voor Holten, door Holten

Eene was ter verklèèd as börgemèister

0

Zie hadd’n à wille, vuurdet de carnavalskeerls, dwars duur de manege, biej Snorrewind noar binn’n leup’n. Net as ààndere joar’n was het wier carnaval vuur de lèu, diet wat minder bedeeld bint. Wat heet, minder bedeelt. Toen de prins éénmoa binn’n was, was het één grôôt fees. De Brààndheultjes bleuz’n zich de long’n uut ’t lief. De mèèns’n woe ’t umme gung, leup’n vuurop in de polonaise. Zie môch’n zelf ôk nog “drèug zing’n.” Wat heet net doo as of, doar wadd’n der wat die zung’n zelf, môôi en zuuver, doar kônn’n Gert an Gertrud ne pu-nte an zoeg’n. En wat hadd’n ze zich àmoa môôi àànsumme an e trökk’n. Hèèmoa verklèèd, àmoa nieje päkke. De commissie had det môôi e rèègelt. Het möt vuur iedereene, diet doar de hàànd in hef e had, toch wal een lekker geveul weer, um disse mèèns’n zô bliej te könn’n maak’n. Van alles leup ter tuss’n, van zèèrovers, prinsess’n tut an Robin Hood touw. Het boer’nkieltje ontbrök neet en eene was ter zelfs verklèèd as börgemèister. Iedereene had de grötste schik en lèè in ne dukke, toen Erik van Beeltman wier as ne doll’n nèèger duur de kantine hen roaz’n. Carnaval van de boamste plàànke. Adjudant Wilco van Niekààmp deel’n kleine vuvuselaatjes uut met onmeunig völle lawaai. Heur’n en zeen vergung oe en Jos wun de èèrste pries. Hij was het allermèuiste verklèèd. Jos had ’t dubbel en dwars verdeend. Een machtig môôi pak en met nen onverstoorbaar’n play-back krèèg e de zaal stille. Prins André uut ’n Diekerhook, was deepe an e doane, toen e Jos de pries um ’n nekk’n hen hung. Jos blèèf onverstoorbaar.

Vuur ankomm’nden zoaterdag steet e wier op het programma. ‘N optoch duur Kèunedarp. Viem’nzestig lôôpgroep’n, klèine en grôôte waag’ns, met vuurop, de veeldwachter Kieft’nbeelt en de schoolwichter. Met mekaa zölt ze Kèunedarp wier loat’n zeen woet ze de ofgelôôp’n moand’n drôk met bint e wes. Loaw we der àmoa met mekaa een môôi fees van maak’n. Àmoa, det zal wà neet hèèmoa lukk’n. ’n Smidsbeelt is zô good as kloar, het Kultuurhuus is lös, mà van ôônze Kèune is nog gen spoor te bekenn’n. Zie zölt ôk dit joar het carnaval mönn’n miss’n. Van alle verhaal’n heurj’ der oaver. Zie zôll’n in ne zooltlôôze in Riess’n stoan. At eur dan de peutjes mà neet ofroest. Doar bint vroag’n oaver e stelt, mà de wethôôlder wus ter zich neet good road met. Hij zal ’t noavroag’n. Det is noe de politiek, oaverà drôk met mà, wat er lèèft biej het gewone volk, doar hebt ze gen wèèt van. Loaw we hopp’n det de Kèune der zoaterdag toch nog bint. Met carnaval kan der vanals. Wiej zölt wà zeen wat er àmoal in ’n optocht langs ’n Beelt hen trek. Zeukt àmoa de mu-nt’n biej mekaa en maakt er glad wark van. Völle wille, alaaf, loat oe riè, wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.