Noar de pille, blood prikk'n, noa de fysio, het möt neet gekker word'n. Niks an de hàànd, gewoon èèm'n in de revisie. Ie komt er van op ààndere gedach'n. Gelukkig hè 'k in mien lèèm'n neet vaake wat e had. Die kèèr'n, daj' biej oe moo an 'n scholk hung'n, heur'n ie à gauw, ie hebt altied wat, kniep'n in de kôônte en krabb'n an 't gat. Dan wus ie hoe laate of 't was en zoch'n oene spölkammereuire mar wier op. De kèèr daj' ech wat hadd'n, gung moo met oe met noar 'n dokter. Ja ech, wiej bint nog behààndelt duur dokter Nagelhout uut de Hôôge Stèège. Ik zee miej doar nog zô zitt'n met 'n verbàànd, van een stuk ofgeschuurd laak'n, um 't knei hen. Het blood was ter hèèmoal duur hen e trökk'n. Het ettern en het lek ter op det het neet allèène mà schrôônselderieje was. Aj' in de sprekkamer kwamm'n dan rök ie der iets van jodium of zô. Ie wörd'n der stille van en dan kwam e binn'n, ne grôôt'n statigen, röstigen keerl. Hij kek oe, van ôônder de zwoare wenkbrauw'n, duurdringend an en strek oe ne kèer met ziene kôôle hàànd duur de heure en nam oe met noar de sprekkamer. Het verbàànd van het ôôle laak'n, an één èine uut e schuurt, zat vaste an 't zeere knei. 'N dokter kek ter hèèl geleerd noa en vuur daj' der arg in hadd'n had 't ter of e trökk'n. De traon'n schöt oe in de ôôg'n. Zachte hèèlmèisters maakt stink'nde wôônd'n. As det mar ôôit wier better wördt. Het völ àmoal bes met. De leste steentjes en ààndere rommel wörd'n der uut e pulkt, nen schôôn'n plèister der op en een half uur later banjern ie wier vôt op de fietse. Moo krèèg as road met, natte lapp'n met azien der op en dan môs 't oaver goan. In die joar'n hè 'k 'm één kèèr an 't berre had. Zwoar de griep, alles wat er in gung, gung der net zô rap wier uut. 'N dokter veul'n miej met ziene kôôle hàànde an 't hèufd. Het veul'n drek wier vertouwd. 'N paar daag'n slapp'n thèè met 'n beschuutje en dan môs het wier trechte kômm'n. Het was vertrouwd. Doar was mar éénen dokter en ôônz'n dokter was, Nagelhout. Volgens miej hadd'n die lèu altied diens, zèum daag'n in de wekke, vèèr'ntwintig uur per dag, duur weer en wind. Ik wèète neet hoe of 't oele vergeet, mà het leste half joar bin 'k wal een moal of vieve biej de pille wes en iedere kèèr was ter wier nen ààndern. Det is de nieje tied, de dokters warkt in deeltijdbaan'n. Het is môôi, het is niejmoods, ie wordt good e hölp'n, mar ech det vertrouwde, ik mis 't. Iele hebt geliek, ik heb altied wat, kniep'n in de kôônte en krabb'n an 't gat. Ik zitte à wier op de fietse, wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

Carnaval heiw we wier achter de rugge, met respek vuur de jonge lèu. Hoe hôôlt ze ’t vol. Gelukkig volg ik tèeg;nswoorig het hèèle gebuur’n vanof de ziedliene. Ie zeet det het good is. Biej alle kroeg’n höng’n ze der zoaterdag met de beene uut. Gen wôônder det Velocitas in alle drôkte de “Koekwijt” was. Gen wôônder det de Hoolter, de bäänkskes, de korhaane en de darpspôômpe mist. Een grôôt wôônder daj’ wèinig of gen Riessender hebt e zeene? Zie hadd’n der bes meug’n weer, alle wethôôlders van de gemeente. Doar wadd’n ze niks minder um e wes. Ne veere op ’n hood van de börgemeister en de bestuurders diet er wà wadd’n. Zie hebt ’t könn’n bekiek’n en könt grèuts weer op zunn’n optoch. Zelf hè ‘k meug’n konstatèèr’n det de môôie grôôte waag’ns diet er waar’n, dit joar neet uut Hoolt’n kwamm’n. Gen nôôd, de lèu hebt ne merakelsen môôi’n optoch könn’n bekiek’n. Wier meer schoolwichter as vuurig joar. Völle meer lôôpgroep’n, met as uutscheeter de groep van de Knetterzoepers. Al met al 89 nummers, met genog kwaliteit. In Dèimter môch ik ôk van dichte biej met maak’n, woet het gung. De jury was het er oaver eens, as de Hoolter der neet bint, dan köw we der wà met stopp’n. Met kromme tèène stun ik te kiek’n neuis de börgemèister van Dèimter. Gelukkig hadd’n ze zelf nog een paar môôie lôôpgroep’n, mà met 29 nummers, vuur de hèèle stad Dèimter, màj’ oe wà drèi kèèr achter de oor’n kramm’n, vuur dàj’ der de môônd oaver lös doot. De allermèuiste waag’ns en lôôpgroep’n uut ’n Kèunedarps’n optoch wadd’n in Dèimter neet te zeen. Toch een grôôt compliment an de 12 groep’n uut Hoolt’n diet wà bint e wes. Doar dèud’n nog 4 groep’n met uut ààndere plaats’n as Dèimter en Hoolt’n. Àj’ snel rekkent kom ie an 13 groep’n uut Dèimter zelf. Doar zit dan de EHBO en de sponsorwaag’n ôk nog biej. Disse sponsorwaag’n krèèg terech de anmoedigingspries. Nog nôôit hè ‘k ne waag’n e zeene, den zo deepbedroovend slech was. Is in Hoolt’n dan alles good? Nee, carnaval blif kwetsbaar en de kômm’nde wekk’n könt de Fienpreuvers wier vergadern oaver alles wat neet good gung en better möt. Was ter dan niks good in Dèimter, netuurlijk wà. De euldste vereniging van Dèimter, de Dèimter Duurzakkers, had ne môôie waag’n en die hef de èèrste pries e krèèg’n. De Prins’nwaag’n uut Hoolt’n lek veer weg ’n mèuist’n, mà doar dach de jury net iets ààns oaver. De waag’n had één minpuntje, hij kon neet duur de binn’nstad. Hij was ietske te brèèd en zô konn’n de juryleed’n neet zeen wat de carnavaleske waarde was. Ja en dan wôj’ dèirdes met as goe’n tweed’n, de Smurf’n uut Hoolt’n. Wiej könt er met lèèm’n want het is nog altied zô, better iets te brèèd, dan compleet duur het ies e zakt, wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

De Heer'n bint wier in het niejs. Jammer det het wier slech niejs is. Dit kèèr is het de VVD, diet compleet in zien hemd wördt e zet. Zô mar in één kèèr häängk fractievuurzitter De Koe de schaats'n an de wilg'n. Hij wol verjonging, of is het verfrissing? Het bestuur wil der neet an. Zie hadd'n het belôôfd!!!??? Hij hef ààndern noar vuurt'n e schèum'n, mà die wörd'n of e wèèz'n?! Persoonlijke belang'n goat, volgens de fractievuurzitter de Koe, vuur het reil'n en zeil'n biej de partieje. Het is nog à wat. Doar wördt good met môdder e gôôit. De rest van de VVD-roadsleed'n was compleet oaverrompeld. Zie wuss'n van niks. Het is neet te gelèum'n. Tuss'n de èèrste en de tweede man uut de fractie is gen èènkel kontakt e wes?! Het is gebuurt, 'n kluppel lig mill'n tuss'n de kipp'n en die bint alle kàànt'n op e stèum'n. Bint det noe grôôte keerls? Nee dit is wichterwark. De gewone lèu hebt er boek meer as vol van en zie kriegt wier geliek, het is neet wat en het wördt ôk nôôit wat. Het warkt neet tuss'n Hoolter en Riesner. Het is toch wà hèèl arg pienlijk at de fractievuurzitter det zeg. Ie könt oe ofvroag'n hoedeuinig of ze biej de VVD al die tied vergaderd hebt. Het lik ter good op det ze stomweg langs mekaar hen proat. Het veuilt neet te begriep'n. “Het is good”, dèènk ie biej oe zelf en det zal De Koe ôk wal e dach hemm'n. Wakker word'n en ne weg uutstippeln diet good is vuur Hoolt'n en Riess'n. Zô as 't noe is, wont de kiezers vuur een grôôt gedeelte in Hoolt'n. Doar hef de VVD völle stemm'n e krèèg'n. Zörgt er vuur daj' det zô hôôlt, mà vergist oe neet, ôk in Riess'n zit ne hôôp VVD-ers en die goat vuur de Koe. Dit kan nog wal is het begin weer van een grôôt bloodzweer, det onmeunig geet ettern en doar helpt gen zoete lieve mediator wat an. Mien vaa zeer vrogger à, jonge, zörgt er vuur daj' de kouw an 't töuw hôôlt. Àj'm één kèèr lös loat, heij'm drek nog neet wier te pakk'n. Het wördt hôôge tied daj' de hàànne in mekaa sloat. Hooge tied vuur een stark geluud vanuut Hoolt'n en neet mekaar zwakker maak'n, duur mekaar of te vall'n in het veere Riess'n. Vanof vandaage geet de VVD vedan as VVD Hoolt'n en de VVD Riess'n as lijst De Koe. Is dit dan het begin van de versplintering van de pertiën. Het is neet te hopp'n. Één dinge steet vaste, de SGP en de Christ'nunie goat vuur Riess'n, doar kump gen ne Hoolter meer an te passe. Politiek, het geet miej veer boam'n de pette. Wat belangriek is vuur Hoolt'n, bint duudelijke signaal'n in de richting van ôônze ôôsterbuur'n. Zörgt er vuur daj' die ofgèèft. Det is wat ààns as papp'n en nathôôld'n. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

Hoevölle lèu bint er ieder joar wier drôk met? De verkiezing van sportvrouw, sportman en sportploeg van het joar. Hoevölle ôôlders vindt het wà neet môôi as eur wichter, kleinwichter of femilie zun ne pries wint. Ofgelôôp'n wekke kek ik op “faceboek”, ja ie möt wal een betje met doon, ààns blief ie neet biej de tied. Doar zag ik det er verschill'nde groep'n uut Hoolt'n op Riess'n an trökk'n um doar met te belèèm'n, wie ter uuteindelijk met de sportprieze op huus an gung'n. An miej is det neet besteed. Ik vind daw we ôônze eeg'n sporters möt kiez'n in het Kultuurhuus. Völle Hoolter stunn'n der neet op het hèugste treetje. Det is gen wôônder en det hooft ôk neet altied. Van miej meugt ze bes ne gemeentelijke verkiezing hôôld'n, het zal miej jökk'n. Ik bin in èerste plaatse allèène mà geintressèèrd in de beste sporters van Hoolt'n. Die möt joarlijks e kèuz'n word'n, met ne machtigen môôi'n oamd in ôôns eeg'n kultuurhuus. Àllèène mà Hoolter winnaars. Die winnaars die köw we dan ofvaardigen noar het veere Riess'n. Of ze doar dan e kèuz'n wordt of neet, det maakt dan neet zô völle meer uut. De eeuwige roem en de eere die hebt ze dan in ieder geval à binn'n.

Eeuwige roem was ter ofgelôôp'n zoaterdag vuur de Ofsluuters. Disse groep wörd'n e kèuz'n tut Kèunedarper van het joar. Met hun informatiecentrum vuur de Canadeez'n hebt ze vuur altied ne hààndtèèkening e zet op Hoolt'n en 'n Hoolterbarg. Keerls, gefilstèèrt, dubbel en dwars verdeend. Iele hebt geschiedenis e schrèèm'n, want vuur de allerèèste kèèr is ter ne Riesner beneumd tut Kèunedarper van 't joar. Het kan verkèèr'n.

Zô kump ter vanalles boam'n water. Ôônze pôômpe is wier in beeld en aw we mazzel hebt bint de peuiltjes op Kalfstermanswèire binn'n kort uut beeld. Nog èèm'n gedeuld tut 14 februari en dan begint wethôôlder Wolterink an zien moment van glorie. Nen uutweg van de Kalfstermansweire op de Stationsstroate. Joar'nlàànk hebt de hangôôld'n dit vuur e leg an den toenmaligen wethoolder. Het lik ter op det ze, noe pas, ziene burolaa op hebt e ruumt en disse geweldige ideeën, noe wordt uut e voert. Loaw we hopp'n det ôônze heult'n bàànk'n ôk wier vuur 'n droad komt. Heer'n roadsleed'n, ie hebt nog èèm'n de tied. Het weer nèuigt nog neet ech uut um, gezellig neuis de kèune, op 'n Beelt te goan zitt'n klasjenèèr'n. Mà Heer'n roadsleed'n, de tied geet snel. Regèèr'n is vuuruutkiek'n. Haalt ze mà vaste achter uut één of ààndere lôôze, zô daw we der met de èèrste vuurjoarszunne gebruuk van könt maak'n. Het is nog winter, mà wiej bint ech neet vuurgood in e sloap'n. Ie könt ôôns toch vuur 't komm'nde joar neet wier ofschèèp'n met det lullige iezern bäänkske wat er noe steet. En aj' nog ne tiedtoafel oaver hebt, 'n teuifeltje der biej, zôl neet verkèèrd weer. Wis en waarachtig neet.

De Vèèrkàànte Viefkop.

Zie bint wier aarig gangs in de buut'ngebied'n. Links en rechts wördt er in e brökk'n. Zô lange as 't biej 'n ààndern is heur j't an en loa j't langs oen hen goan. As 't peerd oe zelf slöt, kump 't völle harder an. Sinds ofgelôôp'n wekke meuge wiej die ervaring deel'n, met al die ààndern, diet ôôns vuur bint e goane. Ongelèuf en hellighèid goat in één kèèr, hàànd in hàànd. De grösmèèiers en de nieje fiets'n wadd'n, van 'n één'n op 'n ààndern dag, zô mà vôt. Machtelôôs stoaj' der biej te kiek'n. Noe wouw we de schuure toch al opruum'n, mà det haw we ôôns wal iets ààns vuur e stelt. Gen mèinse hef ter wat e zeene. Het argste is, det ze binn'n bint e wes, zôônder daj' ôk mar iets e markt hebt. De schuure of e slött'n, de fiets'n op slot, het is neet genog um dit sôôrt volk tèèg'n te hôôld'n. Noa een telefoontje van de buur'n, det ze doar de lààmpe kepot hadd'n e höuw'n, gunge wiej is èèm'n controlèèr'n of alles biej ôôns nog hèèl was. De schrik sleug ôôns um 't harte, toew we in de gaat'n krèèg'n, daw we à vezite hadd'n e had. Met krach en geweeld hadd'n ze het slot uut de stalduure brökk'n en de grösmechiene op de kàànte noar buut'n e buurt. Ie veult oe machtelôôs. Ie könt er niks tèèg'n doon. Toch zôl 't neet verkèèrd weer um de komm'nde tied extra op te lett'n. Àj' wat aparts zeet wat oe opvölt, zet de plietsie an t wark. Met mekaa köj' meer as àllèène. Wiej hebt ôôndertuss'n opdrach e gèèm'n um de slötte nog stèèviger te maak'n. Wat möj'! Àj' straks wier ne grösmechiene hebt, wiej' toch neet geerne det z'm oe wier weg haalt. Gelukkig was neet alles vôt. Ja, wiej hebt er ôk nog nen ôôle nèèimechiene stoan. De vrouwe kôn 't neet ech wardèèr'n, toen 'k 'n ààndern männ'n wakker wörre en zeere, dà 'k bliej was, det ze miej de nèèimechiene neet met hadd'n e nömm'n. Alle gekhèid op 'n stökske, ie hôôlt er een rot geveul an oaver. Het is net oj' vaaker um 't huus hen lôôpt. En woerumme, ie möt er nog hèèmoa neet zô bliej met weer um die keerls tèèg'n de hoed an te lôôp'n. Het eenigste waj' könt doon aj' apartighèid zeet, is de plietsie bell'n. Veerder möj' mà hopp'n det ze neet wier kômt. Ie wordt er toch hèèmoa neet good van, det vrèimd'n oe an de spull'n zit. Een geluk biej 't ôôngeluk, wiej hooft de èèrste tied gen grös te mèèi'n en ôk het fietsweer löt nog wal èèm'n op zich wach'n. Veerder vuur de rest, zal 't àmoa wà wier trechte kômm'n. Doar bint langer grösmèèiers in de wereld as dar ie der bint. Ne wieshèid die 'k vrogger in huus vaake heur'n, as ter wat vôt was of kapot, wis en waarachtig. De Vèèrkàànte Viefko

 

Eindelijk is het zô wiet. Wiej hebt winter. Wat heet winter. Vuur de èèrste kèèr dit joar wadd'n de weid'ns wit an e vrèuirne. 'N hèèl'n dag môôi zunnig winterweer. Noe mar ofwacht'n of het duur zet, dach ik biej miejzelf. De gedach'n gung'n trugge noar winters van lang e lèène. De schnèè völ met bäkke teglieke uut de lôch en pal tèèg'n de wind in gung e wiej op skoole an. Op het schoolplein an de Tuinstroate leer à volop schnèè. Jammer, wiej konn'n der nog neet ech van geniet'n, want de belle gung en een half uur later heur'n ie het aap, noot, mies wier duur de skoole galm'n. In 't spölkwartèèr was 't raak en maak'n wiej ne gliebaane. Het was mar èèm'n of doar leer ne iesbane den 't spekglad was. Netuurlijk wörd'n der ôk met schnèèball'n e gôôit. De mèisters dèud'n volop met. Doar wadd'n schnèèball'nwedstried'n tèèg'n de ààndre skoole. Het gung der fanatiek an touw. Zô of en touw vleuig ter ôk wal is ne bal met een steentje der in noar de ààndere kàànte. Het leup àmoa gelukkig good of en zô zat ie 's middags, met rôôie wang'n van de keulte, wier in de klasse. Het blèèf mà schniej'n. Um half vèère kôw we met de wind in de rugge wier op huus an. Grôote dikke schnèèvlokk'n vlèug'n oe in het gezichte, aj' met ne nôôdgàànk duur de Hôôge Stèège op huus an vlèug'n. Het gaf net een geveul oj' vlèugels hadd'n. De wind wörd'n hoe langer hoe harder en hoe langer hoe keulder. Gelukkig was het weekend en kôw we der een paar daag'n van geniet'n. Het lik wal of al die winters in één kèèr an oe vuurbiej trekt. Zô wörd'n ik in drei'n zestig wakker. In de sloapkamer vrèur het 8 groad'n. De iespill'n höng'n 10 centimeter làànk biej miej an de book'nplàànke. Het dakraam krèè 'k neet meer lös. Alles was vaste vrèurne. Vaa reup ôôns um te help'n, um de stèège wier lös te krieg'n. Doar was op sommige plaatsen meer as ne meter schnèè op mekaar e stèum'n. Wie begunn'n te grèèm'n en een paar uur later kôw we wier op darp an. Det was oaverà neet zô. 'N Beusebarg is zwat ne wekke of e slött'n e wes. Het maak'n ôôns neet uut. Wie genött'n en trökk'n met de schlèè noar de Motieweg. Hèèl Hoolt'n was doar met de schlèè. Doar wörd'n neet e strèuit. Vandaage an 'n dag zeej' det neet meer. Het iezern peerd hef vuurrang e krèèg'n. Det is iets, wà 'k nog wal is ne kèèr wier met zôl will'n maak'n. Ja, mà dan möt er èèrs schnèè weer en dan möt de lèu doar, der ôk an met will'n wark'n. Wat een genèuzel. Het hef nog mar één'n nach e vrèurne en achter in de wekke wil 't à wier rèèg'n. Ik möt er neet an dèènk'n. Is det noe winter, wis en waarachtig neet.

De Vèèrkàànte Viefkop.

Völle geluk in niejoar. Wat gebuurt er toch völle in een paar wekke tieds. Nog in 't ôôle joar is ôôns “Garradje” ontvöll'n, Henk Gervedink Nijhuis. Joar'nlàànk, met de Pette, vaake te zeen in Hoolt'n. Woet de beire keerls kwamm'n, was lawaai en schik. Drek in het nieje joar môs e wiej ofscheid nemm'n van “Hölzenbein”, Gerard Brands. Vieftig joar gelèène rèèw we met mekaar in de “Tour de Holt'n”. Wiej leer'n zô veer achter het peleton, daw we op de bord'n mônn'n kiek'n, wat de weg noar Hoolt'n was. Beire keerls hôôle wiej in ôônze gedach'n.

Iedereene hef, vuur het nieje joar, ziene wèèns'n. Vuur Hoolt'n hop ik det de politiek der vuur zörgt det het gemeentelijke niejs in Hoolt'n extra kump. Meerdere kèèr'n hè 'k doar verschill'nde roadsleed'n op e wèèz'n. Minzaam glimlacht ze, mà veerder heurj' dan niks meer. Ie heurt trouwens völs te weinig. Ik roope ze op um, met de rèègelmoat van de klokke, eur zegje te doon in Hoolt'n Extra. Det is de kràànte den, in Hoolt'n, neet rechtsteeks biej het ôôld pepier kump. Neet wach'n tutdet er wier verkiezing'n bint en dan komm met àmoa môôie verhaal'n. Herhaling is de krach um stemm'n te winn'n. Het hooft neet altied oaver politiek te goan. Hoe is 't bevuurbeeld met de pôômpe op 'n Beelt. Het is toch te gek det de lèu miej doar oaver belt. Die pôômpe had ter à lange wier mönn'n stoan. In ieder geval had het à lange duudelijk mönn'n weer, wat er met steet te gebuur'n. Het is altied wier hetzelfde deuntje, ie heurt of zeet niks vanuut het Riessense. Ondàànks daj' der wier een paar minuut'n sneller könt komm'n lik het er op, det het hoe langer hoe veerder weg lig.

Loa 'k het nieje joar neet al te zwartkiekerig beginn'n. Hoolt'n is wier môôi op de kaarte zet, met nen onmeunigen môôi'n karsdienst op de televisie. Doar trök, met de opnaam'n, nen hôôp volk noar de karke. Ie mônn'n der wal een uur van te vuurt'n zitt'n um ne goeie plaatse te hemm'n. Doarduur zat ik tuss'n de hanebalk'n, achteran neuis het örgel. 'N eenigsten den 'k e zeene hebbe was dôômie Gijsen, den zat an de ààndere kàànte, met 't hèufd tèèg'n 't zôôlder an. Gelukkig wadd'n der nog meer te laate van huus of e goane. Op karsoamd kôw we zee, wat vun ne môôi'n dienst of 't ewörd'n was. De daag'n bint vuurbiej e vlèug'n. Op ôôlejoarsdag heiw we nog èèm'n op 'n hoorn meug'n bloaz'n biej het melkbuss'nscheet'n in 'n Bèusebarg. Het kampioenschap is um zèèpe hölp'n, mà het ôôle gebruuk is gelukkig in stàànd eblèèm'n. Allemachtig gezellig. In röste en vrea, het ôôle joar weg scheet'n, doar geet 't umme en dan op niejoarsdag met de buur'n rôônd goan um, op het leste adres, te loat'n zeen, hoej' op nen umgekèèrde toafel, op nen olifant könt rie. Het lèèm'n is zô môôi, wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

Kôôle kaale bèume, mist oaver ’t natte làànd.
Alles is zô still’ en dôôds, de natuur lik op e bràànd.
Stroom’nden kôôld’n rèèg’n, smerig, nat en guur,
Stroomt èèrs duur een götje en dan het slèutje duur.
Veerder stroomt het noar de bekke, wat hef het allemoa vuur zin?
De karsdaage die stoat vuur de duure, het nieje lech, een niej begin?

Twei zwarte zwanen op den stroom, zô te zeen hebt ze de tied.
Hèinig an drieft ze wat veerder, bint zie ôk de richting kwiet?
Deep’n krisus, ‘t geet neet bes meer, keerskes an in plaats van stroom.
Gen stromend water uut de kraane, armood troef, mà gen atoom.
Alle daag’n wier genèuzel, alle daag’n, het is een kruus.
Stromend water uut de putte, steet te prötteln op ’t fernuus.

De karsdaag’n stoat wier vuur de duure, stroom’n karskaart’n an de muure.
Biej buskes kômt ze binn’n stroom’n, kaartjes met gekluurde bloom’n.
Stroom’nden rèègn langs de roete, van ’t joar vuur ’t èèrs, gen krint’nstoete.
Gen stroom, gen kachel en gen lech, stoet’npap is ôk neet slech.
Eerpelschell’n vuur ’t ôôle peerd, zuunig an, zô ‘w ‘t hebt e leert.
Het geeld van de gewone man, stroomt àmoal op de graaiers an.

Stopt den stroom, dit geet neet good, hôôge tied, daw we wat doot.
Stroom’n lèu stroomt noar de kark’n, grôôt’n armood, ‘t is te mark’n.
Gen stroom, het is ja net ô‘k drèume, met karsfees, keerskes in de bèume.
Het geet zô slech, ik stroome vol, met ôôlde joar gen oliebol
Armood, het klinkt hèèl apart, heiw w’t wal ôôit zô good e had?
Môôie preuitjes, ‘k bin ze zat, die geleerde lèu, zie könt miej wat.

Geeld, geeld, geeld, loat het toch stroom’n, zôdet de wereld op kan stoom’n.
Hèinig an en zuunig weer, det kent de lèu agèèt neet meer.
Mà krisus, det geet völle veerder, alle daage nog te ett’n.
Dè’s gen armood, det is eerder, met verschill’nde moat’n mett’n.
Lekker makkelijk met ‘n stroom met, lekker, làànkuut op de rugge.
Zwoarder geet het, tèèg’n de stroom in, àmoal eenen stap terugge,

De Vèèrkàànte Viefkop.

De leste Viefkop van het joar.
Bedàànkt van miej met fijne karsdaag’n
En völle geluk in ’t nieje joar.

Teun Deijk

Hij steet er wier, ôôns karsbèumke. Ne hèèl'n bezundern. Woerumme? À joaren hèw we der gen ne piek meer in, teminste neet boam'n in. Ôôit wò 'k de vrouwe 'n plezèèr doon met ne machtigen môôi'n niej'n piek. Hèèmoa verkèèrd. Völs te luxe, den ôôld'n was völle mèuier. Doar begun de knibbelderieje. Uuteindelijk kwam e der toch boam'n in, mà biej het ophang'n van de leste slingers en het engel'nhoar, trökke wiej 'n hèèl'n bôôm ôônderste boam'n. Gelukkig, alles was hèèl e blèèm'n, allèène, net den super de luuks'n niej'n piek had 't neet oaverlèèft. Um 't geknibbel neet nog arger te maak'n, hèw we beslött'n um nôôit gen ne piek meer boam'n in 'n bôôm te zett'n. As andèènk'n an det stomme gehakketak hèw we sinds die tied, de kapotte stukk'n van den piek, an de achterkàànte, ôônder in bôôm hang'n. Met het op greui'n van de wichter is ôôns karsbèumke klèiner e wörd'n en kon het luukse piekje der neet meer in. Zô herhaal'n de tied zich.

Wiej stunn'n zelf as potnött'n, hôôge op te kiek'n noar ôônz'n karsbôôm, op de nèèjmechine. Pal vuur 't raam stun e, zô daj' 'm van de veert'n good konn'n zeen. Het bèumke biej opoe was altied völle klèiner. Ieder joar wörd'n de karsball'n, boam'n van de kaste, uut het kràànt'npepier e haalt. Het vet van de keers'n van het joar der vuur zat er nog dikke op. Ja, in die tied hàw we nog echte keers'n met slingers en engelnhoar, in 'n karsbôôm. Het keerskes anstekk'n was een gebuur'n op zich. Moo kwam an sjouw'n met nen grôôt'n emmer water en ne soepsleef. Vaa stök de keers'n an met ne lucifer. Lèèm'nsgeveuirlijk en meer dan eens gung het engelnhoar, met denn'ntak en al, in de fik. Dan vleug ter ne sleef of wat water duur 'n bôôm en zat e wiej, biej verbràànde denn'nlôch, in dikk'n rôôk te kiek'n. Ieder joar wörd'n der iets biej koch vuur in 'n karsbôôm. Weggôôi'n was ter neet biej. Zô kwam e wiej in de tied van de gekluurde läämpkes. Hèèle oamde kôw we kiek'n noar det môôie lech, tutdat det ôk wier uut de tied was. Zô vlèug'n de joar'n vuurbiej. De leste balle met keers'nvet der an, vund zien'n weg noar 'n horrebeelt.

Noe, vandaage an 'n dag bràànd er in de duustere daag'n, binn'n en buut'n,oaverà volop karsbèume. De hôôge heer'n proat van krisus, mar àj' noar buut'n kiekt, knip het nog neet ech duur. Det wil zegg'n, ie zeet 't neet an 't lech. Het is good, vuural in diss'n tied, um nog is een kèèr extra te kiek'n. Mangs köj lèu een plezèèr doon met de kleinste dinge. Het belangriekste blif, gen gehakketak ôônder 'n karsbôôm. Het beste is, hèèmoal gen knibbelderieje, doar is à armood genog in de weereld. Noa de Karsdaag'n en Niejoar wördt 'n bôôm wier of e tuugt en nèimp het gewoone lèèm'n zien gàànk. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.

Wie zal 't zegg'n. Het is duudelijk. Riess'n lig wier vèèrhonderd meter en twei minuut'n körter biej. Het Zilverzààndtraject is kloar. Het nèudigt uut um der hard oaver hen te cross'n. Hoe hard màj' der eigelijk? De springbult'n, diet er ligt, bint good te nemm'n. Het is woar, doar is wat gebuurt. Ik kan mien good vuurstell'n det de lèu diet er an wont, der neet bliej met bint, ôk al kriegt ze glas, van ne meter dikke, in de roet'n. Àj' der fietst möj' merakels oppass'n, dàj' de vôôl'n in de bokse hôôlt. An bèire kàànt'n lig ne fietspad. Het is te hopp'n det de voetballers en de schoolwichter netjes achter mekaa blieft riè, want één dinge steet as ne poal boam'n water, het wördt er völle drôkker as det het ôôit is e wes. Het zôl better weer, det ze àmoa het Noordelijke Rôôndweg fietspad nemt, dan kan het snelverkèèr nog better op scheet'n. Àj' der wônt, heij' gen kèuze. Ie möt oe mà zeen te redd'n. Noe veuilt het nog wà met, umdet den fless'nhals biej de Grôôte Poorte nog dichte zit. At den kloar is, wördt het nog drôkker. Doar steet tèèg'noaver det het biej'n Smidsbeelt langs, röstiger wördt. De volgende hindernisse diet e nömm'n möt word'n is de kruussing, Stationsstroate, Loarnseweg. Doar kump wier ne knoepert van ne rotonde te ligg'n. De bèume biej het ôôle schoolplein möt het lèudje legg'n. Alle verkèèr geet richting de verdeepte Grôôte Poorte. Doar blif het net zô drôk as altied. Wiej loat het geloat'n oaver ôôns hen kômm'n. Wiej hebt er gen verstàànd van. Àllèène de lèu, diet vriejdag in de VIP-busse zatt'n, die wèèt precies hoe 't möt. Minzaam lach'nd en en zwaai'nd, rèèd'n ze oaver de nieje weg en langs 'n Smidsbeelt, neerkiekend op de gewone starveling'n. 'N ieder dech ter het ziene van. Het verkèèr op 'n Beelt zal minder word'n en nog meer, at ôk die peuile op de Kalfstermansweire der uut goat. At de Wàànsinkbaane trechte is, köj' op 'n Beelt eindelijk zôônder benzinelôch, de bôsschopp'n doon of een viske ett'n. Vuur de lèu diet an de nieje baane wônt is 't plezèèr vergald, mà det geet an ôônze bestuurders vuurbiej. Zie zit à wier op 'n Scheeld en bedèènkt het volgende môôie plan. De Hoolter politiek, bestoat ze nog? Joa heur, zie bint er nog, mà zie heurt, zeet en zwiegt te vaake. De Hoolter zelf dan! Het lik ter op det ze zegt, bekiekt het mà. Loat weer! Neet zeur'n, doar gebuurt wat en det was de leste dartig joar wal ààns. Det is 't en daor möw 't met doon. Loat goan, toch nog één kèèr, alles waj' weg brekt of umme houwt, kump nôôit wier. Wiej möt vedan in disse tied. Loaw we hopp'n det het gewone volk het biej het verkèèrde èine hef, zôdet de bestuurders minzaam könt bliem'n lach'n vanuut de busse, wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop.