De tied nèimp miej met

0

In alle röste geniet ie van het wekkelijkse viske op de markt. Nôh ja, markt, zô völle steet er neet. Ie kiekt vanof de visboer zô biej het kultuurhuus noar binn’n. Ie wordt er neet vrolijker van.

Ôk à’k de ààndere kàànte uutkieke bekrup oe een leuig geveul. Gapende kaale winkelroet’n kiekt oe vanof de ààndere kàànte van de weg an. De winkel is dichte. De leste spullekes wordt nog èèm’n met e nömm’n, mar èèm’n later is alles wier röstig. Wat zôl der in kômm’n. Het gôônst an alle kàànt’n. In de ôôle fiets’nmaakerieje van Bets van ’n Bos, een café? Wiej wacht het of. Miene gedacht’n wordt etrökk’n noar die leuige winkelroete van den bookhààndel. In één kèèr zit ’n ôôld’n Traanman tèèg’n ’t huus. Hij kik vuur zich uut. Hoe zôl ‘t er oaver honderd joar uutzeen, heurj’m dèènk’n.

De ôôle boerderieje grèènzend an de bakkerieje van Wàànsink, ne hàànd vol mèins’n diet het nog wèèt. Doarnoa joar’nlàànk nen anbouw an het gemeentehuus en noe kiek ie der op ne kaale winkelroete. Hoolt’n blif verààndern en die honderd joar bint nog lange neet umme. De leste verkoop is ewes. In lange rieg’n stunn’n ze die èèrste daag’n vuur de kassa. Het lek wal een arfhuus. Àmoa wadd’n ze op zeuk noar een leste koopje. Het breg miej trugge noar een arfhuus woe ‘k ôôit wasse. Het kôôplustige volk leup her en der, oaver en duur de boerderieje. De notaris zat, met nen ofslager boam’nop ne boer’nwaag’n en zo wörd’n de kavels, van ne ôôle stôtkoare tut an de niejmelkende kouw verkocht.

De femilie stun der of en touw met troan’n in de ôôg’n biej te kiek’n. Doar wadd’n toch dinge biej, diet eeg’n wadd’n en diet zô mar in één wörd’n op elaad’n, op weg noar ne nieje bestemming. Doar wörd’n ôk hèèl wat of elach’n, at er bievuurbeeld, ééne met ne ôôle melkfietse op huus an môs. Zô gung het. De lèu sprökk’n van starfhuus wördt arfhuus en arfgood is bedarfgood. Of het altied zô is loat wiej in het midd’n.

Mien viske hè’k ongemarkt noar binn’n ewarkt en netuurlijk kump het onmèugelijke drama in Oss nog èèm’n ter sprake. Het verschuurt oe van binn’n um der een paar daage later achter te kômm’n det er ôk in oen eeg’n darp traumahelicopters oavervleegt en ie krimpt in mekaa àj’ heurt wat er gebuurt is. Nee, ie wordt er neet vrolijker van en toch goaw we vedan met ôôns lèèm’n.

Gelukkig was ter ôk nog genog te geniet’n. Joawà heur, op de Battumse karmse heiw we wier verschèid’n bekèènd’n ezeene. Het veul’n as thuus komm’n met as leste versje, Sallàànd, Sallàànd, hier is mien stea.

Holtens weekoverzicht
Abonneer je op ons weekoverzicht en ontvang het laatste nieuws elke zaterdag rechtstreeks in je inbox
Je kunt uiteraard altijd weer afmelden!

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt cookies om uw ervaring te verbeteren. AccepteerLees meer