HOLTEN – Afgelopen zondag meegelopen met de Holterberg herfstwandeling.
Deze werd alweer voor de 16e keer georganiseerd door de vrienden van het Hoolterpad.
De hele week had ik al pijn in mijn rug en dacht dat wordt zondag helemaal niets. Maar vrijdag keerde het tij. Mijn rug voelde steeds beter en ik dacht vanaf dat moment alleen nog maar aan zondag. Ja zondag, dan gaan we (mijn vrouw en ik) herfstwandelen. Wordt het 10 of toch de 15 kilometer? Eerst maar eens kijken hoe ik me voel dacht ik.
Op zondachochtend niet al te vroeg uit mijn bed gestapt, heerlijk ontbijtje genuttigd en mij toen geestelijk voorbereid op de wandeling. De zon zou flink gaan schijnen, maar helaas zat Pelleboer er weer flink naast. Wel was het droog en daarom toch mooi wandelweer.
Dus de stoute schoenen aangetrokken en om 12.45 uur begonnen aan de wandeling nadat we allebei 2,50 Euro betaald hadden (incl consumptiebon en een flesje wandelwater).
Zoals elk jaar is het start en eindpunt bij camping de Holterberg, onder Holtenaren beter bekend als camping Veneklaas.
Het bleek weer een mooi wandeling te worden. Het bos in de overgedoseerde herfstkleuren rood, geel, lichtgroen, donkergroen etc, en dan die heerlijke bosgeur erbij, in een woord fantastisch. Ik weet nu weer waarom ik aan de rand van de Holterberg woon.
Op de helft van de rit, hadden de vrienden een koffiestop ingepland. Ik dacht, nu is het tijd voor een bakkie troost. Ik pakte snel de munten uit mijn zak en legde ze neer op de voor die dag special in elkaar gezette bar. Er waren ons al veel wandelaars voorgegeaan en de bankjes zaten dan ook overvol. De een aan de koffie/thee en de ander zelfs aan de erwtensoep of een broodje bakleverworst. Heerlijk!
Daar had ik eigenlijk ook wel zin in, maar we haddden al wat op het aanrecht liggen wat we na de wandeling zouden gaan nuttigen. Dus ik dacht, kom we gaan weer verder. Op een gegeven moment kwam er een kruispunt van de 10 en de 15 kilometer en op dat moment wist ik; deze jongen gaat de 15 niet halen. Dus rechtsaf geslagen en weer terug naar Holten.
De laatste kilometers gingen niet makkelijk en ik wist dat ik de juiste keuze had gemaakt. Uiteindelijk bijna bij het eindpunt aangekomen nog eerst even over ons Hoolterpad. Mooi dat de jongens, de openstelling hiervan, toch maar mooi voor elkaar hebben gekregen.
Uiteindlijk aangekomen bij het eindpunt op de camping hebben we onze fiets gepakt en zijn we heerlijk ontspannen naar huis terug gefietst. Het eerste wat ik thuis heb gedaan was een sanitaire stop, en daarna een heerlijke baco en wijn voor ons ingeschonken, want die hadden we wel verdient….
En oh ja, Tox, ik moet een nieuwe batterij voor mijn Canon hebben, want met deze kon ik elke keer maar 1 foto schieten. Batterij eruit en er weer in, en weer een foto… Was een hele opgave!
Tot de volgende wandeling maar weer.
Anton Bulsink
Kijk hier voor de foto’s.
