Klôômp kepot.

0

De ofgelôôp’n wekke is ter völle gebuurd. Eigelijk bin ‘k ter nog van understeboam’n. De verkiezing’n, een kruuske der biej, hardnekkige snotterieje, nieje bouwwark’n in Hoolt’n en het vuurjoar, det nog mà neet ech wil duurbrekk’n. Doar slöt wier ne hagelbujje tèèg’n de roet’n. Wat het zwoarste weg, het zal nog mönn’n bliek’n. De regering hef 37 zetels um de klungels hen e krèèg’n. Ach zetels verlees vuur de VVD veult as ne oaverwinning. Nèèng’ntwintig steultjes minder vuur de PvdA is ne mokerslag en ne duudelijke lesse in nederighèid. Alle ààndere pertiën hebt links en rechts e wunn’n. Het is te hopp’n det ze in ’n Haag rekkening hôôlt met de uutloating’n diet ze hebt e doane in de verkiezingsperiode. Wiej loat het noe oaver an de professonals. Het weer kloart op, zôl het dan toch een kèèr ech vuurjoar word’n. Het zèumde kruuske stelt neet zô völle vuur. Het dut oe wà beseff’n det alles eindig is en dàj ’vuural möt bliem’n geniet’n van ieder’n dag. Mà ja, iedere vief minuuut’n met ’n zakdook ôônder de nèuze duur, dut doar gen good an. Opvallend vaake heul’n de lèu miej an oaver de nieje bouwwark’n in Hoolt’n. Bedriegertjes op ’n Beeld en uutkiektoorns ôônder en boam’n an’n barg. Loaw we èèm’n wach’n op better weer, misschien daw we het dan àmoa nog wat zunniger zeet. Met al disse warrige gedach’n kôn ‘k sloap neet zô good vatt’n. In één kèèr zee ‘k miej zelf biej huus komm’n met de kappe van miene splinternieje klôômp’n der of. Ik zee de bujje à hang’n. Op nieje klôômp’n hoom’n ik neet te rekk’n. Det wörd’n de kommende tied op ne klôômp met een iezerdreuidje der oaver, op schoole an. Al miene zörg’n concentrèèr’n zich op den kepott’n klôômp. Vaa kik miej duuster an, mà gelukkig blèèf het biej “donderse jonge”. Hij pakk’n de beire kloompdeel’n.Vuur in de punte sleug e met vaste hàànd een spiekertje. Het mes wörd’n extra an e zet op het stoal en hèèl secuur schnèèr e een ribbeltje boam’n oaver de kappe. Het wörd’n der neet mèuier van, mar ik heule miej wieselijk stille. Het dunne glemmende stoaldreuidje leer à kloar. Ôonder biej het ribbeltje wörd’n an wèèrskàànt’n een spiekertje e sloane en het dreuidje wörd’n an ééne kàànte vaste zet. Met alle krach wörd’n het, oaver ’n klôômp hen, um het tweede spiekertje e drèèit. Èèm’n der biej met de knieptange en de spiekertjes wörd’n veerder ’n klôômp in e drèèm’n. Klôômp trechte, ie kônn’n wier vedan. Netuurlijk was het lapwark en neet meer zô as ‘t was e wes. Zô geet het ôk in de grôôte mèèns’nwereld. Alle daag’n wördt er wat verààndert of kepot e maakt. Ie könt het reparèèr’n, in de hoppe dat het mèuier wordt, mà zô as het was, wördt het nôôit wier. Loaw we hopp’n det het met ôônze wereld de goeie kàànte uut geet.
De Vèèrkàànte Viefkop.

Misschien ook leuk

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link