voor Holten, door Holten

Met de muziek met

0

De leste paar wekke zit ôônz’n muzikàànt wier op ‘n Beelt. Hij is wakker e wörd’n uut zien’n wintersloap. Het is net of e in één kèèr een stuk better spölt. Mangs bekrup oe het geveul det e zô mà duur kan spöll’n at e èèm’n ne bosschôp möt doon. Disse wekke is hij ‘n lest’n in de riege. De allerèèrste muziek uut mien lèèm’n, die ‘k op mien netvlies kriege, is van een drèèjörgel. Het spöll’n biej Dikkers op ‘t plein. Den örgeldrèèier verkoch ôk nog ballonn’n. Doarumme is miej det biej e blèèm’n, want den ballon knapp’n noa drei meter kapot, umdet ‘k um achter miej an slepp’n oaver de stroate. Wat een verdreet. De muziek uut die tied, diet miej het mèèste biej is e blèèm’n, is HMV. At ze duur Hoolt’n marchèèrd’n, leupe wiej der wal achteran. Ofgelôôp’n donderdag heij’ ze wier könn’n zeen, biej de Ôôldheidskamer, op ne machtigen môôi’n film uut 1952. Het is net of ze der nog altied biej bint, Ab Westrik met den grôôt’n hoorn, Willem van Ôôlbekk’n, de schouwmaker, rôôi’n Meijer, Ott’nherre met de pandeksels, en Bernard van ‘n Tol, leup’n wier duur de stroat’n van Hoolt’n. Doar was neet zôvölle an muziek in Hoolt’n. Op de brulft’n was het vaake Kuupers Jänske en Schot Hendrik Jan. De èèrst’n van ôônz’n generatie diej op ‘t teneel zagg’n wadd’n Jèurlink en Haan’n Sas. De èèrste bänd van buut’n Hoolt’n diet miej in de gedach’n schöt, is Bartje Wieldraaier. In Battum op de dàànsoamde biej Boode, was ter mà ééne muziekband en det was Las Cubanas uut Dèimter, tut det ze kwamm’n, de Sensation Rockets uut Hoolt’n. De nieje tied was begunn’n. Zie spöll’n de zaal’n plat. Hèèle volksstamm’n trökk’n met de rockets met langs de dàànszaal’n in binn’n en buut’nlàànd. De muziekbändjes schött’n as paddessteule uut de grôônd. Ik heule miej biej het Nederlandstalige repertoire uut de jukeboks biej Water Jan en later nog meer biej de tekst’n in ‘t plat. Wat dach ie van Normaal diet ôôns Ôôsterling’n het geveul vuur eeg’nweerde gaf en neet te vergett’n de machtige môôie tekst’n van Bôh fôi toch. Ie möt er van hôôld’n. Gelukkig is ter vandaage an ‘n dag vuur iedereene wà wat te geniet’n. Het breg miej trugge noar ‘n Beelt en de warkelijkheid. Het is röstig op de darpstroate. Det kan ôk neet ààns. Hèèl Hoolt’n is of e slött’n. De drôkte hef zich verleg noar de Stationsstroate. De hangôôld’n van ‘n Kol wordt e mist. Het is, dèènk ik, te veer umme fiets’n um biej ‘n viskroam te komm’n. Ôônz’n muzikàànt trekt er zich niks van an. Hij grijnst at e zien bäkske met geeld understeboam’n drèèit en tèèg’n wil en dàànk luster ie wier vuur de zôvölste kèèr noar hetzelfde deuntje. Ie könt oe ofvroag’n wat de markt de mèèste klàànt’n kost, de muziek of de ofsluuting van de wèèg’n. Ie zegt ‘t mà, wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link