HOLTEN – Het nieuws sloeg gisterenavond in als een bom in de Espelose gemeenschap. Niet stichting Roos of de directie van de Bosschool informeerde de ouders over het voornemen om de school te sluiten, maar de oudergeleding van de MR had in allerijl ouders bijeengeroepen om het slechte nieuws te brengen.
Natuurlijk was men op de hoogte van het kritieke aantal leerlingen op de school. Hierover was immers al eerder gesproken met de stichting Roos. Na jaren van negatieve berichtgeving over de Bosschool, waarbij Roos voorzichtig geformuleerd een dubieuze rol speelde, hadden ouders en Roos gezamenlijk besloten om de schouders eronder te zetten. Een meerjarenplan moest de basis vormen voor een groeiend aantal leerlingen op termijn. De unieke locatie midden in het bos kwam centraal te staan en de school wilde excelleren op het thema natuur en techniek. Niet Roos, maar de ouders hebben hard gewerkt aan de realisatie van dit plan. Er werd een moestuin naast de school gerealiseerd en de afgelopen weken is er hard gewerkt aan een buitenlokaal wat op kosten van de gemeenschap komende herfstvakantie in het nabije bos geplaatst zou worden. Dit lokaal zou de bekroning van het “Uteskole” traject worden en leerkrachten en leerlingen een podium geven om buiten lessen te kunnen volgen en geven in die unieke rustgevende natuur.
Stichting Roos wenste echter niet te wachten op het potentiële succes van de Bosschool en besloot tijdens de zomer schoolvakantie een brief te sturen naar het gemeentebestuur waarin zij aankondigde voornemens te zijn om de Bosschool per 1 augustus 2015 te sluiten. Zowel ouders, MR als leerkrachten waren niet op de hoogte van deze actie. Ingekomen stukken als deze komen echter op de agenda te staan bij raadsvergaderingen en zijn zodoende openbaar. Roos bleef echter de vermoorde onschuld spelen en prefereerde contact met de pers boven contact met ouders en leerkrachten.
Het nieuws kwam gisterenavond keihard aan bij de ouders. Met tranen in de ogen vroegen de aanwezigen zich af hoe het nu verder moet. De Bosschool vormt een veilige thuishaven voor veel kinderen. Aangeslagen vraagt een ouder wat ze nu moet. Zij heeft met haar kind bewust gekozen voor de rustige en veilige omgeving van de Bosschool. Waar haar kind op andere scholen moeite had om aansluiting te vinden is het hier volledig tot bloei gekomen en is het plezier in het naar school gaan weer teruggevonden. Ook andere ouders komen met soortgelijke verhalen en zijn door het nieuws volledig uit het lood geslagen.
Onbegrip is er voor de manier waarop Stichting Roos te werk gaat. Niet de zorgplicht voor leerlingen maar het financiële gewin lijkt de boventoon te voeren. Sinds 2 jaar moet de stichting door wetswijzigingen haar eigen broek ophouden. Op 1 januari komt er weer een wijziging en moet de stichting zorg dragen voor het onderhoud aan de buitenzijde voor al haar schoolgebouwen. Tot die datum ligt deze verantwoordelijkheid bij de gemeente. Hoewel vanaf 1 januari hiervoor vanuit overheidswege extra vergoedingen per leerling beschikbaar worden gesteld zal het jaren duren voordat er voldoende geld in kas is om het onderhoud op een verantwoorde manier vorm te geven. Roos heeft hierdoor belang bij nieuwbouw. Een nieuw opgeleverde school heeft immers de eerste jaren niet tot nauwelijks onderhoud nodig. Met een pas opgeleverde school op de Holterenk en in Dijkerhoek zit het dus wel goed. Zorgenkindje is echter de Haarschool. Deze school staat al jaren op de nominatie voor nieuwbouw. Het benodigde budget hiervoor is tot op heden niet bijeengebracht door de gemeente. Vreemd als je je bedenkt dat het gemeentebestuur ruim 40 jaar de tijd heeft gehad om hiervoor middelen te reserveren.
Hoewel de Haarschool en de Bosschool officieel niets met elkaar te maken hebben ligt er toch ongewild een connectie. Als de Bosschool wordt gesloten komt de school en bijbehorend grond weer terug in het bezit van de gemeente. Een eventuele verkoop levert geld op wat formeel weer terug dient te vloeien naar de algemene middelen. Met een sluitende gemeentelijke begroting voor de komende jaren ligt het echter voor de hand dat deze incidentele bate wordt aangewend voor de financiering van nieuwbouw van de Haarschool. Gemeente blij, Haarschool blij, Stichting Roos blij en de kinderen van de Bosschool de dupe. Een ouder vertelt hoe hij vanochtend het slechte nieuws aan zijn dochter heeft moeten brengen. Huilend vraagt zijn dochter vol onbegrip waarom haar mooie school dicht moet. Waarom weten de andere kinderen in Holten niet hoe mooi het hier op de Bosschool is. Waar heb je nou een bos als speelplein en moestuin? Een goed antwoord geven is niet mogelijk. Dergelijk verdriet gaat je als ouder door merg en been.
Het schoolplein van de Bosschool stroomde gisteravond vol na afloop van de vergadering met de ouders. De gehele gemeenschap is naar de school gekomen om te horen of het onwaarschijnlijke verhaal klopt. Jarenlang is er gestreden voor behoud van de school. De school die zoveel meer is dan een leerinstituut. Waar andere plattelandsdorpen met behulp van subsidie hun eigen kulturhus hebben is het Espelo die op eigen kracht de gemeenschap bij elkaar houdt door de school als bindende factor te gebruiken. Nu lijkt hieraan een eind te komen en is de gemeenschap in rep en roer. Alle alarmbellen rinkelen. Daarom schiet vijf voor twaalf de vlam in de pan en wordt het brandalarm van de school als ludieke noodkreet in werking gesteld. Toegesnelde hulpdiensten worden gerust gesteld en tonen begrip voor deze actie. De gemeenschap is teleurgesteld en boos. Geen stichting Roos meer voor Espelo. Wij zijn boos stichting Boos!
Blijf strijden voor wat je hebt, Espelo! Dit kun je niet maar zo over z’n kant laten gaan!
Dat doen we zeker, Geeke! Doar bi’w ok Sploders veur.