• Evenementen
  • Webcam
  • Evenementen
  • Webcam

Eekels en eifoons

Noet de harfs ôôns in alle schôônheid oavervölt, köj’ der neet umme hen um der oaver te schriem’n. Één van de leste kèèr’n dà ‘k van ’t joar het grös mèèje. Op sommige plaats’n hebt de paddesteule het oaver enömm’n van het grös en zô gangswieze krig het mos ôk wier de oaverhàànd. Het is de nattighèid van de harfs, diet disse beire de vrieje hàànd gèèft. Verzet er oe neet te völle tèèg’n, want de natuur geet zien eeg’n gàànk. Ie zeet det oaverà. Kiekt op ’n Barg. Ie könt alle bèume umme houw’n, um te geniet’n van de heide. Ie könt alle joar’n korhoonders haal’n uut Zweed’n. Het kost klauw’n vol geeld, terwiel ôônze natuur zien wark vuur niks dut. Het is ne kwestie van smaak, wàj’ het mèuiste vindt. De vrouwe keert vuur de zôvölste keer de eekels van het plein. Zie zal bliem’n keer’n tut den lesten eekel evall’n is. De beire kinder bint net uut schoole, zie zit à wier in de wereld van spook’n en dwarg’n op den eifoon. Um trugge te komm’n op de eekels. In ôônze jonge tied was e wiej doar altied drôk met. Eifoons haw we nog nôôit van eheurt. Zô gauw at ze van de bèume völl’n, pakk’n wiej, noar schooltied, ôôns keuirke en leup’n noar de Dèimterweg. Vanof de grôôte poorte, zô veer àj’ kiek’n konn’n, stunn’n ze an wèèrskàànt’n te prôônk’n met met die môôie gooldbroene blaa. Amerikaanse eek’n, met doarôônder duuzenden eekels. Doar gung het umme, Amerikaanse eekels, twei cèènt de kilo. Ie konn’n ze inlèèvern biej Pakkert, ôônder an ’n barg of biej Lindenbarg, ie wèèt wà, det gebouw met “Bid en Werk” der boam’n op. Hèèle middaage waw we der zeute met. Zit ie oe in één kèèr of te vroag’n wat ze dèud’n met al die eekels. Was det àllèène vuur de vark’ns? Ho, pas op, ne môôi’n paddestool, rôôd met witte stipp’n. Bienoa hà ‘k ter oaver hen emèèit. Mèèns’n wilt alles glad en môôi hemm’n, doar is wat vuur te zegg’n. Àj’ de natuur zien’n gàànk loat goa wôn ie binn’n de kortste kèèr’n mill’n in nen eek’nbos. De kleintjes bint uut e kekk’n op de eifoon en met mekaa verwôôndere wiej ôôns oaver die grillige paddesteule diet her en der noar boam’n komt. De buurman hef het grös van de weire. Zol het de leste kèèr weer, van ’t joar? Touw egèèm’n, hij hef wèinig las van mos en paddesteule, mà det et zien beeste dan ôk neet, of hef det wat te maak’n met stikstof

De Vèèrkàànte Viefkop

De Vèèrkàànte Viefkop

Vèèrkàànte Viefkop schrijft wekelijks een column op HoltensNieuws.nl. Hij neemt de politiek kritisch onder de loep, vertelt over zijn jeugdbelevenissen en laat zijn fantasie de vrije loop om (mis)toestanden aan de kaak te stellen. Soms is hij mild, dan weer scherp. ,,Ik schop en geef complimentjes. Een columnist verkondigt een bepaalde mening en de lezers kunnen zelf bepalen wat ze er mee doen. Soms herkennen mensen zich er in. Enkele verhalen kunnen ze niet met droge ogen lezen, is mij verteld.''

Gerelateerde artikelen

Volgende

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer nieuws

Log hieronder in op je account

Vul onderstaande gegevens in voor je account

Achterhaal je wachtwoord

Geef je gebruikersnaam of email adres in om je wachtwoord te resetten.