Bekijk Categorie

De Vèèrkàànte Viefkop

Rogge mèèj’n

Zoaterdag geet ’t gebuur’n. Èèm’n trugge in de tied. Weg van de drôkte, de ei-foon en de ei-pad. Hèinig fiets ik de Willeminastroate op. Èèm’n kiek’n noar de nieje Haarschoole. Wàj’ der veerder ôk van vindt, het zut er wal uut as nen echte schoole. An de ààndere kàànte zeej’ ’n Diessenplas en het kleine boerderiejke. Pal an die stroate, tèèg’noaver…
Lees verder...

Toer de Holten

Wekkenlàànk zit de eene helfte van Hoolt’n te kiek’n noar het wielrenspektakel in Fràànkriek. De ààndere helfte argert er zich an det er niks ààns te bekiek’n veuilt as de tour. Gelukkig vuur eur, het is de leste wekke en dan geet het wielervirus wier vuur een joar de kaste in. De vuurspelling’n bint neet van de lôch en de verslaggèèving vlug alle…
Lees verder...

Wilgenman

Één kèèr in de wekke is as ne lôôi’n las. Tèèg’n Golida zeg e det zien vaa zeekelijk is. Hij hef neet de mood, eur de woarheid te vertell’n. Gait is altied neerslachtig at e uut de koele kump. At zie de volgende kèèr met wil goan, wis Gat det subiet of. Golida snapt er niks van en as Gait tuss’n twei zundaage wier noar de schroale vlaktes is, zit…
Lees verder...

Brulfte zôônder glààns (8)

Golida eur vaa pröt er oaverhen. “Wèèst bliej met oen goold, kôôpt wàj’ wilt en zeet veerder gen beer’n op de weg. Mien’n rôôdbroen’n stok helpt miej à ‘k te völle gefluster heure en ôk à ‘k ’s oamds biej de Wilgenman langs goa. “De Wilgenman?” Dan zut Gait Golida komm’n en hij zwig. Golida is de koneginne te rieke at e Gait zut stoan biej eur vaa.…
Lees verder...

Gait hef het goold (7)

Ôôld Mieneke is buut’n zichzelf van gekkighèid. Zie krèèit alle kàànt’n uut en det vuurspelt neet völle goods. Het liekt wal ôôle versjes uut de oertied. Zie drèèit zich noar het west’n woer de zunne ôôndergeet en gilt uut alle mach, “Wilgeman, wier heb ik e wunn’n. Noe wèèj’ wiet er het starkste is. Ie dach’n dat Gait neet vuur de biele zôl goan,…
Lees verder...

De witte wieve van Splôô. (6)

Wat zut det mèinse der uut. Eur stemme klinkt rauw en gemeen, “Vanoamd bin ie vuur miej. Ik zal oe biej de kladd’n griep’n en tèèk’n vuur ’t leem’n. Ie hadd’n e dach daj’ det goold zô mà krèèg’n? Stommeling dàj’ der bint, ie bint vuur eeuwig verkoch en vuur altied verleuirne. À’k oe det van te vuurt’n had e zeg, wàj’ nôôit e kömm’n. Vanoamd maak ik…
Lees verder...

Golida

Golida kik Gait an en zeg ‘m met ne betèuverende glimlach, goei’nmänn’n. Golida is de dochter van de grötste en riekste boer uut Splôô en veere umstreek’n. Doar is ter gen eene diet meer geeld hef dan de vaa van Golida. Doar is proat van det e det geeld hef van de hekse uut Splôô. Het is een nösterig en strabàànt man. Hij hef altied ne…
Lees verder...

Hoolt’n vuur een klèine honderd joar trugge (2)

De Waardenborch, wus ie det ze in 1922 à stukk’n van de fundamèènt’n hebt op e grèèm’n? Het hef ne hèèle geschiedenis. Het was ne verstarking in de Sallandse Landweerd. Gebouwd in 1378 en 1380 in bràànd e stökk’n duur Hendrik van Solmisse. Het was neet hèèmoa verbràànd want in 1382 was het al wier op e bouwd. In 1401 wörd’n het kasteleinsschap en…
Lees verder...

Hoolt’n vuur een klèine honderd joar trugge (1)

Vuur miej hè ‘k een beukske van mèister A.J. Goldstein. Hij zag in die tied à hoe môôi of Hoolt’n was. Hij beschrif het zô duudelijk, dàj’ oe noe nog wà ne vuurstelling van het lààndelijke, röstige, schôône Hoolt’n könt maak’n. Het vrèandelijke darp lig an de spoorliene van Dèimter noar Almelôô, op ne kruussing van rieks- en provinciale wèège, in…
Lees verder...

Jammer

Vol goeie mood rèèd ik op 27 april noar de aubade. Het was à redelijk drôk op ’n Beelt. Ech vol was het neet, mà het was ôk an de frisse kàànte. Wat opvöl was, det er zô wèinig kinder wadd’n. Het griesgehalte oaverheers’n. De tied det de kinder àmoa noar het gemeentehuus kwamm’n um te zing’n, saam’n met de oolders, lig à längere tied achter ôôns.…
Lees verder...

Koningsdag

An de naam möj’ nog wenn’n, mà det kump umdet er generaties làànk, Konneginnedag wörd’n e viert. Trugge kiekend kom ie tut het besef det Willemina vieftig wörd’n in 1930. Mien va möt in die tied hemm’n stoan zing’n vuur het ôôle gemeentehuus. Zelf is de grötste herinnering an Wilhelmina, eur begrafnisse met al die môôie witte peerde. As Juliana in…
Lees verder...