Boakebouwers bedàànkt

Wat heiw we toch könn’n geniet’n van die machtige boakes en wat woj’ dan krange in de kop, àj lèèst, det er las is van voele lôch. Vuur de Grönningers is ’t môôi det de gaskraane dichte geet. Het kon zô mar in één kèèr. Gelukkig, mà noe. Het is van de zotte, gen hooltkachels meer. Oaver een joar of wat alles op elektrisch. Het zal mar is een paar daage uutvall’n, hoe möj’ oe dan warm hoold’n? In het grötste gedeelte van de wereld könt ze neet ààns as op hoolt stokk’n. Wiej Hollàànders lôôpt vuurop um te zegg’n, gen hoolt meer en gen Poasvèur’n. Zie hebt wier wat e vunn’n um, um zèèpe te help’n. Het hèèle joar duur zit e wiej an alle kàànt’n tuss’n de milieu rààmp’n en doarbiej gung de wind zundagoamd in de richting van Duutslàànd. Nee boak’nbouwers, het volk hef genött’n van de poasvèur’n. De vrèimd’n kwamm’n massaal kiek’n noar het zwoare pokkelwark van de leste moand’n. Noe wèèt e wiej wà det het geet um de gezellighèid, mà winn’n van Splôô blif altied môôi. De Splôôder, op hun buurte, könt zegg’n det de bèire grötste vèur’n in Splôô stunn’n. Nôh ja, hebt ze toch nog wat. Wat was het machtig gezellig biej de kuuring op de zoaterdagmiddag. Lech’nbarg was as èèrste an de buurte, zie stunn’n ôôns al op te wach’n met een biertje. In ’n Bèusebarg völl’n ôôns de döppe van de ôôg’n, wat ne môôie boake en wat een volk. Natuurlijk zatt’n ze , net as ààndere joar’n, met mekaar langs de slôôtkàànte. Op ‘t Hoolterbrook kwam e wiej wier ôôg’n te kort. Wat hadd’n ze det vèur môôi of e bouwt, vaste neet minder as biej de eeuwige concurrent, Bèusebarg en zie woll’n zô geerne. De ontvangst was ôôlderwets en eigelijk wôj’ der ’n hèèl’n middag wà bliem’n. In ’n Diekerhook rold’n de kleintjes duur de modder. Nen onmeunige grôôte boake, met ne dikk’n mill’nvinger der op, in de richting van Splôô. Zôl dan toch den grötst’n in Diekerhook stoan? Zelf hadd’n ze zich ter biej neer e leg det e ach honderd meter veerderop stun en zô dach Splôô der ôk oaver. An de Diekerhookse kàànte lek det ôk zô, mar àj’ wat better kekk’n, zag ie hier en doar rare gèèter zitt’n. Dan eindelijk, noadet alle boak’nbouwers bezit hadd’n e nömm’n van Toontje, begun den grôôt’n bierdouche. Bèusebarg met de tak vuur tak beker. Mà het schoem gung pas ech teeg’n het zoolder an toen ’t blek det Hoolterbrook ’n mèuist’n had. ’n Schoem dröppeln in streuiltjes noar beneed’n. De oerkreet’n wadd’n veer buut’n het café te heur’n. En dan het hèugtepunt, Splôô dach nog èèm’n te winn’n, mà kek ongelèuvig toen die donderse Diekerhookers op de schoolders gung’n. Wille en verdreet dichte biej mekaa. De striedbiele geet wier vuur een joar de kaste in en volgend joar dan brààndt ze wier ter ere van Ostara of wie dan ôk. Boakebouwers bedàànkt.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.