Druk, druk ,druk. De laatste dagen van 2013 zullen menig pensioenadviseur nog lang heugen. Vanwege de verhoging van de pensioenleeftijd moeten nagenoeg alle pensioenregelingen aangepast worden. En die aanpassingen moeten dan bij voorkeur nog dit jaar geregeld zijn. Veel, heel veel werk te doen dus, maar daar staat dan tegenover dat er een mooie eindejaarsbonus verdiend kan worden. Elk voordeel heb zijn nadeel, dus we worstelen ons er wel doorheen.
Over voordeel gesproken, en zorgen. Ik heb geïnvesteerd in een enorme partij rookworsten waarmee ik graag een ander in de maag laat zitten. Houd jij van goede zorg, heb je een innemend karakter en vind je een worst wel te pruimen? Check dan nog even of je van goede zorg verzekerd bent voor de beste prijs. Want alles zelf opeten? Tja, rookworst is lekker, maar er zijn grenzen. En delen is veel leuker, reken maar. Dus… rekenen maar. Voor degenen die nog op zoek zijn naar mogelijke besparingen op bijvoorbeeld tandzorg: als je in de situatie zit of komt dat je een stuk of drie kronen nodig hebt, je praat dan al snel over € 1.500,– aan kosten, boek dan een vakantie. Vakantie? Bijvoorbeeld naar Hongarije of Turkije, all-in, inclusief bruggen, tanden bleken, vliegreis en hotel. Ben je klaar voor de helft en heb je nog een beetje vakantie ook. Misschien een ietsie pietsie minder kwaliteit, maar daarvoor steek je maar gewoon, behalve je kont ook je kop in het zand(strand). Voorlopig kun je lachen als een boer zonder kiespijn.
Toch ook nog even iets over een paard. Nee, geen paard waar ze, kennelijk, ook worst van maken, maar een stokpaard: pensioen. Dat ik als pensioenadviseur ook een ‘worst’case scenario aanbied over zorgverzekeringen levert me veel reacties op. Maar er is niemand die mij vervolgens vraagt hoe het nou zit met zijn of haar pensioen. En dat is opmerkelijk, want als je nou over worstcase scenario’s praat, dan is pensioen toch een hoofdpijndossiertje aan het worden. Het is vooral later en minder. Of zou het zo zijn dat de Nederlanders op pensioengebied en zorg voor later wel dat flegmatieke ‘laissez faire’ hebben, dat ‘manana, manana’? Misschien. Hoewel, dat er voor de uitvaart wel weer veel geregeld is, spreekt dat tegen. Er wordt in ieder geval vaker over de uitvaart gesproken dan over de periode die daaraan voorafgaat. Logisch, want een overlijden van iemand grijpt ons natuurlijk veel meer aan dan de dag waarop hij of zij met pensioen gaat. Toch gek, want de dag dat je met pensioen gaat, kan de dag zijn waarop de problemen beginnen waarmee je nog jaren te maken krijgt, terwijl de dood voor de betrokkene zelf alle problemen oplost.
Kennelijk moeten we ons ontworstelen van die geijkte, ingesleten, denkpatronen. En daarvoor is meer stimulans nodig dan alleen het weggeven van een worst. Ga het gevecht met je zelf eens aan, kom los uit de houdgreep van ‘zo was, is en zal het altijd zijn’! Wel een tip van een wijze man: ‘Een probleem los je niet op met de denkwijze die het veroorzaakt heeft’. Ga dus even lekker worstelen met je gedachten. Voor wie het kort wil houden: ga voor de worst!
Herman Deijk
