Uitspraak Raad van State Zilverzandtrace

De uitspraak van de Raad van State is op zich helder maar zegt inhoudelijk veel meer dan de …gemeente mag doorgaan met het Zilverzandtrace… Er waren drie bezwaarmakers. Met die bezwaarmakers heeft de raad en het college jarenlang een discussie gevoerd. Maar als het  echt op de inhoud aankomt zegt de gemeenteraad tegen de Raad van State dat twee van de drie bezwaarmakers geen belanghebbende zijn. Strikt juridisch is dat volgens de spelregels die voor de Raad van State gelden juist. Die twee bezwaren werden dus niet in behandeling genomen. Niet ontvankelijk verklaard heet dat. Maar vanuit college en raad toch wel een merkwaardige procesgang.

Wat betreft de derde bezwaarmaker zegt de raad van State letterlijk …. Verklaart het beroep van  bezwaarmaker gegrond… Maar waarom mag de gemeente dan toch doorgaan? Dat is gelegen in het feit dat na het indienen van het bezwaarschrift de gemeente nog alle zeilen heeft bijgezet om de gaten te dichten. Dat is ook mede de reden waarom de uitspraak voor die ene bezwaarmaker zo lang op zich heeft laten wachten.

Maar er is nog een interessante constatering in de uitspraak van de Raad van State. Gezegd wordt: De gestelde onregelmatigheden hebben plaatsgevonden voorafgaand aan de ter inzagelegging van het ontwerpplan en kunnen om die reden geen gevolgen voor de rechtmatigheid van de bestemmingsplanprocedure hebben.. De Raad van State oordeelt alleen over de bestemmingsplanprocedure en niet over de wijze waarop in het voortraject telkens met halve waarheden is gewerkt.  Neem ter vergelijking bijvoorbeeld  het in verkiezingstijd beloofde kunstgras voor een sportclub. Als tijdens een formele behandeling in de raad tegen wordt gestemd  door dezelfde partij die in verkiezingstijd voor was, is die stemming op zich natuurlijk rechtsgeldig en correct verlopen. Maar voorstelbaar is dat een kiezer zich dan belazerd kan voelen.

De beoordeling van het voortraject waar dus de Raad van State geen oordeel over geeft was en is een verantwoordelijkheid van de raad.De raad had uitdrukkelijk gesteld dat het om een wijkonstluitingsweg moest gaan. Het college heeft in haar mondelinge communicatie naar raad en burger zorgvuldig de doorgaande functie dan ook gebagatelliseerd. Dat die weg  feitelijk en primair bestemd  is voor doorgaand provinciaal verkeer is alleen naar de Provincie zo gecommuniceerd. Uit de gekozen bewoording gekozen in het bestemingsplan hadden de werkelijke bedoelingen voor het Zilverzandtrace gelezen kunnen worden oordeelt de Raad van State terecht. De gemeenteraad heeft zich dat willens en wetens aan laten leunen.

Maar misschien trekt college en raad hieruit toch de lering dat gekonkel en misleiding het proces zeker niet versneld en niet zal leiden tot het dichten van de kloof tussen burger en politiek. 

Een voorspoedig nieuwjaar gewenst .

HS Support