De gaspiepe trek langs Hoolt’n

0

Oaverà in de buurte zeej’ grôôte slèuv’n, e trökk’n duur het Sallààndse làànd. Wiej blèèm’n der ôk neet vuur bespoart. An bèire kàànt’n van ôôns gazon trök de piepe een duudelijk spoor, richting Diekerhook en de Schipbekke. Vuurdaj’ der arg in hadd’n zat ie der mill’n tuss’n in. ‘N één’ dag stun der nog mais van zô’n twei en halm’n meter hôôge en vèèr’ntwintig uur later zat ie tèèg’n nen hôôg’n barg zàànd an te kiek’n. Twei grôôte grèèfmechien’ hadd’n rechdag e heul’n. Nen dag later haj’ het geveul daj’ an zèè wônn’n. An de eene kàànte de duin’n, met an de ààndere kàànte het strand. Mà het was lange gen zwemweer. Rèèg’n, rèèg’n en nog is rèèg’n. Meer dan honderd millimeter hèw we binn’ 24 uur op ôôns bordje e krèèg’n. Al den rèèg’n lèèvern môôie plaatjes op. Wat heet môôi. Zô lange as ’t nog binn’de park’n blif en neet te lange duurt, is het môôi um te belèèm’n. Àj’de narighèid in Pakistan zeet, heij’ pas in de gaat’n hoe grôôt de krach van det alles verwoestende water is. Dan is ter de wille gauw of. Doar is det betje oaverlas warre wiej hebt e had gewoon wichterwark biej. Loaw we der bliej umme weer. Gen mèènse zit op armood te wach’n. Wiej wach’n op môôi röstig noajoarsweer. Doar hèw we neet oaver te klaag’n, de ofgelôôp’n wekke. Mà duur het môôie weer geet ôk het wark an de gaspiepe steuirig vedan. De èèrste gasbuizen ligt ter ôôndertuss’n à. Met allemachtige grôôte kraan’ wörd’n ze oaver de grôôte eek’nbèume op de plaatse leg. Biej ôôns neuis ’t huus legt ze ne grôôte perkèèrplaatse an vuur het warkvolk. Aj’t zô bekiekt is ter nog geeld zat, mà zô as ’t zô vaake is, het zit altied op ne verkèèrde plaatse. Alhoewel, het veuilt nog wà met, het parkgebouw in Riess’n kan de gerdien’n wier optrekk’n, het lawaai in de gimmestiekzaal in Hoolt’n wördt an e pakt en ’n Smidsbeelt is bienoa kloar. “N korhaan’ maakt ne deepe buuging àj’n Beelt op komt. Het wach’n is nog op de Kèune, de Pôômpe en het nieje kabinet. Ie zölt zeen het kump àmoal vuur mekaa, aj’mà gedeuld hebt. Um op de gaspiepe trugge te kômm’n, doar gebuurt vanals. Het is zô’n grôôt wark, det zöj’neet vaake wier zeen. Zie bint inmiddels ôônder de Schipbekke duur. Möj’ oe vuurstell’n, boor’n ôônder de A 1 en de bekke duur, drei’n twintig meter deepe, um ne kilometer veerder, precies op de juuste plaatse wier boam’n de grôônd te kômm’n. Het is een wôônder wat de lèu vandaage an’ dag könt en het is meer dan de meuite weert um der is ne kèèr te goan kiek’n, aj’der de tied vuur hebt, wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.
 

Misschien ook leuk

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link