voor Holten, door Holten

Bedàànkt, het was môôi

0

Heij’ det ôk wal is e had det oe ne prins bell’n en bedàànk’n vuur ne môôi’n dag. Het oaverkwam miej disse wekke en ik möt bekenn’n, hij had geliek. Het was zundagmiddag gezellig en gezellig drôk biej de Oudheidkamer en het kultuurhuus. De Fienpreuvers leut’n zich heur’n, doar was lèèm’n in de brouwerieje. De Brààndheultjes bleuz’n viem’ndartig ôôld Prins’n biej de Oudheidkamer noar binn’n. Een stuk of wat wadd’n der ôôit al is ontvang’n duur börgemèister Enklaar. Het allermèuiste is, dat juus den prins, dent miej bell’n, miej trugge dèu dèènk’n an ne zundagoamd uut een gries verleed’n. Hij zal zelf neet eulder weer’n e wes dan een joar of tiene. Ôônze generatie rèè toen à op ne kreidler, ne zundapp of ne Batavus. In Battum was de jach op de vroole lös, mà zô as zô vaake, neet ieder schot is nen haaz’n. Ôk diss’n oamd had de jach vuur ôôns niks op e lèèvert. Det geul neet vuur iedereene. Ne bekèènd’n vèèrieder uut de umgeeving had raak e schött’n en brach zien dèèrntje met de vèèwaag’n noar huus. Op één of ààndere wieze krèège wiej doar lôch van en wiej woll’n wal is zeen wat er àmoa te doon was doar achter in Splôô. Op ôônze pleeriezers gung het met völle lawaai en kilometers op noar de plaatse woet het àmoa stun te gebuur’n. Met motorisch en verbaal geweeld cross’n wiej um de boerderieje en leu we heur’n daw we der wadd’n. Vanuut ’t huus kwam gen èènkel geluud. Doar wadd’n ze àllèène mà met mekaa gangs. Ôônz’n andach gung in één kèèr uut noar die vèèwaag’n, diet vuur de dell’nduure stun. Het idee was zômar, in één kèèr geboor’n. Het wörd’n röstig. Hèèl stillekes wörd’n de laadkleppe noar beneed’n e doane. Het was mar èèm’n of alle vèinsters van de boerderieje lèèd’n in de waag’n met schôôn strôô vuur de gast’n van de moandagmänn’n. Nog één kèèr wörd’n der volop gas e gèèm’n en de jonge meuige trökk’n in het duuster van de nach veerder op huus an. Det zal ôônz’n gelukkigen Romeo een uur of wat later ôk wal e doane hemm’n. ‘N ààndern männ’n môs e vrog uut de veer’n um biej de boer’n wier beeste op te haal’n. De verrassing was grôôt en de môônd völ ‘m lös van verbazing, toen e zag det ziene vrachwaag’n vol zat met vèinsters. Hoe het àmoa veerder is verleup’n, doar bin ‘k zelf neet biej e wes. De vèinsters bint wà wier an de boerderieje kömm’n. Het sprookje is duur e goane en ôônz’n Romeo en Julia bint vandaage an ’n dag nog altied biej mekaa. Zô zeej’ mà wier, ieder vuurval lèèvert een verhaal op. Det àllèène is à ne reed’n um de expositie van de Fienpreuvers in de Oudheidkamer te bekiek’n. Van ieder’n prins is wal een môôi verhaal te vertell’n. Het bint stukk’n van de jongste geschiedenis van ôôns môôie Hoolt’n. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.