Wind, wind en nog es wind

1

De èèrste storm haw we begin januari à vuur de kiez’n ekrèèg’n. Het gung wà hard, mar al met al völ det nog wà met. Hier en doar ne tak en een bèumke, mà doar blèèf het biej. Het was de ofgelôôp’n wekke wal èèm’n ààns. ’S mäns met het opstoan gung het nog wà, code oranje, mà binn’n de kortste kèèr’n code rôôd, vuur een grôôt gedeelte van ’t làànd. De vrouwe wol nog hen gemmestiek’n, mà met de grötste meuite hè’k eur det uut het hèufd eproat. De waarschouwing’n kwamm’n van alle kàànt’n, goat neet de weg op, àj’ neet hooft. Het was mà good det ze thuus blèèf, want in één kèèr trök de wind an, täkke knapp’n tèèg’n de roet’n en biej de volgende rukwind vleuig de schutting en het vôgelhuuske ôôndersteboam’n. Nog rap èèm’n noar buut’n hen um te kiek’n of ter nog spul was det better noa binn’n kon. Lèèm’nsgeveuirlijk, ie kônn’n oe näuwelijks stoande hôôld’n en det wörd’n àllèène mar arger. In ne bujje met nog hardere wind vleuig ’n windmeter noar zesse, zèume en biej het noar buut’n kiek’n hef inmiddels het proem’nbèumke en ne lang’n jong’n elz’n het leudje leg. As lucifersheultjes bint ze kàànt mill’nduur eknapt. Ie zeet de brandweer langs goan um de wèèg’n vriej te hool’n van al die gevall’n bèume. Op de kruussing blieft ze èèm’n stoan kiek’n noar ne grôôt’n bark’n dent geveuirlijk oaver de weg hen häenk. Hij leunt nog net op nen eek’n dent de wind oaverlèèfd hef. Ne grôôt’n kraan’n kump ter an te passe en dan klapt e dwars oaver de kruussing. In ne mum van tied is a an stukk’n e zaagt en is de weg wier vriej. Een èineke veerderop bint de töppe uut een paar grôôte denn’n e knapt. Zô hef een ieder zien verhaal en besef ie een paar uur later, det er nog völle argere dinge bint gebuurt. ’n Dikke zestig vrachwaag’ns, compleet van de weg ebloaz’n. Hèèle gèvels zô mà de lôch in. Het hèèle arf vol met kepot gewèèiden asbest en dan de lèu diet de storm met eur lèèm’n hebt mönn’n bekôôp’n. Natuurgeweeld, iedere kèèr mark ie wier det er niks tèèg’n bestàànd is. Àj’ een rondje maakt um Hoolt’n hen en duur ’n Barg zeej’ hoe völle of ter kepot is. Wiej meugt ôôns nog gelukkig priez’n det de keerls van de Brandweer en de Gemeente eur stinkende beste doot um alle gevöll’n bèume van de weg of te krieg’n, zôdet het lèèm’n vedan kan. Wiej vindt det misschien gewoon, mà het gebuurt toch mà. Doarumme vuur disse wekke ne dikke veere op’n hood van al die lèu diet er vuur zörgt, daw we noa de storm ôônz’n weg wier könt vind’n noar de bakker, de slager, de supermarkt en al die ààndere bestemming’n. Petje of, wis en waarachtig.
De Vèèrkàànte Viefkop.

1 reactie
  1. Dinie van der Tuin
    Dinie van der Tuin zegt

    En zo is het! Wis en waarachtig!

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.