voor Holten, door Holten

Hier is mien stèè

2

In 1963 kwam e an de dorpsschoole, ôônder Mèister Brouwer. Hij zôl nôôit wier vôt goa uut Hoolt’n, Hij wörd’n Hoolter met de Hoolter. Gert Jan van ‘t Holt stun e op meerdere plaats’n in de gemeente vuur de klasse. Oaverà dök zien’n naam op, of ’t noe biej de gymmestiek was of biej de carnaval, oaverà zag ‘m. Hij was het boegbeeld biej het herdèènk’n en ontvang’n van de Canadeese veteraan’n uut ’n tweed’n wereldoorlog. Hij stun an de weege van de Stichting Viering Nationale Feestdagen en Welcome Again Veterans. Zelfs doar blèèf het neet biej. Met ziene meuige van “De Ofsluuters” zörg’n hij der vuur det er op ‘n Hoolterbarg vuurgood ne ruumte kwam, woet de gesnèuvelde Canadeez’n uut ’n tweed’n wereldoorlog op ne respectvolle wieze wordt herdach. Het wörd’n zien lèèm’nswark. Zô bint er völle mèèns’n in Hoolt’n en veer doarbuut’n diet Gert Jan tèèg’n bint e kömm’n. Gert Jan, altied vrèindelijk, en neet zuunig met een good woord vuur iedereene, van hôôge tut lèège. Wat det angeet, zeker gen Hadd’nbarger. Ne keerl uut het ôônderwies, met ne brèède belangstellingvuur het Hoolt’nse gebuur’n. In 1941 geboor’n in Hard’nbarg, as elfde kind uut het gezin, kwam e in 1964 te wonn’n an de Weverstaat, saam’n met zien vrouwe, Heike Stubbe, uut Breem’n. Doar wörd’n de beire dochters, Anja en Sonja, geboor’n. Via de Pann’nbakkersstroate gung’n ze in 1973 noar de Ab Jààns’n stroate. Hij was inmiddels directeur van de Haarschoole e wörd’n. Hij zôl der zien veerdere lèèm’n bliem’n wônn’n. In 1985 kwam e biej de carnaval, as achttiende prins der Fienpreuvers. Een samengoan, woet de sponsoring van de keerskes op Karsoamd, het organiseer’n van vrijheidsoptocht’n, de oprichting van ziene Brààndheultjes en zelfs zien vriendengroep, de Ofsluuters, uut is ontstoane. Zô bint er ongetwiefeld nog meer dinge te neum’n, woet Gert Jan een stèèmpel op hef e drukt. Al die joar’n kwam ie Gert Jan oaverà en altied wier tèèg’n. Noa det e in Splôô, as hoofd van de Bosschoole, met pensioen was e goane, wörd’n ’t echt neet stille rôôndum diss’n bezundern keerl. Hij dèu gewoon vedan tut ziene allerleste daag’n. De laatste joar’n zag ie ‘m knôôi’n met ziene gezôôndhèid. Hij zag ter brekbaar uut, mà heul van het lèèm’n. Iedere kèèr had e wier tèèg’nslag te verwark’n. Vuurige wekke krèèw we berich det e völl’n was en ne ribbe had e brökk’n. Hij verzucht’n, wat kan een mèènse nog meer verdrèèg’n, wanneer heult dit op? Diss’n klap kwam e neet meer te boam’n. Zien aardse lèèm’n is vuurbiej, mà hij blif in ôônze gedach’n. Met ne variatie op een gedich, det e ôôit zelf schrèèf, gedèènke wiej ‘m.

Umringd duur kinder, diet miej an ’t harte ligt,
Wark’n ik in Hoolt’n met een bliej gezicht.
Zô goa ‘k noe ôk lèu, ‘t geet oe good.
Nemt met, biej al wàj’ veerder doot,
Mien liefspreuk, ‘t kon neet môôier weer,
Hoolten, lèu, “Hier is mien stèè.”

Wis en waarachtig.
De Vèèrkàànte Viefkop

2 Reacties
  1. Gerrit A.H. van Coeverden zegt

    Gait-Jan & Annechein! Wonderschone verhalen waren het. Ik zal het nooit vergeten hoe Gert-Jan, ons als derde klassers van de Dorpsschool, in zijn eerste jaar van al z’n Holter carriere, ons voorlas uit zijn geliefde boeken uit zijn geboorte streek. Toen was het al ontroerend. Maar nu raakt het mij opnieuw en bovendien meer dan verwacht!

    Een bewonderenswaardig mens heeft onze wereld verlaten. In mijn gedachten heeft Gert-Jan een heel bijzonder plekje!

    Ik wens familie en vrienden heel veel sterkte toe met dit grote verlies.

    Met respect,

    Gerrit A.H. van Coeverden

  2. Johan Jansen zegt

    Aan alle Holtenaren:
    Kijk even op onderstaande link en lees de krantenartikelen over Gert Jan.
    Ook staat hier de indrukwekkende speech van Albert van de Maat, gehouden de crematieplechtigheid van Gert Jan.
    Wij hebben helaas afscheid moeten nemen van een groots Holtenaar.
    http://www.canadesebegraafplaatsholten.nl/html/gertjan.html

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.