voor Holten, door Holten

Ik kan neet good op gange kômm’n.

0

Woe ’t an lig, wus ik ’t mà. Doar is genog te doon. Het is zô stille de leste tied. Zôl ’t det soms weer, of is het de spanning det Twente nog gen kampioen is en Hoolt’n der nog altied uut kan vleeg’n. Bint het de zörg’n oaver Hoolt’ns Niejs. Is het het gemis van ‘wethoolder op ’n Smidsbeelt. Is het de röste diet ter is op ’t gemeentehuus. Is het het geouwehoer rondumme het industrieterrein “DeKeizer”, of hè ‘k gewoon las van vuurjoarsmèuheid. Det zal t wà weer, vuurjoarsmèuheid. Doarumme zal ’t oaverà wà zô röstig weer. Dan kiek is is ne kèèr in mien’ agenda en marke det het met de röste gauw e doane is. Ôk op ’t gemeentehuus möt ze wakker word’n. Wethoolder Willem ter Schure nèèimp ofscheid. Ruum twintig joar hef e zien beste doane vuur Hoolt’n. Het is vuur um jammer det ter noe een èine an kump. Hij had nog geerne vèèr joar duur e goane, mar in Riess’n dach’n ze doar ààns oaver. Willem, namens hèèl völle Hoolter, bedàànkt vuur alles en blieft gezôônd met oen’ Betsy. Wiej hopt daj’ oe op vriejdagmiddag nog vaake loat zeen op ’n Beelt biej de hangôôldern. Die hangôôldern diet àmoa good te sprekk’n bint oaver de nieje Hoolterkràànte. Hij is allèène zô dunne. Doar zit noe net de piene. Tekst is ter genog, mà de advertèènties blieft achter. Det möt rap verààndern ààns kôn der ’n stekker wal is uut word’n e trökk’n. Det zôl eeuwig zunne weer. Hoolt’n is zô greûts op het Hoolt’ns Niejs. Hoe hôôle wiej det in de beene. Het geet as altied wier umme geeld. Suukerooms, bint ze der nog? Hoppelijk kump ter ne oplössing uut ’n hôôg’n hood. Hoolt’n met neeng duuz’nd inwonners en ik weet neet hoe völle toerist’n per joar. Die möt toch in ne Hoolter kràànte könn’lèèz’n wat ter àmoa te doon is. Wie kan ôôns hierin de weg wiez’n? Vuur de langere termijn zôl de politiek ôk neet achteroaver meug’n hang’n. Het politieke niejs kan ôk in de Hoolterkràànte. Het wördt noe in Hoolt’n huus an huus bezörgd. De Hoolter wilt zô geerne en as ’t noe neet duurzet, kump ’t vuurlôpig neet wier. Vuurjoar genog te doon. Kàànt’n stekk’n in ‘tuin, het is neet mien grötste hobby, mar ik zal der an mött’n gelèum’n en vandaage möt het gebuur’n, want ôk het grös schöt de grôônd uut. Neet tèut’n mà der an met de lippe. Zô is ’t mà net. Lekker noar buut’n, ’n tuin in en àj’ gen ne tuin hebt dan pakke de fietse en riej ne kèèr rôônd um Hoolt’n. Het is ter wier machtig môôi op ’t Hoolterbrook. Vuurjoar, snoeft het op, ie wordt ter een àànder mèènse van. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop
 

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link