voor Holten, door Holten

Prins Peter van Broens tut de Heetakke

0

Wie binj’ dan en woer binj’ van? Det heurj’ niejsgierige lèu vaake vroag’n. Misschien heij’ oe det disse wekke ôk wal of e vroag’n. Wie is toch den niej’n Prins van Kèunedarp? Nôh det zà ‘k oe is èèm’n hoarfien uut de deuke doon. Peter Rietman màj’ bes ne rasecht’n Hoolter neum’n. Zien vaa is ter ééne van Broens Bets en zien moo is van Garrat van de Heetakke. Den lest’n hè ‘k nog altied in miene gedach’n uut de tied, det e miej de maalderieje van Dikkers uut jaag’n, umdet det vuur kleine wichter völs te geveuirlijk was. In één kèèr zéé’k hem wier slepp’n, alpinopetje op ’t hèufd. Hèinig kwamm’n de zäkke met mel, boam’n uut de silo. Zie làànd’n precies biej de Heetakke op de schoolders en dan slôff’n e der met vôt. Op het lest’n hadd’n ze de rugge, der hèèmoa noar stoan. Zwoar en stoffig wark, het wadd’n echte melmuuze at ze de maalderieje uut kwamm’n. Trugge noar Peter van Broens, zôll’n z’m wal ôôit zô e neumt hemm’n? Het maakt neet uut. Hij is vuur het kommende joar, de grôôte man biej de Fienpreuvers. Sinds lange tied wier ne schoolmèister diet de jonge lèu vuur geet um met mekaa schik te maak’n in plaats van heibel. Ja lèu, hij is sinds kort één van de bekèèndste schoolmèisters uut het hèèle làànd. Àj’ met doot an al det geschrief op de telefoon, dan heij’ det vaste wà met e krèèg’n. Peter Rietman leraar an de Bongerdschoole in Old’nzaal. Vuur ne wekke of wat trugge vun e een brèèfke op zien buro. Doar was het volgende op e schrèèm’n.
“Beste mèister Peter. Ik schrieve ’t mar op een brèèfke, want àk ’t oe vertelle, mö’k lipp’n. ’N gooldvis is dôôd en ik bin hèèl verdreetig.” Van het brèèfke wörd’n een fotootje e maakt en den gung hèèl Nederlàànd duur. De mèister kwam der met op de tillevizie en in de telegraaf. Den zelm’n mèister is noe de prins van Kèunedarp. Det zat er netuurlijk à lange in, want hij hef blauw blood in de adern. Det mag ‘m in tweiduuzendvèèrtiene de pret neet drukk’n. Wat det angeet löp Hoolt’n nen èine vuur op de wereld. Ôk disse wekke komt de verschrikkelijke Middeleeuwse beeld’n wier op het kiekkäske en ie vroagt oe of woer det noa touw möt goan. Wiej meugt er de ôôg’n neet vuur dichte doon, ôk al is het neet um an te zeen. Noa vèèr moand, nog altied wier die stukk’n vliegtuug. Het is te hopp’n det de leste slachtoffers noe rap op huus an komt. Het veuilt àmoa moeilijk te begriep’n. Ne karke in Jeruzalem, wier zô völle dôôi’n. In Hoolt’n heiw we twei rasechte Blauwwitters, Peter Rietman en Simon Grootewal. Zie trekt, as prins en adjudant, de koare van ôônze jeugd, um der met mekaar een môôi fees van te maak’n. Wis en waarachtig.
De Vèèrkàànte Viefkop.

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link