voor Holten, door Holten

Ne leuig’n stool

0

Argens in de joar’n tachtig kwam ik ’n tèèg’n dus . Hij was wal een joar of tiene eulder. Vanof het begin kôw ’t dus good met mekaa vind’n. Det kwam misschien ôk wà umdet hij altied röstig was. Hij zèè wat e der van dach, doar woet ààndern de kleppe dus nog wal is een kèèr extra lös trökk’n. In latere joar’n verlèur ie mekaa iets meer uut ’t ôôge, mà den bàànd den blèèf dus. Met de rèègelmoat van de klokke zoche wiej mekaar op, um de ôôle verhaal’n nog wier wat starker te maak’n. Met mekaa gunge wiej dus noar de daag’n vuur de ôôld’n van daag’n. Ongemarkt vlèug’n der zô dartig joar vuurbiej dus. Wie zagg’n ôônze wichter opgreui’n met alle hèugte en deeptepunt’n. Ie hebt er gen arg in, hoe veer oj’ in de tied bint. Ie belt ‘m op en in één kèèr heurj’ dus det e zeek is. Gelukkig komt er noar een tiedje wier wat bettere bericht’n, mà lange duurt het neet. Ie zeukt ‘m op. De humor is ter nog wà dus , mà lichamelijk zeej’. de oftakeling. Èèm’n ofwach’n wat volgende wekke de bericht’n bint vanuut het zeek’nhuus. Die gèèft nog wier een klein betje hoppe. Een goeie drei wekke later völt er dus ne rouwbrèèf in de busse. Ie vroagt oe of wiet er noe wier e störm’n kan weer. Met het lös doon van ’n brèèf slöt oe dus de schrik um ’t harte. Oen moat is neet meer.     Van de wekke biw we op visite wes biej ziene vrouwe. Biej het binn’nkomm’n in de kamer steet de oele nog op de klokke en zien’n stool steet op dezelfde plaatse. Het lik net of e der dus zô wier in geet zitt’n. Ie wèèt wà better. Gelukkig kwam het gesprek good op gàànk. Doar wörd’n dus nog wier e lach’n um de dinge diew we met mekaa hadd’n belèèfd. Mà, toch iedere kèèr, trekt oe ôôge wier noar den leuig’n stool. De tied vlug umme en met een hôôld oe good en wiej komt nog ne kèèr wier, nem ie dus ofschèid. Nee het zal nôôit wier hetzelfde weer.   De blaa valt gedurig noar beneed’n en biej huus an e kömm’n, lig ’n hèèl’n plas dus vuur de zôvölste keer vol met eikels. De harfs hef ôôns stèèvig in de kladd’n. Met ne boterham op schôôt zitte wiej dus te kiek’n noar studio-sport. Ie dèènkt an den leuig’n stool en hebt dan in de gaat’n hoe gelukkig ôj dus meugt weer, daj’ den stool nog neet in huus hebt. Ie realiseert oe daj iedern dag, den met mekaar hebt, der van möt geniet’n. Het kan van één’n op ’n ààndern dag zô mà verààndern. Vuur ’n dik joar gelèène was ter dus niks an de hàànd en was den stool neet leuig. Nen oele op de klokke. Een wies man. Zien’n stool is leuig, mà zien stopwoord blif dus. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.