voor Holten, door Holten

Zoaterdag, wasdag

0

Met ne deep’n plons loa ‘k miej in bad zakk’n. Lekker, èèm’n de kladd’n van de Pinksterdaag’n der wier of wass’n. Wat heiw w’t toch good vuur mekaa. Ie drèèit de kraane lös en het warme water löp het bad in, of ‘n douche uut. Een betje schoem der biej in en de vuurjoarslôch kump uut het dààmp’nde bad noar boam’n. Het is àmoa zô vanzelfsprekkend, mà liggend in mien Adamskostuum zweeft de gedach’n trugge noa ne tied, det het àmoa nog neet zo gewoon was. Ik zee moo wier euiz’n met ne grôôt’n teil, nen emmer met water, èèrs nog uut de putte, en ne kettel met kokk’nd water. Zô van ‘t gasstel of. Ja, gen aardgas, mà butagas. Één keer in de zôvölle wekke was den pot leuig en dan gung ie met den leuig’n pot op Gert van ‘n Bos an, um met ne voll’n wier te kômm’n. Èèm’n ansluut’n met de tange en dan kôj wier wekk’n vedan. An ‘t èinne van de joar’n vieftig kwam der waterleiding. Det wil zegg’n één simpel kraantje biej ôôns achter in ‘n gàànk. Doar môs alle water uut kômm’n. Duur de wekke heul ie alle männde ‘n kop ôônder de kraane en dan gung ie op schoole an. Ôk de pink’n op de delle, zô tuss’n de tiene en de vieftiene drunk’n àmoal uut detzelfde kraantje. Opoe wol gen waterleiding hemm’n, zie hadd’n good water uut de pôômpe. Het was dan ôk hèèl gewoon daj’ ‘s mäns en ‘s oamds tied’n an ‘t pôômp’n wadd’n um al het vèè van water te vuurzeen. Op ‘t lest’n haj’ ne lamm’n arm van ‘t pôômp’n. Um trugge te kômm’n biej het verschèun’n op zoaterdag. Het teiltje stun biej ôôns in de kamer. Nen emmer met kôôld water der in en dan wörd’n der biej e gött’n met heet water. Neet te völle, want zô gauw àj’ der uut wadd’n wörd’n der vuur de volgende badgast biej e gött’n. Zô krèèg iedereene ziene buurte en zat ie met blôôte veutjes, in oen pyamaatje, biej de kachel tut het berregoanstied was. At iedereene schôône was, wörd’n het teiltje met water op e pakt en het smerige water vun zien’n weg in de voorregge neuis ‘t huus. Nee, in ôônze jonge joar’n waw we gen luxe gewèènd. De èèrste kèèr dà ‘k ôônder ‘n douche gunge, was in militair’n dienst. Àw we biej huus ôônder ‘n douche woll’n, slingern wiej de de waterslange in ‘n appelbôôm en doar sprunge wiej dan in de zwembokse ôônder de ieskôôle waterstroale duur. Het was neet arg, wiej kwamm’n niks te kort. Het zôl good weer det jonge generaties zich der van bewust bint det al die luxe in disse krisustied neet zô vanzelfsprekkend is. Ne môôi’n tied, mar ie möt neet wèèns’n, daj’ der wier noar trugge möt. Ik zette de warme kraane nog ne kèèr an. Zoaterdag, wasdag, die tied lig achter ôôns. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

WAARDEER JE DIT ARTIKEL?

Deel dit artikel dan met je vrienden!
Wanneer je actief deelt zul je dit bericht minder vaak zien!
close-link