voor Holten, door Holten

Van Brookduo tut Brooklôch

0

Het zit er op, met het Brookduo, zes daage duur Ôôst’nriek rèiz’n. Ôônderuut e zakt lig ik noa te geniet’n, met de kleinzönne op’n boek.

Vriejdag, kwart oaver vèère rammelt de wekker.Een dik uur later stoaj’ in Markel, met tweihonderd man, te wach’n op de OAD-busse. Met daj’ in de busse in zit, begint ’t te rèèg’n en det wörd’n àllèène mà arger. Duur al die nattighèid, stoa we biej Keul’n, uur’nlàànk muurvaste in ’t verkèèr. Wiej möt wier op huus an, um uut die file te kômm’n. De stemming blif good. Halfnèènge ’s oamds zitte wiej in Tarrenz achter de schnitzels. ‘N ààndern männ’n zee we de èèrste barg’n. Vuur daw we der arg in hebt is ’t frühschopp’n in Imst, op 1600 meter hèugte. Starvenskôôld’n, mà gelukkig verkôôpt ze Jägermeister en met de zunne der biej, wörd’n ’t lekker warm en nog belangrieker, hatstekke gezellig. De halve haan’n vleegt as brèudjes oaver de teunbàànke. De muziekdèuze van Benny dut good wark en vuurdaj’ der arg in hebt zit ie ’s oamds in het mèuiste wegrestaurant van Ôôst’nriek, www.trofanatyrol.at , te lustern noar die môôie versjes uut dit Alp’nlàànd. ‘S oamds laate köw we, deepe ôônder ’n indruk, eindelijk de beentjes strekk’n in de Gurgitaler Hof. ‘N ààndern dag nog mèuier weer, dus wier volop geniet’n van die machtige, môôi gekluurde Alp’n. Zelfs het huus van de Koneginne heiw we zeene. Nee, zie was ter neet, ààns had ze vaste nog wal èèm’n e zwaait. In de Alp’n is niks verààndelijker as ’t weer. Was ’t zundag merakels môôi, moandag is het hôônnebosvark’nsweer. Ie zeet gen barg vuur ôôg’n. Het hèèle programma möt ôôndersteboam’n. Gen bargontbijt. Van armood een betje rôôndkacheln met de busse. Wiej gung’n hoe langer hoe hèuger de barg’n in en net toen het op heul met rèèg’n, begun het te schniej’n. Het schniej’n zô hard det de Brenner wörd’n of e slött’n. Het maak’n ôôns gen bal uut, wiej hoom’n der neet oaver hen. Van buut’n heiw we ’t aarig drèuge heul’n, mà van binn’n was det ààns. Eerlijke, het möt miej van ’t harte, Marcell Dominik hef zichzelf lillijk in ’n boek e bett’n, mar ôôns Brookduo maak’n völle good. Den oamd hef iedre groep zien eeg’n muziek. Wiej hebt ôôns merakels vermaakt met Daniël, de Tèègelzetter, met ziene kralèugjes. Hij hef an ’t spöll’n op zien’n trekzak èèm’nvölle schik as wiej an um. Dinsdagmänn’n, op las van baas Spit, een superrondje met Harry van de OAD. Binn’n het uur stoa we volop in de zunne, in de èèrste schnèè van ’t nieje seizoen. Onvergettelijk môôi en dan de grôôte finale. Vuur de allerèèrste kèèr met het Brook Duo, een oop’nlôch tuinfeest, met as superster Graziano. Ne machtigen môôi’n middag, stralende zunne en alderbastend völle wille. De rèize wördt, met schnitzels, of e slött’n biej de Haverkamp. Van hieruut geet iedereene wier op huus an.

Ik schrikke wakker van de klèine jonge. Brooklôch. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link