Chauffeur van de baas

2

Vuur een tiedje trugge zat ik te prakkezèèr’n, op ’n Zoerbarg, biej de Steen’n Bàànke. Neuis miej zat een eulder stel, een beukske te lèèz’n. Het blek ne dôômie uut Riess’n te weer. Miene gedach’n zweefd’n weg, noar een môôi wit lààndhuus. “Doar wônt noe de grôôte baas uut Riess’n en veerder noar de ààndere kàànte, op ’n Hoolterbarg, wont de dochter”, vertell’n ik ‘m. Toen ‘k ‘m zèère, wiet de grôôte baas dan wà môch weer, blekke de femilie good te kenn’n. Wie gung’n bèire vedan met oonze eeg’n gedach’n. Doar, op “Huize De Bergh”, wonn’n in de joar’n zestig en zèumtig mien’ baas. Völle Hoolter verdeen’n biej um ne boterham. Zelfs zien eeg’n dochter was biej um in diens. Den baas was lange neet makkelijkst’n, mà gek genog kôn ‘k merakels bes met ‘m duur eene duure. Verscheid’n kèèr’n hà ‘k de eere um ‘m in mien’ ôôle Simcaatje ’n barg op te vèur’n. Zô maak’n ik vuur de èèrste kèèr kennis met det deftige huus. Netuurlijk heur’n ie van de ôôle lèu wà det doar vrogger börgemèister Baron Van de Borch van Verwoolde had e wônt. Klein’ Teunis van de Stökker, hef wel is vertelt det hij de baron ’s oamds met ’n auto noar Verwoolde in Loar’n môs breng’n en dette dan biej nach en ontied, met dikk’n mis, det dache tenminste, oaver de zààndwèèg’n wier op Hoolt’n an môs. Hij en de börgemèister hadd’n genött’n van de gastvriejheid op ’t kasteel. Zô kon ’t gebuur’n det Teunis pas noa een paar kilometer in de gaat’n krèèg dette ne dook vuur de roet’n had zitt’n. De mist was in één kèèr ’n stuk minder. In het begin van die joar’n zèumtig trouw’n de dochter van mien’ baas en het fees wörd’n e heul’n op ’n barg. Wiej wadd’n àmoal uut e nèudigt en det was neet tèèg’n dôôvemansoor’n e zeg. Met de auto van Jantje O, ôônz’n vast’n vervoerder, gunge wiej richting Rooie Darp. Ôônderan ’n barg stunn’n de brèurs van de bruid, met walkie-talkies, het verkèèr noar boam’n te rèègeln. Wiej hadd’n drek in de smiez’n dat het hatstekke drôk was. Het grôôte lààndhuus zat propvôl met femilie, neuist’n en bobo’s. Doar kon gen mèinse meer biej. De wille was ter neet minder umme. Wiej vun’ mekaa in de garage biej het lààndhuus en doar wörd’n een deftig feesje bouwt. Wiej wörd’n bedeent duur de Vöskes. Die leup’n zô hard, det ze het blad met dràànk al mangs eerder leuig hadd’n as det eur leef was. An ’t èine van’ middag roll’n ie, zôônder walkie-talkies, vanzelf ’n barg wier of. Den bezundern middag hèw we of e slött’n biej de Jeante. Ôônz’n chauffeur was doar in gen dartig joar meer e wes. “Niks verààndert hier” heur’n ie ‘m zegg’n. Hij had de oamd van zien lèèm’n en veul’n zich met ôôns wier opniejs jôônk. Wis en waarachtig.
De Vèèrkàànte Viefkop.

Misschien ook leuk

  • Herman Oolbekkink

    Ik kan het mij nog vaag herinneren, dat mijn vader hier naar toe is geweest, het moet rond 1970 geweest zijn.
    Dertig jaar was hij niet bij cafe Maats geweest, dat kan wel kloppen want begin jaren 40 is hij voor zijn Leven geschorst als voetballer van HVC. Café Maats had in die tijd de kleedkamers van de HVC, ze staken vanuit het café over de spoorlijn naar het Sportdal.
    De pilsjes kosten volgens hem 15 cent per stuk, en als je ze zelf opschreef kreeg je er 7 voor 1 gulden.
    bedankt voor de mooie verhalen
    Groeten van Herman Oolbekkink

  • Herman Oolbekkink

    Ik kan het mij nog vaag herinneren, dat mijn vader hier naar toe is geweest, het moet rond 1970 geweest zijn.
    Dertig jaar was hij niet bij cafe Maats geweest, dat kan wel kloppen want begin jaren 40 is hij voor zijn Leven geschorst als voetballer van HVC. Café Maats had in die tijd de kleedkamers van de HVC, ze staken vanuit het café over de spoorlijn naar het Sportdal.
    De pilsjes kosten volgens hem 15 cent per stuk, en als je ze zelf opschreef kreeg je er 7 voor 1 gulden.
    bedankt voor de mooie verhalen
    Groeten van Herman Oolbekkink

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link