In de spiekerbokse

Wiej bint er wier. Wiej hebt ôônz’n nèuze èèm’n in Kroatië en Bosnië loat’n zeen um ôôndermeer de waanzin van oorlog te bekiek’n. Honderden huuze diet kepot e schött’n bint of nog altied leuig stoat. Mèèns’n diet bint e snèuvelt, vermoord of vôt bint e vlucht en nôôit bint wier e kömm’n. Leert de mèèns’n het dan nôôit? Verdôôfd zit ik op’n stool doaroaver te dèènk’n. Nog altied hè ‘k het geveul dà ‘k in de busse zitte. Mooder hef de koffers al uut e pakt. Vuur de zô völste kèèr schöt ze as ne kiefte in de spiekerbokse vuur miej hen. Ik heure  het vertrouwde zoemende geluud van de wasmechiene. De wasse zit er in. Het gewone lèèm’n is wier begunn’n. Wat heiw we ’t toch makkelijk e krèèg’n. Het smerige good in de mechiene, druk op de knop en het wördt wier schôône. Doar bint ààndere tied’n e wes.
Opoe drukt, krom gebeuig’n van het harde wark, de leste täkskes in de kokkepot. Zie steet er zwat op ’n kop biej. Doar möt hoolt biej kômm’n. “Jonge haalt ie èèm’n ne bos hoolt van de riezemiete.” Doar goa’k. Een kleine vieftig meter veerderop steet de hooltmiete an de splitsing. Oppass’n dà’k ne goei’n bos pakke want doar zit nog een vèugeltje te brèu. Gauw èèm’n wat rooie bess’n van de struuke achter uut ’n hof op de voes. Zie bint toch nog wà zoer. Heinig lôôp ik op huus an, ne bos rieze op de nekke. Het hèèle kokhuus lig vol as ik den bos doar neer kiepere. De èèrste helfte wördt drek op e stokt. De vlamm’n vleegt hôôge um de kokkkepot. Het is ter akelig benäuwd binn’n. Opoe kump hoostend en proestend, uut ’n rôôk, noar buut’n. Het water in de pot is op temperatuur en dan goat de smerige bokses, hemde, lakens en alles wat e wass’n möt word’n der in, um wier schôône te word’n. Zô of en touw rèurt ze de handel nog een betje umme en dan geet de eene helfte noar de bleeke en de ààndere helfte an de wasliene. De wasliene zakt hèèmoa duur ôônder het zwoare gewicht. Het smerige water löt ze gewoon weglôôp’n. Het vind zien weg vanzelf noar buut’n hen, de slôôt in. Den slôôt is heèmoa weg e stopt ôônder zunnebloom’n. Die wilt doar bes greui’n. Één kèèr in de zôvölle tied wördt den dreksloot uut e baggert. Det is gen prettig wark. Ôôit bin ‘k ter een kèèr in e völl’n toen ‘k met de fietse an ’t kèukeln kwamme. De wasmachiene löp en dan is ter koffie. De spiekerbokse zit neuist miej en met mekaa loaw we de reize op ôôns in wark’n. Wiej bint bliej daw we der wier bint. Vuur àmoa diet de vakààntie nog te gauwe hebt, geniet er van. Het is môôi um der èèm’n uut te weer, mà het is nog völle môôier um wier thuus te kômm’n. Wis en waarachtig.
De Vèèrkàànte Viefkop.

Misschien ook leuk

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link