Holten – Het nieuwe boek van Mans van Sangel is uit. Het heeft de titel “Het leste keerske” meegekregen.
Dit boek geeft een overzicht van gebeurtenissen in de gemeente Rijssen-Holten in 2007 en 2008.
Deze gebeurtenissen, waaronder de politieke geschillen, worden afgewisseld met korte verhalen. Ze gaan over Salland van vroeger en nu, zoals ze door de schrijver in zijn geboorteplaats zijn beleefd.
Het geheel wordt opgevuld met gedichten, die goed aansluiten bij de verschillende verhalen. Het boek is geschreven in het Sallands-Holtens dialect en leest voor de dialectkenner vrij gemakkelijk.
Een stukje uit het boek
Kredietkrisus, woer proate wie oaver…….
Dan heur j’ de duure en bie j’ wier bie de tied. De bosschôpp’n bint e haalt. Niks kredietkrisus, niks armood. Net zô völle as ààns. Netuurlijk as ’t peerd slöt, dan veul ie det. Mà vuur hèèl völle van ôôns, kan ’t bes een betje minder. Wat det betreft, biw we àmoal straol verwèènd. Het is niks ààns as consumptie, consumptie en nog is consumptie. Gen wôônder as ter is een joar gen greui is. De bèume könnt neet duur greui’n tut in ’n hemel. Het is wal is good det de lèu zich möt bezinn’n en vuural die lèu diet goat oaver de cèènt’n van ’n àànder. À j’ good um oe hen kiekt, kö j’ an alle kàànt’n zeen, det ter mangs met e gôôit wördt en det allèène mà um nog meer en het nog mèuier te hemm’n.
Vuurbeeld’n, kiekt mar is good um oe hen en dan kan ’n ieder zelf zat vuurbeeld’n andrèèg’n. De karsspull’n bint wier noar beneed’n e haalt. Het bast van de rôôie en zilverkluurige ball’n. Wie könnt ter wà drei bèume met vol hang’n. Dit joar zal peers wal in de mode weer. Wie bint à wier aarig op weg noar ’n korts’n dag. Het klaag’nde geluud van de midwinterhoorn schreeuwt um lech en warmte. De warmte, die we hopt te vinn’n bie de kachel en ôônder ’n karsbôôm. Of dan det stukske wors of det pläkske spek wat kleinder is dan vuurig joar, det dut ter neet touw. Woer proate wie oaver! Völle belangrieker is het geluk, dà j’ de oene nog àmaol bie mekaa hebt. Want één dink steet as ne paol bôôm’n water, het verlees van neuist’n is met gen geeld good te maak’n. Die piene völt neet weg te nemm’n. As al ’t ààndere wat minder is, zet ie de tering noar de nering. Klaag’n hef gen zin. Zôôlange à j’ oen ’n boek nog vol könnt ett’n, mö j’ neet praot’n oaver krisus.
