Èèm’n noar de Coöp

Zô mar in één kèèr stoa ‘k op moandagmänn’n à vrog biej de Coöp. Met dà ‘k ter noa binn’n lôôpe, zee ‘k doar Dinie van de winkel stoan. Joar’nlàànk bepaal’n zie het gezichte van disse Centra winkel. Och ja, det is à wier zô völle joar’n gelèènne. Noe steet ôk zie met eur winkelkeurke het leste niejs uut te wisseln. Zelf lôôp ik de winkel in en beseffe dan pas hoe grôôt of het àmoal is. De vrouwe bin ‘k in ne mum van tied uut het ôôge verleuirne. Gelukkig bint er altied nog wal een paar klàànt’n, woer ie een betje met könt biej proat’n. Toch stun ik zô mar in één kèèr in ’n hook van de winkel, an de kàànte van de Loarnseweg en de Grôôte stroate. Doar in den hook gung ie de ôôle winkel in. Zô gauw àj’ de duure lös dèèd’n gung de belle oaver. Drek rechts hàj’ de teunbàànke. Nee, het was nog gen zelfbediening. Ie mônn’n nog röstig wacht’n op oene buurte. Ie vergaap’n oe an de koekjes diet nog in blikk’n uut e stalt wadd’n. Àj’ an de buurte wadd’n, legd’n ie oen jutetäske, met het beukske der in op de teunbàànke en dan maak’n het winkelmèike oe de bosschopp’n kloar. De rekkening wörd’n nog met de hàànd op e maakt. Het bedrag wörd’n of e sloane op de kassa, dent met ne rinkelende belle lös gung en dan kônj’ met ’n paar snoepjes wier op huus an. Det was neet zô veer. Wiej wônn’n, biej Malo in, an detzelfde plein, det völle kleiner was as noe de parkeerplaatse. Doar zat ôk de bakkerieje en de melsilo van Dikkersen. Gert van Malo was bakker biej Hendrik. Hoe vaake biw we det verhèugde träpke wal neet op egoane um een koekje te biets’n. Het rök ter altied zô lekker àj’ der langs leup’n. Het is bienoa neet vuur te stell’n det er op die perkèèrplaatse nog twei huuze tuss’n stunn’n tuss’n Dikkers en Bolink Jehan. Drek achter de winkel was ter nog een klein tuintje en an de kàànte van Soer en Jan Blaauw lèèr’n, in grôôte hèupe, de verschillende soort’n koll’n en sloff’n. Binn’n in ôôns huus en in de schuure der achter was de törf en het mel op esloane. Het was àmoal hèèl klein en biej Kôôpman duur ’n tuin stun ie vieftig meter veerder op ’n Beelt. In de mölle woll’n ze oe neet zeen, völs te geveuirlijk en op de silo à hèèmoa neet. Zie hadd’n det träpke, det buut’nlangs noar boam’n gung wal zô hôôg emaakt dàj’ der neet biej könn’n. Toch biw wer der wal is stillekes op ekröpp’n. Een machtig gezichte, ie kekk’n zô oaver de Geuird’n, met in de veert’n het huus van opoe. Pakt miej is èèm’n ne dèuze um de bosschopp’n in te doon. Met det commando wà ‘k wier in de tied van de Coöp en wus ik woerumme ô’k met môsse, bosschôpp’n doon.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt cookies om uw ervaring te verbeteren. AccepteerLees meer