Starvenskôôld

0

Het zal disse daag’n vaake word’n ezeg. Zelf dach ik ter wat deeper oaver noa en kwamme tut de conclusie det het toch wà wat met hengoan te maak’n hef. De leste paar wekke hebt er bes wat euldere dorpsgenoot’n ofschèid enömm’n van dit ôôndermoanse. Het wördt tied det het weer is wier een vuurjoarsjäske antrek. Lekker uut de wind, met de snuffert in het vuurjoarszunneke. Gelukkig de èèrste tèèkenen bint er. Oaverà in den umtrek bint ze neerig an’t slepp’n met hoolt vuur het Poasvèur. De zunne krig alle daag’n meer krach. Nog een paar schaatswedstried’n en achter in de wekke, een paar rondjes oaver ’n Noordpool en dan möt het toch ech vuurbiej weer. De Olympische speel’n zit er op. Wat heiw we wier könn’n geniet’n. Lettele hef met Carlijn Achtereekte zien eeg’n Mark Tuutert en wat scheer’n det Vissertje as ne pijl oaver het ies, op weg noar goold. Ôk het curling was nen openbaring, mà vuurdet Tuutert doar goold in wint, möt er nog hèèl wat water duur de Schipbekke. Det geeldt ôk vuur de verkiezing’n. De landelijke politiek duk noe al boam’nop de gemeentepolitiek. Denk krig ter bes van langs en det mag ôk, at ze mèint det ze iedereene hier de moate meugt nemm’n. Wat bewèg lèu um, wonnende in dit machtige làànd, trugge te vall’n op ne, vuur ne hôôp Hollàànders, twiefelachtige politiek in Turkije. Mar ôk det häänneke vol activisten, an den grachtengordel, diet alles wat er in de geschiedenis gebuurt is, angriept um mà te loat’n zeen, hoe slech ow we bint ewes, begint ne hôôp lèu hoe langer hoe meer tèèg’n te stoan. De geschiedenis diet ôôns vanalles leert, de natuur, diet löt zeen, hoe’t een betje in mekaa zit. Het eene weez’n vret het ààndere op, um te oaverlèèm’n. Het geliek is altied an de kàànte van dengennegen den ewunn’n hef. De natuur, woer we al miljoen’n joar’n ôônderdeel van uutmaakt, löt zeen daj’ van oe of möt biet’n, um te oaverlèèm’n. Wiej könt wà dèènk’n daw we beschaafd möt weer, mà Nederlàànd is mar een speeld’nknöpke op ôônz’n aardkloot. Wat is trouwens, beschaafd weer? Loaw we àmoa met mekaa in vredesnaam een betje gewoon doon, doar is à armood genog in de wereld. Het is gèèm’n en nemm’n. Gun ie iedereene het ziene of möt ze àmoa noar de piep’n dààns’n van oe zelf. De tied zal ’t ôôns leer’n. Nog vèèr wekke dan goaw we noar de stembusse, die verplichting möw we ôôns oplegg’n. Zo en noe de verwarming een stukske opdrèèi’n, want het is nog altied starvenskôôld.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.