voor Holten, door Holten

Lekker, ne dag noar Amsterdam

0

Iedereene heur ‘k pôch’n dat det zô môôi is. Völle vedusie ha ‘k ter neet in. Wat zôl ’t word’n? De telefoon, ok mar een uur eerder kon kômm’n, want doar môs ôk nog blood word’n e prikt. Zô gung ‘t op Dèimter an, um met ’n taxi veerder te goan. Hèèmoa onbekèènd biej het AMC, meld’n wiej ôôns tèèg’n twaalf uur vuur het blood prikk’n. Netuurlijk môs e wiej toevallig net hèèmoal an de ààndere kàànte weer. Vrèindelijk, stuur’n ze ôôns duur noar de bloodprikkerieje, mà doar kônn’n ze ôôns neet help’n, want wiej hadd’n gen vewiezing. Hoe kôm ie doar dan an? Maakt oe gen zörg’n, het kump àmoal good, àllèène, het duurt wat langer, zèèd’n ze met een lachend gezichte. Met een gezichte op onweer, kwamme wiej op de goeie stèè en vreug’n ze noar de patient’npas. Gelukkig, den haw we biej ôôns, mà jammer, zie kônn’n ôôns neet help’n, want doar stun gen foto op. Zôônder foto wàj’ neet te help’n. Dus, hèèmoal trugge noar de fotograaf en doarnoa wier noar boam’n. Noe hölp’n z‘ ôôns drek. Zie zèèd’n, goat er mà zitt’n, wiej roopt oe wal op. Noar drei kwattèèr kôw we noar binn’n. Wat möt er gebuur’n was de vroage en det was noe net waw we hopp’n te heur’n. Wiej heur’n niks, mà wörd’n, noa twintig minuut’n, duur e stuurt vuur ne nieje foto. Det duur’n neet zô lange en noa ’n kwattèèr meld’n wiej ôôns vuur de dèirde keer biej de vrèindelijke juffe an ’t loket. Op noar ’n dokter, mà det heul der nog wà vuur. Eindelijk, tèèg’n drei uur waw we an de buurte. De foto zag ter redelijk uut, det wol zegg’n, oaver zes wekke meld’n vuur een volgende operatie. Binn’n tien minuut’n waw we wier buut’n. Ôônz’n mààntelzörger kwam, zô hèing an, al is kiek’n, woer veer ow we der met wadd’n. Nee, wiej konn’n nog neet noar huus. Èèrs nog èèm’n langs ne vrouwe met ne moeilijken naam en dan, ja heur, blood prikk’n. Wier slepp’n, noar de àànder kàànte van ’t zeek’nhuus en doar zat miej toch ne mach volk. Wiej trökk’n een lötje en leup’n drek duur noar de balie. Jammer, hèèl vrèindelijk wörd’n der e zeg daw we nog neet an de buurte wadd’n, dus mà wier wach’n. De klokke leup al aarig noar half vèère, toen ôôns nummertje op het bord kwam. Biej de balie krèèw we wier een niej nummer en wier môg ie goan zitt’n wach’n. Nummer 383, blood prikk’n. Nen aarigen keerl. Hij heur’n drek daw we neet uut Amsterdam kwamm’n. Gelukkig het leste dröppeltje blood leup in het buisje en zô kôw we noar vèèr uur wach’n en tien minuut’n proat’n, wier op Dèimter an. Het eenige wat diss’n dag met zat, wiej kwamm’n neet in de file. Noa vèèr stortbujj’n en een uur stunne wiej wier in Dèimter. Lekker, ne dag Amsterdam, mà neet as mààntelzörger, wis en waarachtig neet.
De Vèèrkàànte Viefkop.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.