voor Holten, door Holten

As de wind um ’t huus hen vlug

0

As de wind um ’t huus hen vlug.Doar bint van die daag’n, dàj’ oe mangs een betje leuig veult. Verdreetig. Daag’n dàj’ de zunne neet zeet, daag’n zôônder wind, daag’n met van den fien’n motrèèg’n, woerj’ nat van wordt, zôônder dàj’ der arg in hebt. Al die naarighèid wördt nog is verstarkt duur het rampzalige gebuur’n op de Filipijn’n. Doarmet vergelekk’n is mien gejeeremia hèèmoa niks. Net as zôvölle lèu zit ik moandag noar de tillevisie te kiek’n. Hèèl Nederlàànd kwam in ’t geweer vuur die bleute diet alles kwiet wadd’n e wörd’n, duur erbarmelijk natuurgeweeld. De beeld’n blèèm’n mar oaver het scharm hen vleeg’n. Wichter diet, met völle wark, een paar eurootjes biej mekaa hebt e schraapt. De troan’n zit mangs dichter biej as dà’k wille wèèt’n. Tuss’n de kleine bedraag’n duur zeej’ de bekèènde Nederlàànders. Touw e gèèm’n, doar zit er genog biej, diet het beste vuur hebt met de aktie. Toch krie ‘k zô of ten touw ne naare biejsmaak in de môônd. Lèu diet, vuur mien geveul, àllèène metdoot um eur eeg’n gezichte te loat’n zeen. Det hooft van miej neet, ôk à gèèft ze honderdduuz’nd. Ik hôôl het op de aktie van die kleintjes, diet eur’n spoarpot in de kiste gôôit. Ja, as de wind um ’t huus hen vlug, kiek ie ’n ààndern dag en ie zeet dat er her en der ne bôôm is e völl’n. Ie heurt zelfs dat er nog lèu met verongelukt bint. Het is arg, de krach van water en wind is ongekèènd, loat stoan at det kump met ne krach van dreihonderd, vèèrhonderd kilometer per uur. Dan steet er gen steen meer op ’n àànder. Àj’t oaverlèèft hebt zeej’ àllèène mar ellende. Doar is hèèmoal niks meer. Gelukkig was det hier neet zô. As het ôôit zô veer kump, hop ie det de ààndere kàànte van de wèèreld ôôns ôk neet löt stikk’n. Èèm’n de kamer uut, èèm’n een klein bedrag stort’n, zô at zô völle lèu hebt e doane. An ’t eine van ’n oamd hebt ze achttien en een half miljoen biej mekaa, van zèumtien miljoen Nederlàànders. Àj’ een klein bedrag gèèft, zit ie à rap boam’n het gemiddelde. En noe mà hopp’n det er gen inbrekkers bint, diet misbruuk maakt van goodheid. Doar lig ne taak vuur de lèu diet er oaver goat. Hier is ‘t windstille. Sunterkloas steet er wier an te komm’n. “Heurt, de wind wèèit duur de bèume, hier in huus wèèit zelfs de wind”. Wat een miezerig weer. Half vieve, het is à bienoa duuster. De vrouwe trek de gerdien’n dichte, de kachel brààndt en op de Filipijn’n zit ze ôônder een tentzeiltje. De kachel gölt, het is net as of de wind um ’t huus hen vlug. Wat heiw ’t toch good. Toch bint er twei dinge diej’ neet meugt vergett’n. Àj’t miss’n könt, ne kèinighèid vuur de Filipijn’n op giro 555, het kan nog en netuurlijk volg’nd vuurjoar hen stemm’n.
Wis en waarachtig.
De Vèèrkàànte Viefkop.

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link