Kiesrech, opkomstplich, het rech um te kiez’n

0

Uut de verhaal’n van mien opoe en opa begrep ik dat det eerder àmoa neet zô vanzelfsprekk’nd was. Zie wadd’n van 1896. Pas in 1916 krèèg’n de keerls stemrech en een paar joar later kwamm’n de vroole der achter an. Vanof die tied hàj’ opkomstplich. Gen wôônder det zie die opkomstplich zagg’n as een grôôt vuurrech. Tut an 1916 bepaal’n het grôôte geeld woet er regèèrt wörd’n. Vuur zôveer miene herinnering’n geet, gung’n ze altied trouw noar de stembusse. In 1970 gung de opkomstplich der of en môch iedereene zelf wèèt’n of ze gung’n, ja of neet. Netuurlijk möj’ goan! Kiek in de wereld um oe hen en ie zeet dat det lange neet oaverà zô is e règelt. Der is vuur iedereene wal iets um vuur of tèèg’n te weer. Nemt noe die pertiën diet de beste boer’n van de hèèle wereld um zèèpe wilt help’n. Alles möt biologisch en de rest wördt e dumpt in het ofvalputje. Det kan toch neet woar weer. Netuurlijk heij’ ôk nog het eeg’n risico vuur de zeektekost’n, möt det hèuger of lèèger? Hoevölle van ôôns bint er neet bezörgd oaver de antall’n mèèns’n die we ieder joar hier opnemt. Kan det zô duur goan? Echte vluchteling’n, van de wekke kôj’ze zeen, huulend, op blôôte veute, leup’n ze in de puunhèupe van Mosul. Wie dut er wat an, woer komt ze trechte? Nemt noe die grôôte koppel mèèns’n diet van Uuropa of wilt, of in ieder geval minder Uuropa. Het brallende geluud vanuut Turkije, det de Duutsers van noe vergelik met nazi-Duutslàànd. Het stek oe keihard in ’t harte. Wat te dèènk’n van die grôôte bedriem’n diet het wèèt te versier’n um in ôôns làànd minder belasting te betaal’n, terwiel wiej hun eeg’n làànd financieel möt ôôndersteun’n. Möt de bio industrie stopp’n en möw we dèènk’n an ôônze planeet? De keerls uut de politiek zit mekaa of te katt’n. Dezelfden diet vuur vèur vèèr joar trugge vanalles beloafd hebt en det neet noa bint e kömm’n, betaalt noe de pries. Links en rechts wördt er keihard e reup’n. Het zörgt vuur völle ongewishèid. Volgende wekke wordt de stemm’n e telt. Zörgt er vuur det oene stemme der biej is, ààns möj’ alles, vuur ne volgende periode, zôônder klaag’n, anzeen. Gelukkig is het in dit làànd zô daw we der met mekaa wat van möt maak’n. De scharpe kàànt’n zölt er, biej alle regeringspertiën, ofgoan. Det gif ôk niks. Met mekaa köj’, in grôôte lien’n, de richting bepaal’n. In gedachtig miene grotoolders road ik iedereene an um te stemm’n. Het kan en mag in dit môôie làànd. Hier wôj’ neet zô ma van de stroate haalt, àj’ oe mar an de wet hôôlt. Die wett’n geeldt vuur iedereene, van hôôge bèume tut Jan Boezeroen. Volgende wekke, brenge wiej ôônze stemme uut, ie toch ôk? Zôlange is het nog èèm’n ofzeen op de tillevisie, wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

Misschien ook leuk

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link