôk nog stemm’n. ’N uutslag is van te vuurt’n à bekèènd. Wier zèum joar ellende? Loaw we hopp’n van neet. Oorlog spöll’n is een schouwspel mar oorlog voer’n? Gekk’nmanswark, wis en waarachtig.
De Vèèrkàànte Viefkop.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.