voor Holten, door Holten

Oaver Nagelhout en neagelhoolt

0

Dokter Nagelhout, ne huusdokter uut vervleuig’n tied, mà nog altied bekèènd in het Hoolt’nse. Nen ôôlderwets’n dokter, met een grôôt harte vuur kuns. Aj’ zeek wadd’n ne wes kwam e altied nog ne kèèr kiek’n woe ‘t met oe gung. Het was ôk de man van ôôlderwetse vuurschrift’n, diet vaake nog hölp’n ôk. Wie kent er neet zien gezegde “slappe thèè met ne beschuute”, of ”ne natte lappe met azien”. À ‘k het vel is wier vuur de zôvölste kèèr vuur de kneene hen harre en ik kwam e met ne hang’nde lippe biej moo, dan was ter vaake neet zôvölle beklag. Het knei wörd’n schôône maakt met ne wasseldook. Moo schuur’n ne rèèpe stof of, van het ôôlde berrelaak’n. Het leste stuk van de lappe wörd’n in de lengte in e duur schuurt en het gehèèl wörd’n oe um het been e drèèit en vaste knupt met de uutgeschuurde stukk’n. Doa môj ‘t met doon. Ie wadd’n de piene snel vergett’n, à’j biej opa ne snie stoete krèèg’n met een stukske van het naegelhoolt. Moandenlàànk had het hôôge in viem e höng’n, net neuis de duure noar de delle. Doar zal bes wel is ne vleege op hemm’n e zett’n. Gen mèinse diet doar wakker van lèè. Het smaak’n onmeunig lekker en doar zat kèw in. Die èènkele kèèr det ne wasseldook, het berrelaak’n en het naegelhoolt neet hölp’n, wörd’n de gàànk e maakt noar de Hôôge Stèège. Doar wônn’n dokter Nagelhout. Ie kwamm’n biej ‘m in de sprekkamer en met ne röstige stemme vreug e, wat er an mankèèr’n. Hij veul’n oe ne kèèr met ziene zachte, kôôle hàànne um ‘t hèufd hen en zô zeek àj’ wadd’n, veul’n ie oe better word’n. Dokter Nagelhout was een man van grôôt anzeen. Toen hij en zien vrouwe viem’ntwintig joar e trouwt wadd’n biw we met de hèèle schoole noar zien huus e wes um ze touw te zing’n. Det köj’ oe in diss’n tied toch neet meer vuurstell’n. As ‘n dag van gistern wèè ‘k nog dà ‘k mien èèrste brommertje in de puinpoeier rèè. Ik krèège gen vuurrang. Det hà ‘k ôk neet, mà doar kwam det ongeluk wà duur. Hèèmoa van de weereld vleuig as n blind’n hôônd, hardlôôp’nd op huus an. Nog gen half uur later stun dokter Nagelhout an de duure um te vroag’n woet ‘t met miej was. Het blek dà ‘k niks e brökk’n had, mà krèège wà de wieze lesse met, daj’ der biej ‘n ôôngeluk, mà neet zô van duur meugt goa. Ja, dokter Nagelhout hef het neagelhoolt veer oavertröff’n. De leste kèèr, dà ‘k ‘m tèèg’n kwamme, was biej ne rondleiding op de plestiekfebriek. Het begin van ne tied, det de botterkuipjes wörd’n e maakt in Hoolt’n. Ne deftigen ôôld’n dokter, hèèl kalm en röstig lustern e, noar wat de jonge generatie te vertell’n had. Zien lèèm’nswark, ziene kunsstukk’n hangt in ôôns kultuurhuus en doar heurt ze. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link