• Evenementen
  • Verenigingen
  • Bedrijven
  • Webcam
  • Evenementen
  • Verenigingen
  • Bedrijven
  • Webcam

Beernd Jan

Het zal vèèrtig joar e lèène weer. Wiej môss’n ne collega verhuuz’n van elf hôôge in Èènschke noar de buut’ngebied’n van Deep’n. Netuurlijk dèu we det vuur een schappelijk prieske. Nen oamd gezellig toafeln op ziene kost’n. Het was neet ôônze eenige verhuuzing in die tied. Beernd Jan was altied, vast’n cheffeur. Hij krèèg de vrachtwaag’n met van zien’n baas en zô trökke wiej met een man of wat à vrog noar Tukkerlàànd. Beernd Jan kôj’ der merakels good biej hemm’n. Hij was neet allèène cheffeur, hij was ôk nog is een kèèr, zô stark as ne beer. Hij was altied de klos, at de zwoare stukk’n an de buurte wadd’n. In dit geval nen lôôdzwoar’n piano van het “zangereske”, de vrouwe van ôônze moat. Wiej kônn’n det bakbeest met vèèr man näuwelijks de baas. Beernd Jan an de eene kàànte en drei man an de ààndere kàànte. Wiej schèum’n Beernd Jan met piano en al de näuwe lifte in. Het pass’n zô precies det e der vaste in zat. Hij kon nog net biej het knöpke, van begaane grôônd, komm’n en zô schöt e met nen nôôdgàànk, van elf hôôge, de duustere deepte in. As det mà good geet, met nen nôôdgàànk vlèuige wiej der achter an. Beneed’n an e kömm’n, heur’n wiej meziek. Wiej trökk’n de lifduure lös en zagg’n tut ôônze schrik det Beernd Jan nen halm’n meter duur was e schött’n. Hij lag dubbel gevôôl’n achter ’n piano te lach’n en tökkeln op de toets’n. Met völle piene en marteln krèèg e wiej Beernd Jan, de piano en de veerdere verhuuzing op de plaatse van bestemming.

Zô veer gung alles good, allèène den beloafd’n oamd, ett’n en drink’n, leut op zich wach’n. Noa een paar moand heiw we biej de baas van Beernd Jan ne rekkening op loat’n maak’n en den noar ôôns bedrief loat’n stuur’n. Det brach de bosschôp oaver. De direktie wus van niks en dus môs ôônze moat op ’t matje kômm’n. Hij was in alle stoat’n, mà binn’n de kortste kèèr’n zat e wiej biej ‘m op de kökk’n. Ik wèèt het nog hèèl good. Ik harre den dag net een onmeunig schoer duur de beene had van mien vaa, um dà ‘k al moand’nlàànk nen ôôld’n auto in de schuure had stoan. Den roesbak stun ‘m in de weg en det begun ’n ôôld’n lilluk te begrôôt’n.

Beernd Jan dèu ôk nog een betje in ôôle auto’s. Den oamd was vuur miej, de kààns, um van det ôôle barrel of te kômm’n. Noa een stuk of wat biertjes en bitterball’n begun ik met mien verkôôppreuitje en waarachtig Beernd Jan bèui en krèèg van boam’nof geluk. ‘N ààndern dag hè ‘k de bolide drek of e lèèvert. Mien vaa bliej. Moandenlàànk hef det machtige waag’ntje nog biej ‘m in de stroate stoane. Van de wekke zag ik in één kèèr den stroatnaam. Beernd Jan en Gerda gefilstèèrt, de tied vlug, wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

De Vèèrkàànte Viefkop

De Vèèrkàànte Viefkop

Vèèrkàànte Viefkop schrijft wekelijks een column op HoltensNieuws.nl. Hij neemt de politiek kritisch onder de loep, vertelt over zijn jeugdbelevenissen en laat zijn fantasie de vrije loop om (mis)toestanden aan de kaak te stellen. Soms is hij mild, dan weer scherp. ,,Ik schop en geef complimentjes. Een columnist verkondigt een bepaalde mening en de lezers kunnen zelf bepalen wat ze er mee doen. Soms herkennen mensen zich er in. Enkele verhalen kunnen ze niet met droge ogen lezen, is mij verteld.''

Gerelateerde artikelen

Volgende

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer nieuws

Log hieronder in op je account

Vul onderstaande gegevens in voor je account

Achterhaal je wachtwoord

Geef je gebruikersnaam of email adres in om je wachtwoord te resetten.