“Levensloopbestendig”

Trots en blij dat u op 80 jarige leeftijd nog eigen tanden en kiezen heeft?

Flink geïnvesteerd in de jaren 90 in kronen, bruggen, implantaten of een goed frame?

Dan hoop ik dat u er op een respectabele leeftijd plots tussen uit piept en niet in een zorgafhankelijke situatie beland. Zo verging het mijn vader vorig jaar en deze gevallen zijn aan de orde van de dag.

Toen hem, door een verzorgende, in zijn nieuwe woonomgeving gevraagd werd wie zijn huisarts, specialist, kapper en pedicure waren stond ik versteld dat in dat rijtje de tandarts en mondhygiënist niet werden genoemd.

Ik heb een half jaar mogen aanschouwen dat er vaak meer aandacht is voor de ‘bips” dan voor de mond. Dat geldt niet voor alle verzorgenden maar regelmatig ontbreekt kennis en ervaring.

Triest om te zien dat er zo weinig tijd is voor de toegangspoort van ons lichaam. Juist in een periode van je leven dat kwaliteit en comfort zo belangrijk is.

Slecht eten en vermageren kan een gevolg zijn van gebitsproblemen. Niet gepoetst willen worden en niet goed ingestelde diabetes ook (verhoogde bloedsuikerspiegel).

Veel medicijnen, een droge mond, verslapte spieren, minder of moeizaam eten en verbaal minder sterk (of niet meer te begrijpen), maakt deze mensen zo kwetsbaar.

Sinds vorig jaar heb ik mij aangesloten bij de ”vakgroep mondzorg ouderen”.Eigenlijk zouden tandarts en mondhygienist met iedere client van circa 60 jaar een gesprek moeten aangaan over een behandelplan voor een levensloop-bestendige gebitssituatie. Daar kan in de loop van de jaren langzaam naar toe gewerkt worden. Als je te laat begint loop je achter de feiten aan.

KIS (keep it simpel).

Langzaam afscheid nemen van grote, moelijk bereikbare, zwakke kiezen. Zo veel mogelijk voortanden, hoektanden en het liefst een paar (kleine) kiezen behouden.

Niet te weinig maar ook zeker niet te veel behandelen bij ouder wordende cliënten.

Regelmatige controles en gebitreiniging uitvoeren om pijn en problemen te voorkomen.

Een overzichtelijk, schoon en pijnvrij gebit creeëren waar je goed mee kunt kauwen en waarbij het onderhoud  voor een verzorgende of mantelzorger ook haalbaar is.

Dementerenden en bejaarden vinden het vaak lastig om te wennen aan iets “nieuws” in de mond, zoals een kunstgebit.

Er zijn tandartsen en mondhygienisten die “ aan huis” komen en veel zorginstellingen leveren tandheelkundige zorg volgens de  “ richtlijn mondzorg ouderen”. U kunt daar naar vragen.

Ik moet er niet aan denken dat mijn tanden niet gepoetst zouden worden of  dat ik niet eet omdat ik pijn heb in mijn mond maar het niet meer kan uitspreken. U wel?

 

Annet Boode, mondhygiënist    http://www.mond-consult.nl

M: 06-21912970

1 reactie
  1. Marianne Timmerman zegt

    Een goed gebit is waar het allemaal om draait. Slechte tandne kunnen voor zo ontzettend veel compliaties zorgen dat ik inderdaad zou zeggen: bespaar hier niet op aub. Ik ben in de afgelopen jaren altijd erg bang geweest voor de tandarts, waardoor ik (en het is zo zonde!) mijn gebit heb verwaarloosd. Voor mij was het de druppel toen ik tjdens het kouwen vane en kouwgom een stuk kies verloor. Ik ben opzoek gegaan naar een tandarts die is gespecialiseerd in angst voor de tandarts (TCN in Bergen) en jahoor, hierdoor lukte het mij om van mijn angst af te komen.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt cookies om uw ervaring te verbeteren. AccepteerLees meer