voor Holten, door Holten

Hellighèid en onmach

0

Ie goat er van oaver oen’n nekk’n, àj’ den armood zeet. Ie könt nog neet half bevatt’n wat er àmoa gebuurt. De verhaal’n vleegt oe van alle kàànt’n intèèg’n. De lèu diet nog een klein betje geeld hebt, geeft het geerne uut um een veilig henkômm’n te zeuk’n. Het is schienbaar mà ne kleine groep diet det kan betaal’n. De arme sloebers könt de naarighèid àllèène mar ofwach’n in concentratiekààmp’n of, nog arger, zich loat’n ofsslach’n. Doar bint lèu in de wereld diet oe beloafd, op grôôte boot’n oaver te zett’n noar het làànd woer het àmoa better is. Àj’ éénmoal oen geeld kwiet bint, woj’ vuur het blok e zet en zet ze oe, met een pistol op het hèufd, op een gammel bootje en dan möj’ mà hopp’n dàj’oaver komt. Miljoenen wordt er verdeend an den armood van ààndern. Wat bint det vukke lèu diet det doot? Anpakk’n det volk! Wat dut Europa? Wat dut Nederlàànd? Wat doo we zelf? Heiw we der èèrs Italië vuur op loat’n drèèj’n? Europa hef weg e kekk’n. Nederlàànd was gen hoar better. Alle wekke verzöpp’n der lèu, mà noe ’t er in één kèèr 900 bint, valt ôôns de döppe van de ôôg’n. Het Europese parlement herdèènkt de bleute, diet as rott’n verzöpp’n bint, doar ôônder in die gammele boot, umdet ze gen geeld hadd’n um boam’ndeks te meug’n zitt’n, umdet ze de duur’n op slot hadd’n e doane. Het dut dèènk’n an ne tied det de Hollàànders doar ôk een handje van hadd’n. Heiw we der wat van e leert? Wat doot die Hollàànders noe? Zie bint daag’n en daag’n an het nèuzel’n ôw we ze nog länger ne boterham, ne wasbuurte en en sloapplaatse möt gèèm’n, ja of neet. Weg met det genèuzel. Noe möt er e hölp’n word’n. Bint er à honderd boot’n en vliegtuug’n ôônderweg? Wördt er à duur e pakt? De naarighèid köj’ neet in een paar daage uut de wèèreld krieg’n, mar Europa en Nederlàànd möt noe loat’n zeen det er neet völt te spott’n met mèènselijkhèid. Woer we die lèu opvangt, dut er èèm’n neet touw. Wiej möt help’n. Wiej hebt de mèugelijkhèid. Wiej gôôit met grôôte zuuverhèid bomm’n in Irak, zôw we dan neet die bootjes könn’n tracèèr’n? Doar woer ne wille is, is ne weg. Hellighèid en onmach. De buurman is ter wier van vakààntie. Zie hadd’n het môôi e had. Het èèrste det ze vertell’n was, det ze in Auschwitz wadd’n e wes. Zie wadd’n deepe ôônder ’n indruk van de grôôte stapels brill’n, de ruumtes met ofgeknipt hoar en nog meer van die gruuwelijke dinge. Det is noe zèumtig joar e lèèdne det het gebuurt is. Wiej wuss’n het neet. Het lik ter op daw we  neet leer’n wilt. Het lik ter op daw we achterof, de erbarmelijke gebuurteniss’n wier ôônder ôôg’n kriegt. Loaw we in ieder geval achterof könn’n zegg’n, wiej hebt er alles an e doane, wis en waarachtig.
De Vèèrkàànte Viefkop.

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link