voor Holten, door Holten

Het zwemm’n leer’n wiej in de Schipbekke.

2

Op een klein onèuglijk fotootje zee ‘k miej zelf op ’n Schipbekk’nwal zitt’n. Miene gedach’n vleegt trugge in de tied en ik kômme tut de ontdekking op hoe völle verschill’nde plaats’n wiej as jongs wà neet hen zwemm’n gung’n. Miene veerste gedach’n goat trugge noar het pootjebaad’n in de Bôlksbekke. Achter op de fietse biej nen tante hobbeln wiej de Bèusebargerweg of. Het was machtig môôi weer en s’oamds hà’k ne zeere kôônte van al die knipgèèter die ter toen nog in de Bèusebargerweg zatt’n. Een paar joar later zwömme wiej in de Botterbekke ôônder Kroon’nbarg. Det was ôk nog ne hèèle reize oaver ’t Hoolterbrook. ’n Darperdiek, ôk nog van die stôôtkei-jkes gung, biej ’n dèird’n Diek, oaver in zàànd. Doar trökke wiej, op de fietse, de kleere à vaste uut, um mà zo gauw mèuglijk in ’t water te ligg’n. Eene kôn zien’ trui neet gauw genog oaver ’n kop krieg’n en slingern, met fietse en al, ne deep’n slôôt in. Biej’ de ôôle Stationsweg links en dan kwam ie noar een paar honder meter biej de Botterbekke. Wier links en dan waj’ biej ‘t zwembad. Noh ja, het was ne verbrèèding in’ slôôt. As ’t drôk was, was ’t mangs één en al môdder. Zô zwömme wiej in die tied in ôk nog wal is biej de zààndkoele op de Borkeld, bie ’t Popp’nvôônder ôônder Markel en zô of en touw zelfs biej het Ravijn in Nijverdal. Uutèindelijk gung ie hen zwemm’n noar de Schipbekke biej ’n Wippert. Doar was een ech zwembad met badhuuskes en ne stange an de Hoolter kàànte. Joar’n làànk gung ie doar hen, met de bosschôp, neet oaver de Bekke zwemm’n. Netuurlijk gung ie in de lôôp van de tied hoe langer hoe veerder noar het midd’n van de Bekke. Op ne goei’n dag waj’ in één kèèr op de ààndere kàànte. Ie schrökk’n der zelf van en dörm’n neet wierumme. Ie leup’n noar de Wippertbrugge en dan op de Hoolter kàànte wierumme. Ie hadd’n ’t e red. Vuur de allerèèrste kèèr oaver de Bekke. S’oamds kôj ’t in huus neet vuur oe hôôld’n. Ie vertell’n ’t an oe vaa en moo. Moo sleug de schrik um’t harte, mà vaa zèè: “Aj’der oaver hen bint e kömm’n, köj’ zwemm’n”. Det gaf oe mood en de èèrste de beste kèèr, zwöm ie hen en wierumme oaver de Bekke. Het was een begin van môôie joar’n doar op den bekk’nwal. In die tied gunge wiej, toe we op de Ulo zatt’n, ôk nog noar de Schipbekke hen zwemm’n. Vief kilometer op de fietse, met heete köppe het water in en dan, noar ’n uur, wiet hardste kôn, wier op Hoolt’n an. Zô kwam ie met ne bezwèèt’n kop wier biej de schoole. Begin joar’n zestig kwam het zwembad in Hoolt’n en wörd’n het zwemm’n in de Bekke völle minder. Det was mà good ôk want in miene gedach’n bint ter in die tied ôk nog wal is wat verdrunk’n. Wiej blèèm’n der nog hèèl lange hen goan, want wiej hadd’n ne hèèkel an pott’nkiekers en ie kônn’ der zô lekker op ’n wal ligg’n met een dèèrntje. Zô’n klein onèuglijk fotootje brach miene gedach’n noar môôi weer en ôôle tied’n. Buut’n smeelt de schnèè hèinigan weg. Zôl de winter vuurbiej weer? Loawe neet te vrôg schreeuw’n, februari möt nog kômm’n. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop. 

  • jgp muller

    NET ZOAS UT WAS.;-)

  • jgp muller

    NET ZOAS UT WAS.;-)

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link