’N ôôld’n Kater.

0

Hij is à lange uut de tied, toch zit e nog op mien netvlies in ne prèènt. Woerumme? Det prebèèr’n ik betje biej betje boam’n water te krieg’n. Wiej bint op e greuit met de bosschôp det de mèèste Jödd’n in ‘oorlog e blèèm’n war’n. Één van de wèinigen diet’ in Hoolt’n oaverlèèft hadd’n was ’n ôôl’n Kater. Zô hè ‘k ‘m op mien netvlies stoa. Nen ôôld’n man. Hij wônn’n an de Karkstoate. Vuur mien geveul zag ik ‘m alle wekke wà ne kèèr wààndeln duur Hoolt’n. At te honderd meter e leup’n had, röst’n e eff’n um dan zien’ weg te vervolg’n. Hij had van die duurdring’nde dôônkere ôôg’n. Ôôg’n woet het verdreet en de narigheid diet te had met e maakt, uut wier sprök. Zô veul’n ik det tenminste toen ‘k, noar al die joar’n, nem wier in miene gedach’n krèège. In die èèrste vieftien joar noar ’n oorlog wörd’n der neet zô volle proat oaver vèèrtig-viem’nvèèrtig. Wiej wuss’n det de Pachrachs biej Ab Jàànsen hadd’n e zett’n. Abraham en Lèwie zatt’n in vèèhààndel. Hèèmoa in e e börgert in het Hoolt’nse. Lewie kon zelfs tachtigen. At ter op de mark een beesje an e voert wörd’n, een betje ôôld of een betje mager, dan wörd’n der à gauw e zeg, niks weert, zet ter mà A.P. op (Abraham Pachrach). Aj’ in die tied oaver de mark leup’n zag e der verscheid’n met A.P. en die gung’n àmoa op Hoolt’n an. Ééne Hoolter Jödde is ter mà wier e kömm’n uut de “vernietigingskamp’n”. De Kiete van Gazan, zô neum’n ze’m. Wat den keerl àmoa met had e maakt, det woj’ neet wèèt’n, zô verteld’n de ôôld’n. Doar wörd’n oaver e zwèèg’n, mà wiej wuss’n det te spuit’n had e had van Josef Mengele. ’N dèird’n dent miej in gedach’n kump is Mevrouw de Haas-Boekbinder. Een klein ielig mèènske, mà vaste neet zielig. Ôk zie dreug de spoor’n van vedreet met zich met, mà was eeg’n met de Hoolter op het bejaord’ncarnaval. Joar’nlàànk zag ie ze nog in het Hoolt’nse straotbeeld. Noe we inmiddels à wier generaties veerder bint, bint het schaduuw’n uut vroggere tied’n diet oaver oe netvlies wààndelt. Het dut good dat ter noe, viem’nzestig joar noar de bevrijding, andach vuur is. Het dut miej dèènk’n an de Jödd’nkarke en an ne gemeenschap diet zô good as weg is uut het Hoolt’nse. Het dut miej dèènk’n an de woord’n van ’n ôôld’n Drent, diet uut de môônd van Abraham Berg optèèk’n; “Wiej bint ter met ’n paar daag’n wà wier. Wielle bint ôôle lèu.” Nôôit zôll’n ze Hoolt’n wier zeen. Schaduuw’n uut een veer verleed’n, diet nôôit wier bint e kömm’n. Het lèèm’n roast vedan. Hèèl, hèèl lange e lèène, misschien hè’k ‘m de vôôln wal is uut de bokse rèèdne. De gedach’n bint neet scharp meer, mà toch. ’N ôôld’n David Kater, waardig schuf e duur mien beeld. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.
 

Misschien ook leuk

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link