Film en warkelijkhèid

0

Zô of en touw kom ie der kàànt met in de warre. Bint er de leste wekk’n nog à wat bekèènd’n hen e goane, ofgelôôp’n zoaterdag waw we, in de film, Mirrewinter op het plattelàànd, biej ne groove uut 1949. Op het lààndgood van Verwoolde gung de liekwaag’n, met de deep bedroofde ôôlders der achter, op weg noar ’n karkhof. ’S mäns vrog heur’n wiej det de opnames van de feestmiddag in 1985, den middag, neet duur gung’n vanwèège het oaverlie van de schôônmoo van één van de spöllers. Die klap was extra zwoar, temeer um det eur eeg’n moo drei wekke eerder was e störm’n. Netuurlijk had iedereene begrip vuur de situatie, mà vuur de zôvölste kèèr môs de zaak wier word’n umme ezet. In het lèèm’n gebuurt er ôk alle daag’n wat, det alles op zien kop kan zett’n en zô geet het ôk in de wereld van diss’n film. Echtscheiding’n, longontstekking, oaverspann’nhèid en studie, amoa redenen woerumme of mèèns’n ofheuikt. Toch blif het môôi àj’ zeet, met hoe völle respekt of de spöllers Getje, Ruben Haverslag, noar ziene leste rösplaatse brengt. Noa anderhalf uur wörd’n wiej gastvriej traktèèrt op koffie met gebak op één van de boerderiej’n van Verwoolde. De kamer zag ter nog uut as vuur vieftig joar trugge. De gastvrouwe vertell’n det in diezelfde kamer vrogger nog drei berrestèès hadd’n e zett’n. Ie krèèg’n hèèmoal het geveul, hoe klein of het op die boerderiej’n möt weer’n ewes in die ôôle tied. Éénmoa wier buut’n krèèj’ in de gaat’n hoe kôôld of het was. De hèèle femilie trök met auto’s noar ’n karkhof in Deep’n um de begrafnisse in beeld te breng’n. De keulte drung deepe duur in de kleere. Duurt zunne begrafnisse normaal ’n kwattèèr, wiej dèud’n der àànderhalf uur oaver. Doar word’n ehuult en esprökk’n. Iedereene lèè, um het grôôte verlees van Getje. De keulte deur der nog een schepke biej boam’nop, mar uutèindelijk stun alles lèem’nsech op de film. Drei uur opnames in de barre keulte vuur tien minuut’n film. Àmoa vriejwilligers, ie möt er wat vuur oaver hemm’n en dan meugt de lèu achter de scharm’n alles ôk nog is netje wier opruum’n. En Getje zelf, hij zat gelukkig lekker warm biej de kachel. De spöllers en al die figuràànt’n konn’n op huus an. Het duur’n nog wal een paar uur vuur dè’k wier op temperatuur wasse. Nog drei wekke dan zit de opnames der op. Gelukkig hef koning Winter inmiddels ne fiks’n trad trug edoane. De krokuss’n vleegt de grôônd uut en de vèugeltjes wordt aktief. De temperatuur, in één kèèr een dikke vieftien groad’n hèuger en ôk de stemkôôrs’n lôôpt op. Loat die keerls uut de politiek neet in de keulte stoan. Op 21 meert brenge wiej àmoal ôônze stemme uut. Wis en waarachtig, joa toch.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.