voor Holten, door Holten

Zie höuw’n mekaar as arme dèèrs

0

Het scheut miej in één kèèr in gedach’n. Opoe die gebruuk’n ’t nog wal is, at het beun’n uut de hàànd leup. Wat bedoel’n ze der noe eigelijk met. Ik kwam e der neet uut. Àj’ van de wekke op de tèlèvisie kekk’n, zag ie die beestachtige beeld’n van ofgeslachte lèu in Syrië. Onmèènselijk wat doar gebuurt, het geet oe duur marg en been. Toch kan ‘k miej neet vuurstell’n det zie der det met bedoel’n. Beestachtig, mà biej mekaar houw’n as arme dèèrs, kan ‘k miej neet vuurstell’n det er dôôi’n völl’n. Doar wörd’n völle meer op lös e timmert zôônder veerder ôk mà noa te dèènk’n, mà neet met de bedoeling meka noar ’t lèèm’n te stoan. Het lik miej meer ne uutdrukking diet past in de riege van knibbelderieje, beun’n en froezeln. Det kwam nog wal is vuur en mèèstal heur’n ie dan noa ’n tiedje “Schèi noe is ne kèèr uut te knibbeln“. Ie wuss’n hoe laate of ’t was en zoch’n oe vertier äns ààns. Nen ààndere kèèr gaf ze de wieze road, àj’ beun’n wilt goaj’ mà noar de bleeke. Ja de bleeke, det was een stukske grösveeld van vèère biej vèère, vuur an het mennepad, det boam’n noar ’n Kààmp van Teveelde leup. Opa mèèi’n het gerèègeld biej en opoe lèè der de wasse te drèug’n. Mèèstal wörd’n doar meer e froezelt dan e beunt. Biej froezeln, gung ’t er ech umme, wiet ’n starkst’n was. Het gung der mangs hard an touw. ‘N paar blauwe plekk’n was wà het minste wàj der an oaver heul’n. Gung het hèèmoa te gek, dan kwam opoe op ’n draf en dan klunk ter onverbiddelijk “Noe is ’t of e leup’n en doar met op en hen”. Ie wuss’n hoe laate of ’t was.en sliepstatt’n der tuss’nuut op huus an. Det was neet zô veer, want vieftig meter veerder heur’n moo à, daw we een schoer duur de beene krèèg’n. Met ne boterham op de voes, trök ie een stèutje later op de Grèèntweg an. Het môs wal allerbastend slech weer wèè, aw we neet buut’n spöll’n. Ie sprung’n op oen èèrste fietske, ne Bristol. De grôôte blokk’n an de trappers wadd’n der al of e haalt en het zadel stun al op de hèugste stàànd. Remm’n zatt’n der neet op, het was ne duurtrapper. Àj’ woll’n remm’n môs ie met alle geweeld, met al oene krach achteruut trapp’n. Het keuirke was al een paar kèèr an mekaar e last, umdet de stange mill’n duur was e brökk’n. Èèm’n een rondje van Kieft’nbeelt, langs Teeselink Ebbe en Derk Harting, op de Hôôge Steege an, duur ’t knipgat, linksof noar beneed’n, nog een kèèr links en ie wadd’n wier biej Kieft’nbeelt. Dan ’n pertiejke voetball’n met de Piepe en Haaz’npoot. Loaw we eerlijke weer, det was toch völle better as mekaar houw’n as arme dèèrs. Doar is à armood genog in de wèèreld, wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.