Maats is van alle generaties

1

Hèinig schuf ze noar beneed’n, Doortje. Zie is van de allereuldste generatie. Röstig drinkt ze eur glèèske prik. Èèm’n later zeej’ eur zönne duur ’t beeld schoem’n. Noa een uur is het café stààmpende vol en de verhaal’n bint neet van de lôch. Oeki is viem’nzestig en stopt met wark’n. Hij zit boordevol plann’n. Hij geet trouw’n en hef de Badmutse en de Weuste op ziene trouwerieje uut enèudigt. Netuurlijk Wampie, hij zit pontificaal vuur ’n tap met zien colaatje light en prebèèrt de zaak an ’t zing’n te krieg’n. Het lukt nog neet, doar möt èèrs nog meer e offert word’n. Willem vertelt in alle eerlijkheid, det zien moo der neet völle met op had, det e noar Maats gung. Het kon der mangs nog wal is roew an touw goan. Kleine Hermänneke hef ’t rap bekekk’n. Hij zut te wèinig bekèènd’n, mar op de vroage of e een biertje wil, is nog altied zien antwoord, det vroag ie an een zeek mèènse. Hij löt zich det biertje neet ontgoan. Doar kump ne keerl, mill’n vieftig an. De zönne van de kapper. Jammer det zien vaa, grôôt kammeroad van Maats, noar ’t zeek’nhuus môs, ààns had ‘m met ebrach. As klein keerltje môs e papa ophaal’n. Hij wörd’n duur Jan verwend met een paar kwartjes vuur de flipperkaste, zodet vaa röstig zien drankje kon nuttigen. Jan van Dika hef het good noar zien’n zin. Hij vertelt van die kèèr det e te laate was vuur het knobbeln, met een man of tiene. Hij wörd’n drek dôôd verkloart en kon anschoem’n um ziene achterstallige drankjes noar binn’n te wark’n. Één dinge wörd’n der duudelijk, het snelle drink’n hebt ze àmoal eleert biej Waterjan. À wier een blad vol bier. Het is mar èèm’n of ie stoat met hàànne en veute te nuttigen. Ne grôôt’n keerl kump op miej an. Ik had ’m neet wier ekent, de Demonteur. Ôôit begun e in zien jonge tied an ne vrouwe den’t achttien joar eulder was. Inmiddels is e bèèzig met met nummer dreie en den is achttien joar junger.Det is nog is vuuruut boer’n. Oaver het grôôte scharm zeej’ de Bakker vuurbiej komm’n, ôk Jan en Janna lacht ôôns touw in pyama. De biertjes en de vogelnesjes vind gretig oftrek. De stemming is ôôlderwets. De togaclub is bienoa voltallig anwezig. Vanuut alle heuke hebt ze de weg evund’n noar de reunie. De allerjungste generatie is ter neet en det is ôk neet zô gek, àj’ wèèt, det Jan en Janna al wier bienoa twintig joar elèèd’n, de duur’n vuurgood dichte dèud’n. De herinnering’n blieft en een ieder nèimp ze met zich met. Àj’ der neet bint ewes, heij’ in ieder geval ne hôôp bekèènd’n emist. De uutbaters van Barbarossa, wie kèènt ze nog, ôk zie leut’n zich de kààns neet ontgoan, um nog één kèèr die ôôle tied te belèèm’n. En de schriever zelf, merakels te passe en good in huus ekömm’n. Det is wal is ààns ewes.

1 reactie
  1. Dinie van der Tuin
    Dinie van der Tuin zegt

    In één woord: SCHITTEREND!

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.